Μια ζωή αγωνιστής

Ένας μεγάλος Ελληνας πολιτικός και διαπρεπής επιστήμων της Δωδεκανήσου, ο
οποίος διακρινόταν κυρίως για το ήθος και τη μαχητικότητά του, έφυγε.

Γιάννης Ζίγδης. Απεβίωσε χθες σε ηλικία 84 ετών ο μεγάλος Έλληνας πολιτικός, αγωνιστής και επιστήμων

Ο 84ΧΡΟΝΟΣ Γιάννης Ζίγδης, ο ηρωικός στρατιώτης του Δωδεκανησιακού Συντάγματος
Εθελοντών στον πόλεμο κατά του ναζισμού, ο αδιάλλακτος αντιστασιακός αγωνιστής
στα χρόνια της χούντας και σκληρός κατήγορός της στα Κοινοβούλια των ΗΠΑ και
της Ευρώπης απεβίωσε χθες το μεσημέρι στο «Υγεία», όπου νοσηλευόταν τις
τελευταίες ημέρες, μετά το έμφραγμα που είχε υποστεί.

Δεκάδες ψηφίσματα δωδεκανησιακών σωματείων και δηλώσεις από τον Πρόεδρο της
Δημοκρατίας και από όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου στην Ελλάδα και στην
Κύπρο κάνουν λόγο για «το μεγάλο πάθος του για το έθνος και τη δημοκρατία»,
ενώ νέοι και νέες από τη Δωδεκάνησο θα αποτελέσουν την τιμητική φρουρά στη
σορό του, στο παρεκκλήσι της Μητρόπολης, προτού αυτή να μεταφερθεί στη
γενέτειρά του, τη Λίνδο της Ρόδου, όπου και θα ενταφιασθεί.

Η σορός του Γιάννη Ζίγδη, ο οποίος θα κηδευθεί το Σάββατο με τιμές υπουργού εν
ενεργεία, θα μεταφερθεί με στρατιωτικό αεροσκάφος (C-130) στη Ρόδο, ύστερα από
συνεννόηση του προέδρου της Βουλής Απόστολου Κακλαμάνη και του υπουργείου
Εθνικής Άμυνας.

Πέρα από τη μεγάλη του προσφορά ως υπουργού και για δεκαετίες βουλευτή του
Κέντρου, ο Γιάννης Ζίγδης ύστερα από την εθελοντική του προσφορά στις
Ελληνικές Δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τις
λαμπρές σπουδές του στο London School of Economics and Political Science
κατάρτισε, μετά τον πόλεμο, το πρώτο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα για τον
εξηλεκτρισμό και την εκβιομηχάνιση της Ελλάδας.

Και ως πρόεδρος της Επιτροπής Τεχνικών και Επιστημόνων συνέγραψε το μεγάλο του
έργο για «τον ορυκτό πλούτο της Ελλάδας», που ανέτρεψε την θεωρία ότι η χώρα
δεν διαθέτει ορυκτό πλούτο. Ο Γιάννης Ζίγδης εκλέχθηκε πρώτη φορά βουλευτής το
1950, στα Δωδεκάνησα, και στον παρθενικό του λόγο στη Βουλή ­ βουλευτής πάντα
κεντρώων κομμάτων ­ τόνισε την ανάγκη συμφιλίωσης όλων των Ελλήνων και την
αμνήστευση των όσων συνέβησαν στον Εμφύλιο.

Εκπροσώπησε πολλές φορές την Ελλάδα στο εξωτερικό και το 1954 ήταν ο
επικεφαλής της μεγάλης «επιτροπής διαφώτισης» που στάλθηκε από την κυβέρνηση
Παπάγου στις ΗΠΑ ώστε να ενημερωθεί η αμερικανική κυβέρνηση για την πρώτη
προσφυγή της Ελλάδας για το Κυπριακό.

Κατά την πρώτη του θητεία ως υπουργού Βιομηχανίας (1951 – 1952) ψηφίστηκε ο
πρώτος περιβαλλοντικός νόμος, αλλά και μια σειρά νόμων που αφορούσαν την ΕΤΒΑ
και τη ΔΕΗ.

Υπουργός και πάλι βιομηχανίας στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου
διακρίθηκε για το ήθος του αλλά και την αποφασιστικότητά του, όπως με την
αναθεώρηση προς όφελος του Δημοσίου, της σύμβασης με την «ΠΕΣΙΝΕ». Ο Γιάννης
Ζίγδης υπήρξε και ο αρχιτέκτονας της ανάπτυξης της Δωδεκανήσου, αλλά και
εισηγητής μιας σειράς μεταρρυθμιστικών μέτρων για τα νησιά του Ανατολικού
Αιγαίου, τακτοποιώντας παράλληλα και ιδιοκτησιακά ζητήματα των κατοίκων τους.

Υπέρμαχος της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ, αλλά και της καλής προετοιμασίας
γι’ αυτήν, συγκρούσθηκε πολλές φορές με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για μια
σειρά από θέματα που αφορούσαν την οικονομική ανάπτυξη της χώρας και τη δημοκρατία.

Διώχτηκε πολλές φορές και φυλακίστηκε από τη χούντα, με αποτέλεσμα να
προσβληθεί η υγεία του (και να υποστεί δύο θρομβώσεις στο δεξί του μάτι). Παρά
τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε δεν υπέβαλε ποτέ αίτηση να του
απονεμηθεί χάρη για ανήκεστο βλάβη.

Άσκησε πολλές φορές σκληρή κριτική στις ΗΠΑ για τη στάση τους στο Κυπριακό και
τη στήριξή τους στη χούντα, ενώ κατηγόρησε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή ότι το
’74 «η επιστροφή του στην Ελλάδα ήτο αποτέλεσμα συναλλαγής με τον Κίσινγκερ
και τον Ετζεβίτ».

Βουλευτής της Ένωσης Κέντρου και μετά τη μεταπολίτευση, αλλά και αρχηγός της
ΕΔΗΚ, μετά τις εκλογές του ’77, συνεργάσθηκε εκλογικά με το ΠΑΣΟΚ το ’85.

Ίδρυσε το 1991 το Πολιτιστικό Ίδρυμα Δωδεκανήσου «Κλεόβουλος ο Λίνδιος», το
οποίο έχει σκοπό την προβολή της συμβολής της Δωδεκανήσου στον ελληνικό
πολιτισμό και τους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες.

Ο Γιάννης Ζίγδης εξέδωσε πολλές μονογραφίες και τον τελευταίον καιρό έκανε
λόγο για «την ανασύσταση της ΕΔΗΚ», αποστέλλοντας και εγκύκλιο ­ την τελευταία
του ­ για τη σύγκληση Συνεδρίου το 1998.