Κασέτες μόνον υπέρ του κατηγορουμένου

Η χρήση αποδεικτικών μέσων που αποκτήθηκαν με αθέμιτο τρόπο, όπως
απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες, δεν επιτρέπεται και δεν λαμβάνεται υπόψη από
τα δικαστήρια όταν επιβαρύνεται η θέση του κατηγουμένου.

Στην περίπτωση όμως που όσα ακούγονται οδηγούν στην αθώωσή του, τότε οι
κασέτες περιλαμβάνονται στη δικογραφία ως αποδεικτικά μέσα…

Αυτό έκρινε το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου, ερμηνεύοντας τη σχετική
νομοθεσία, κι αναίρεσε καταδικαστική απόφαση εις βάρος του 40χρονου Δημ.
Μπαλλή, ο οποίος εξέτιε ποινή φυλάκισης 3 ετών για κατοχή χασίς.

Ο Μπαλλής είχε επικαλεσθεί στο δικαστήριο (Πενταμελές Εφετείο Αιγαίου)
συνομιλία που είχε προκαλέσει μέσα στη φυλακή με τον συγκατηγορούμενό του Ι.
Πετσάλνικο και από την οποία προέκυπτε ότι ο ίδιος δεν είχε αναμειχθεί στην
υπόθεση.

Το δικαστήριο όμως δεν είχε αποδεχθεί αυτό το στοιχείο γιατί η μαγνητοφώνηση
της συνομιλίας είχε γίνει χωρίς την έγκριση του συνομιλητή του.

Ο Άρειος Πάγος με την απόφασή του (1391/97) έκανε δεκτή την αίτηση αναίρεσης
του Μπαλή, σημειώνοντας ότι το Πενταμελές Εφετείο θα έπρεπε να λάβει υπόψη τη
μαρτυρία που υπήρχε στην κασέτα, στο σκέλος που αυτή ήταν ευνοϊκή για τον
Μπαλή και δεν είχε δυσμενείς συνέπειες για τον συγκατηγορούμενό του.

Σύμφωνα με την απόφαση, ο σχετικός νόμος προβλέπει ότι δεν λαμβάνονται υπόψη
επιβαρυντικά στοιχεία που αποκτήθηκαν με αξιόποινες πράξεις και αθέμιτο τρόπο,
εκτός εάν τα στοιχεία αφορούν σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος ή υποθέσεις
που τιμωρούνται με ισόβια και υπάρχει πλήρης αιτιολογία από το δικαστήριο.

Δεν απαγορεύεται όμως, σημειώνεται στην απόφαση, να ληφθεί υπόψη τέτοιο
αποδεικτικό μέσο, εφόσον αποβλέπει στην αθώωση του κατηγορουμένου, ακόμη κι αν
δεν υπάρχει συναίνεση του συνομιλητή.

Με την απαραίτηση προϋπόθεση να εξακριβωθεί η γνησιότητα της
απομαγνητοφωνημένης συνομιλίας.