30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Για να πεθάνει.

ΑΡΝΗΘΗΚΕ: Όσα μπορούσε.

ΖΗΛΕΨΕ: Τι να ζηλέψει;

ΟΝΕΙΡΕΥΤΗΚΕ: Ελάχιστα.

ΕΚΛΑΨΕ: Από τσαντίλα.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Το μάταιο.

ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ: Και δίνει και παίρνει.

ΘΑ ΘΥΣΙΑΖΕ: Τα κεκτημένα.

ΘΑ ΠΡΟΔΙΔΕ: Τις «γραμμές».

Ο Άρης Βελουχιώτης εξακολουθεί να εμπνέει, γιατί «το όραμα έμεινε
ανεκπλήρωτο». Αν και οι ήρωες είναι γραφτό να πεθαίνουν, ο Διονύσης
Χαριτόπουλος πιστεύει ότι «δεν θα νικάνε πάντα οι “κακοί”». Ο συγγραφέας
λογοτεχνικών βιβλίων, με την έκδοση του βιβλίου «Άρης, ο Αρχηγός των Ατάκτων»,
μπαίνει στα βαθιά νερά της ιστορικής βιογραφίας. «Είναι μια αντίδραση στη
συστηματική παραποίηση» της Ιστορίας, λέει χαρακτηριστικά.

ΕΡ.: Και ξαφνικά στα βαθιά νερά της ιστορικής βιογραφίας. Τι σας ενέπνευσε;

ΑΠ.: Είναι μια αντίδραση στη συστηματική παραποίηση.

ΕΡ.: Άρης, ο «θεός» του πολέμου. Ποια η προσωπικότητά του;

ΑΠ.: Πατριδολάτρης.

ΕΡ.: Πόσα χρόνια έρευνας, πόσες συνεντεύξεις, πόσα βιβλία – αρχεία μελετήσατε;

ΑΠ.: Στο τέλος του δεύτερου τόμου υπάρχει πλήρης κατάλογος.

ΕΡ.: Μέχρι πού φτάσατε για να βρείτε στοιχεία;

ΑΠ.: Για τα προσωπικά του χαρακτηριστικά, όπου πήγε, πήγα. Για τα αρχεία,
κωλύομαι να απαντήσω.

ΕΡ.: Γιατί συγκινεί ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ μισό αιώνα μετά;

ΑΠ.: Γιατί το όραμα έμεινε ανεκπλήρωτο.

ΕΡ.: Γιατί φοβίζει;

ΑΠ.: Γιατί το όραμα δεν έσβησε μαζί του.

ΕΡ.: Σας προβληματίζει η εμπορευματοποίησή του; Δεν φοβάστε μην έχει την τύχη
του Τσε;

ΑΠ.: Μην ανησυχείτε. Ούτε ο Άρης ούτε ο Τσε ούτε ο Ζαπάτα κινδυνεύουν.

ΕΡ.: Με ποιον ξένο λαϊκό μύθο θα τον συγκρίνατε;

ΑΠ.: Δεν υπάρχει αντίστοιχος.

ΕΡ.: Δύο επίθετα για τα προτερήματα και τα μειονεκτήματά του;

ΑΠ.: Ψηλά βουνά, βαθιές χαράδρες.

ΕΡ.: Κάποιοι υποστηρίζουν ότι μεγαλούργησε για να σβήσει το στίγμα τού «δηλωσία».

ΑΠ.: Αυτή είναι εμπειρική ψυχανάλυση.

ΕΡ.: Λύγισε ή είχε πρόθεση να βγει για να αγωνιστεί;

ΑΠ.: Αποδεδειγμένα το δεύτερο.

ΕΡ.: Οι ήρωες είναι γραπτό να πεθαίνουν…

ΑΠ.: Έτσι μοιάζει, αλλά η Ιστορία μετριέται με αιώνες. Δεν θα νικάνε πάντα οι «κακοί».

ΕΡ.: Μυθοποιούνται από το λαό γιατί δεν αξιοποιούνται;

ΑΠ.: Μυθοποιούνται γιατί εκφράζουν το λαϊκό αίσθημα.

ΕΡ.: Αν ζούσε σήμερα, τι θα έκανε;

ΑΠ.: Δεν θα ζούσαν κάποιοι άλλοι.

ΕΡ.: Ποια θα ήταν η γνώμη του για το ’89;

ΑΠ.: Μόνο πολιτικάντης δεν ήταν.

ΕΡ.: Σάκος του μποξ για τον συγγραφέα η κομματική νομενκλατούρα. Δεν είναι
εύκολος στόχος;

ΑΠ.: Εντελώς λανθασμένη εκτίμηση.

ΕΡ.: Πώς μπορεί ο αναγνώστης να διακρίνει τον νηφάλιο μελετητή από τον
καιροσκόπο κριτή που ξιφουλκεί εκ του ασφαλούς;

ΑΠ.: Η δυναμική του ίδιου του βιβλίου θα κάνει τους διαχωρισμούς.

ΕΡ.: Ευθύνες δεν έχει ο Άρης; Πολλοί υποστηρίζουν ότι τον καθαγιάζετε.

ΑΠ.: Τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι περνάει.

ΕΡ.: Κάποιοι λένε ότι έριξε την προοδευτική αστική τάξη στην αγκαλιά των Άγγλων…

ΑΠ.: Αυτοί έκαναν ό,τι διακαώς επιθυμούσαν.

ΕΡ.: Ευθύνες τού αποδίδονται για τον αφοπλισμό και τον θάνατο του Ψαρρού.

ΑΠ.: Με τον θάνατο του Ψαρρού, ουδεμία σχέση.

ΕΡ.: Τελικά πώς έφτασε το ΚΚΕ στο «ούτε τροφή ούτε στέγη»;

ΑΠ.: Εδώ, η άλλη πλευρά έφτασε στη συνεργασία με τους κατακτητές.

ΕΡ.: Ποιος ο ρόλος του Ζαχαριάδη;

ΑΠ.: Για κάποιο διάστημα, του μονοκράτορα.

ΕΡ.: Η αναφορά στον Χαρίλαο Φλωράκη προκάλεσε αίσθηση…

ΑΠ.: Ιδεώδης αφορμή για μετατόπιση του ενδιαφέροντος από τα όντως «ενοχλητικά»
στοιχεία του βιβλίου.

ΕΡ.: Πώς θα μπορούσε να αποφευχθεί ο Εμφύλιος;

ΑΠ.: Αυτά, στον δεύτερο τόμο.

ΕΡ.: Οι «μαυροσκούφηδες» του σήμερα ποιοι είναι;

ΑΠ.: Κυοφορούνται ανάμεσά μας.