ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η μαρτυρία του Ομάρ

Δύο κόσμοι. Ένας αλγερινός αστυνομικός περιπολεί σε μια συνοικία του Αλγερίου στη διάρκεια της προχθεσινής ψηφοφορίας

«Είχαν ψεύτικα γένια και αίμα στα παντελόνια τους». Οι μαρτυρίες
πολλαπλασιάζονται, οι υποψίες επιβεβαιώνονται, το ερώτημα ζητεί επιτακτικά
απάντηση: ποιος σκοτώνει στην Αλγερία;

ΟΣΟΙ περίμεναν την έκπληξη από τις προχθεσινές δημοτικές εκλογές στην Αλγερία
απογοητεύτηκαν. Το κόμμα του προέδρου Ζερουάλ κατήγαγε μεγάλη και εύκολη νίκη,
ενώ το «Κοινωνικό Κίνημα για την Ειρήνη» ­ το πρώτο νόμιμο ισλαμικό κόμμα της
χώρας ­ κατέλαβε την τρίτη θέση. Κανένα «αξιόλογο επεισόδιο» δεν σκίασε την
ψηφοφορία, ανακοίνωσε ο υπουργός Εσωτερικών ­ ακριβώς γιατί αυτές οι εκλογές
δεν είχαν καμιά σημασία, καμιά αξία, ούτε μπορούν να αλλάξουν τίποτα.

Πολύ μεγαλύτερη σημασία έχει η συζήτηση που έχει ανοίξει για τον ρόλο του
στρατού ­ ενεργητικό ή παθητικό ­ στις σφαγές που συγκλονίζουν την αφρικανική
χώρα. Η «Λιμπερασιόν» δημοσίευσε την Πέμπτη μια αποκαλυπτική μαρτυρία. Ένας
αλγερινός στρατιώτης που λιποτάκτησε στο εξωτερικό, ο 22χρονος Ομάρ,
καταγγέλλει φόνους αμάχων που διέπραξαν στρατιωτικοί μεταμφιεσμένοι σε
ισλαμιστές. Η μαρτυρία του δεν μπορεί να διασταυρωθεί ή να επιβεβαιωθεί, μόνο
να βοηθήσει στη διαλεύκανση ενός αινίγματος, στην επίλυση ενός οδυνηρού παζλ.

«Ένα βράδυ του περασμένου Ιουνίου φύγαμε για μια επιχείρηση. Μας έκαναν μια
ένεση, μας είπαν ότι θα αισθανόμασταν δυνατοί, ότι δεν θα φοβόμασταν, δεν ξέρω
τι ήταν, κάποιοι είπαν ότι ήταν κοκαΐνη. Μας μετέφεραν με αεροπλάνο, έπειτα
μας έβαλαν σε φορτηγά και γύρω στις 2 με 3 το πρωί φτάσαμε έξω από ένα χωριό.
Ήμασταν 120 με 130 άνθρωποι. Στους 86 στρατεύσιμους της κλάσης μου είπαν να
παραμείνουμε στον γειτονικό λόφο και να μην κουνήσουμε, εκτός εάν δούμε μια
φωτοβολίδα να εκτοξεύεται από τους δρόμους του χωριού. Οι εθελοντές ­ ήταν
περίπου 25 ­ έφυγαν στη συνέχεια για το χωριό. Δεν είδαμε τίποτα, κι έτσι
μείναμε ακίνητοι. Γύρω στις πέντε, πέντε και μισή το πρωί, επέστρεψαν. Ήταν
μακιγιαρισμένοι, είχαν ψεύτικα γένια και μύριζαν μόσχο, όπως οι ισλαμιστές.
Είχαν κρατήσει τα παντελόνια αγγαρείας αλλά από πάνω φορούσαν μπλουζάκια,
έμοιαζαν πραγματικά με ισλαμιστές. Ορισμένοι είχαν αίμα στα παντελόνια τους
και τα μαχαίρια τους ήταν επίσης ματωμένα. Έβγαλαν τα γένια τους. Δεν κάναμε
καμιά ερώτηση, στον στρατό δεν κάνουν ερωτήσεις».

Η διήγηση του Ομάρ γίνεται σ’ ένα μίγμα αραβικών και γαλλικών και μοιάζει με
παραλήρημα. «Το πρωί επιστρέψαμε στον στρατώνα. Εκεί έμαθα ότι στο χωριό όπου
είχαμε πάει έγινε μια σφαγή, το είπαν χωροφύλακες που βρίσκονταν εκεί κοντά,
30 άτομα είχαν σκοτωθεί, κάναμε τον συσχετισμό, καταλάβαμε, αλλά δεν είπαμε
τίποτα, φοβόμασταν. Δύο μέρες αργότερα ήμουν αγγαρεία και πήγαμε να
καθαρίσουμε το δωμάτιο του ανθυπασπιστή. Ψάξαμε τις τσέπες του, θέλαμε να
βρούμε τσιγάρα ή χρήματα, είμαστε κλέφτες σαν τον Ζερουάλ. Σε μια τσέπη
βρήκαμε ψεύτικα γένια».

Πριν από λίγες μέρες, 11 μέλη της οικογένειας του Ομάρ χάθηκαν σε μια σφαγή.
«Το έκαναν οι ισλαμιστές ή ο στρατός; Ειλικρινά δεν ξέρω».