Δεν άλλαξε στάση, άλλαξε η απόφαση

Το φοβόταν ακόμη και η ίδια. Άλλωστε και ο πρόεδρος τής είχε πει ευθέως
πως δεν τον έπεισε η περί αθωότητας εμμονή της, αλλά και ο εισαγγελέας της
έδρας είχε προτείνει την ενοχή της. Η δίωρη διάρκεια της διάσκεψης του
δικαστηρίου βάρυνε περισσότερο την ατμόσφαιρα.

Στο Εφετείο. Η πρώτη αντίδραση μετά την απόφαση. Η Όλγα Τρανάκου – Τσαούση χάνει τις αισθήσεις της. Λίγο αργότερα, στην κλούβα, κι αφού έχουν προηγηθεί λυγμοί και κατάρες, συνειδητοποιεί αποκαμωμένη τι συνέβη

ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ κατηγορούμενο δεν είναι εύκολο να ακούει την εκφώνηση της
καταδικαστικής απόφασης. Πόσο μάλλον για την Όλγα Τρανάκου – Τσαούση, η οποία,
τέσσερα χρόνια μετά την πρωτόδικη αθώωσή της, κηρύχθηκε από το Μεικτό Ορκωτό
Εφετείο της Αθήνας ένοχη για σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη εις βάρος του εν
διαστάσει συζύγου της, Παναγιώτη Τσαούση, ο οποίος βρέθηκε νεκρός στις 19
Φεβρουαρίου 1992, χτυπημένος από σιδηρόβεργα.

Η ποινή που της επιβλήθηκε γι’ αυτό είναι 8 χρόνια ­ και τρεις μήνες για τη
χρήση της σιδηρόβεργας ­ αν και ο πρόεδρος και ένα μέλος του δικαστηρίου είχαν
την άποψη πως έπρεπε να της επιβληθεί κάθειρξη 10 χρόνων. Ωστόσο, οι δύο από
τους τέσσερις ενόρκους ψήφισαν υπέρ της απαλλαγής της κατηγορουμένης, λόγω
αμφιβολιών. Ομόφωνα πάντως ελήφθη από το δικαστήριο η απόφαση για την
αναγνώριση του ελαφρυντικού του προτέρου εντίμου βίου, το μόνο ελαφρυντικό που
είχαν τη δυνατότητα να της αναγνωρίσουν, εφόσον η ίδια δεν δέχθηκε σε καμιά
στιγμή την ενοχή της.

«Έχετε κάτι να πείτε;», ρώτησε ο πρόεδρος κ. Χρ. Παληοκώστας την Όλγα Τρανάκου
– Τσαούση, λίγο πριν αποσυρθεί το δικαστήριο για να αποφασίσει επί της ποινής.
Από την πρώτη μέρα της διαδικασίας, αμέσως μετά την ολοκλήρωση της απολογίας
της, ο πρόεδρος τής είχε συστήσει να… προβληματιστεί, υπονοώντας προφανώς
πως ποτέ δεν είναι αργά να αλλάξει στάση.

Κλαίγοντας η κατηγορουμένη κούνησε απλώς το κεφάλι της, ενώ το ακροατήριο είχε
αρχίσει να ζωηρεύει μετά την παγωμένη σιγή που προηγήθηκε. Οι αδελφές της
Όλγας έκλαιγαν γοερά, τα αδέλφια του θύματος εκδήλωναν την ικανοποίησή τους.

Η εκφώνηση της ποινής ήταν το τελευταίο στάδιο μιας άψογης διαδικασίας.
«Τηρήσατε στάση που δεν έπρεπε», επισήμανε ο κ. Παληοκώστας στην
κατηγορούμενη. «Το δικαστήριο επέδειξε μεγάλη επιείκεια. Δεν είχατε πρόθεση να
σκοτώσετε τον άνδρα σας, αλλά τον χτυπήσατε και προκλήθηκε ο θάνατος»,
κατέληξε ο πρόεδρος κηρύσσοντας το πέρας της δίκης.

Η Όλγα, που ως εκείνη τη στιγμή ήταν ελεύθερη, έπρεπε να οδηγηθεί στη φυλακή.
«Τα παιδιά μου», φώναζε με λυγμούς, ενώ οι αδελφές του θύματος επέμεναν πως
«της άξιζαν ισόβια». Δύο αστυνομικοί τη σήκωσαν με δυσκολία από το εδώλιο,
αλλά μόλις έκανε ένα βήμα, λιποθύμησε. Η αίθουσα εκκενώθηκε για να πάρει αέρα,
καθώς έξω, στον διάδρομο, οι δύο οικογένειες παρά λίγο να συμπλακούν.

Κι εκεί που κάποιοι προσπαθούσαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα, εμφανίζεται η Όλγα
μαινόμενη. «Καταραμένοι», φώναζε με όση δύναμη είχε, προσπαθώντας να ξεφύγει
από τα χέρια των αστυνομικών για να επιτεθεί, αν μπορούσε, στους συγγενείς του
άλλοτε συζύγου της…

Η ανταλλαγή «πυρών» μεταξύ των δύο οικογενειών συνεχίστηκε έξω από το Εφετείο,
ενώ η 32χρονη Όλγα Τρανάκου – Τσαούση είχε ήδη επιβιβαστεί στην κλούβα, με
προορισμό τη φυλακή, όπου είχε καθήσει και στο παρελθόν, αμέσως μετά το
έγκλημα, πριν από 17 μήνες περίπου.

Ο εισαγγελέας της έδρας κ. Ανδρέας Φάκος στην αγόρευσή του την κατηγόρησε ότι
«παίζει ένα κομπολόι ψευδών», χαρακτηρίζοντας ως μόνη γνήσια την πρώτη της
κατάθεση, αυτή που έδωσε στην Ασφάλεια λίγες ώρες μετά τη διαπίστωση του
εγκλήματος, όταν ομολόγησε πως εκείνη χτύπησε πάνω σε μια συμπλοκή τον
Παναγιώτη Τσαούση, χωρίς να έχει πρόθεση να τον σκοτώσει.

«Το έγκλημα δεν ήταν προσχεδιασμένο», τόνισε ο εισαγγελέας προτείνοντας στο
δικαστήριο τη μετατροπή του κατηγορητηρίου από ανθρωποκτονία από πρόθεση σε
σκοπούμενη βαριά σωματική βλάβη, όπως και έγινε τελικά.