ΠΡΟΣΩΠΑ Η ευαισθησία νίκησε τον αισθησιασμό

Ρίτσαρντ Γκιρ. «Στην ηλικία μου θα αισθανόμουν γελοίος ως σύμβολο του σεξ»

Το σύμβολο του σεξ πλησιάζει τα 50: τα μαλλιά του ασπρίζουν όλο και
περισσότερο, οι προτεραιότητές του έχουν αλλάξει, κάνει τους απολογισμούς του.

ΟΡΙΤΣΑΡΝΤ Γκιρ έδωσε μια συνέντευξη για να παρουσιάσει τη νέα του ταινία με
τίτλο «Red Corner», «μια πράξη αγάπης στον τόπο της ψυχής μου, το Θιβέτ, και
μια κήρυξη πολέμου στην Κίνα». Γιατί η Κίνα, η οποία συνεχίζει την κατοχή του
Θιβέτ, «είναι μια αντιδημοκρατική, καταπιεστική χώρα, όπου η εξουσία
εγκαθιδρύει πολιτικές συμμαχίες με κράτη που προσποιούνται, στη σκιά των
αδύναμων προέδρων τους, ότι δεν γνωρίζουν. Για λόγους συμφέροντος, γιατί η
Κίνα έχει γίνει ο κουμπαράς των νέων εμπορικών συμμαχιών».

Η Κίνα έχει απαγορεύσει την είσοδο στο έδαφός της στον άνθρωπο που ζήτησε την
απελευθέρωση του Θιβέτ από το βήμα της Ακαδημίας Κινηματογράφου, και για τον
ίδιο λόγο «το δειλό Χόλιγουντ» του έχει απαγορεύσει διά παντός τη συμμετοχή
στην τελετή απονομής των Όσκαρ. «Σ’ αυτό το Χόλιγουντ, λίγοι είναι
διατεθειμένοι να ρισκάρουν», λέει ο ηθοποιός. «Από τους νέους, η Ούμα Θέρμαν
και μετά ο Χάρισον Φορντ, η Σούζαν Σάραντον, ο Τιμ Ρόμπινς, ο Μάρτιν Σιν…
Για τους άλλους, ένα πάρτι είναι πιο σημαντικό από μια υπογραφή κάτω από μια
έκκληση για να σταματήσουν οι πόλεμοι που μοιάζουν, χωρίς να είναι, μακρινοί».

Στη συνέντευξη Τύπου για τη νέα ταινία του, ο Γκιρ έφερε το πρώτο βιβλίο που
εξέδωσε ως φωτογράφος, με τίτλο «Προσκύνημα» και θέμα το Θιβέτ: «Είχα γυναίκες
πολύ ωραίες, δούλεψα με συμπαθητικές και εξαιρετικές ηθοποιούς: την Κιμ
Μπάσιντζερ (η πιο αυθόρμητη), την Τζούλια Ρόμπερτς (η πιο μαγευτική), την
Τζόντι Φόστερ (η πιο έξυπνη), τη Σάρον Στόουν (η πιο φιλόδοξη), την Τζούλια
Όρμοντ (η πιο αισθησιακή). Υπήρξα ένας “Αμερικανός ζιγκολό”, γνώρισα μεγάλους
σκηνοθέτες, γύρισα ταινίες με μεγάλη επιτυχία. Αλλά το βιβλίο αυτό είναι το
πιο σημαντικό που έχω κάνει».

Ο Ρίτσαρντ Γκιρ έχει διανύσει πολύ δρόμο από την εποχή του «Αμέρικαν Ζίγκολο»:
«Στα 48 μου, δίνω προτεραιότητα στην ψυχή μου και ασχολούμαι όλο και λιγότερο
με το σώμα. Η ευαισθησία νίκησε τον αισθησιασμό. Ένας πίνακας του Μαγκρίτε
είναι σήμερα για μένα πιο ευχάριστος απ’ ό,τι μια ωραία γυναίκα.

Ο χρόνος με απομάκρυνε από την παγίδα του σέξι ηθοποιού: στην ηλικία μου θα
αισθανόμουν γελοίος ως σύμβολο του σεξ. Προτιμώ να αφήσω την εικόνα αυτή στα
νεαρά λιοντάρια του Χόλιγουντ, τον Τομ Κρουζ (ο πιο ολοκληρωμένος), τον
Έντουαρντ Νόρτον (ο πιο ενδιαφέρον), τον Τζόνι Ντεπ (ο πιο περίπλοκος), τον
Μάθιου Μπρόντερικ (ο πιο εκλεπτυσμένος), τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο (ο πιο
υποσχόμενος) και τον Σον Πεν (ο πιο γενναίος). Τα 50 χρόνια δεν είναι για μένα
μια σκοτεινή γραμμή, αλλά ένας σταθμός του ταξιδιού».