[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

![]() |
ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να είναι πιο πειστική, αν τη βοηθούσε, έστω και στο ελάχιστο, το
παρελθόν της… Καμώνεται η Νέα Δημοκρατία πως ενδιαφέρεται για την
Αυτοδιοίκηση και κλιμακώνει τις αντιδράσεις της κατά του «Καποδίστρια». «Θα
καταστραφεί η ύπαιθρος, θα εξαφανιστούν τα χωριά», φωνάζει και κινδυνολογεί
για άλλη μια φορά. Όπως ακριβώς έκανε πριν από τέσσερα χρόνια, όταν επέσειε
τον κίνδυνο της διάλυσης του κράτους, αν η κυβέρνηση θεσμοθετούσε τη
Δευτεροβάθμια Αυτοδιοίκηση. Για την οποία ειρήσθω εν παρόδω κατακρίνει
σήμερα την κυβέρνηση γιατί δεν της μεταβιβάζει και άλλες αρμοδιότητες και
γιατί επιχειρεί, όπως της καταλογίζει, να την ελέγξει και ποδηγετήσει μέσω της
ισχυροποίησης της Περιφέρειας. Απούσα απ’ όλες τις θεσμικές αλλαγές για την
Αυτοδιοίκηση, την τελευταία εικοσαετία, ήταν η Νέα Δημοκρατία και όχι γιατί
υπήρξε κυβέρνηση για μικρό διάστημα.
Οι θέσεις της λες και εφευρίσκονταν μόνο και μόνο για να είναι αντίθετες από
τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Μονίμως άρνηση και κριτική. Δημιουργική πρόταση καμία.
Όπως ακριβώς κάνει τώρα και με τις συνενώσεις. Εννέα, ακριβώς, μήνες μετά την
εξαγγελία του σχεδίου «Καποδίστριας» διά στόματος Πρωθυπουργού και δέκα ημέρες
πριν από την πανηγυρική δημοσιοποίησή του από τον υπουργό Εσωτερικών, η Νέα
Δημοκρατία θυμήθηκε να κωδικοποιήσει τις θέσεις της στο μείζον θέμα της
ερήμωσης και κακοδαιμονίας της υπαίθρου (το οποίο δεν αμφισβητεί) στην εξής
μία: «εκούσιες συνενώσεις». Κάνοντας πως ξεχνά τα πενιχρά αποτελέσματα που
απέδωσε ο θεσμός εδώ και δέκα χρόνια. Κι όταν ερωτάται γι’ αυτό, προσθέτει:
«… με ισχυρά κίνητρα», χωρίς να απαντά γιατί δεν τα έδωσε η ίδια όταν ήταν
κυβέρνηση. Με το πρόσχημα της δημοκρατικότητας και της ελευθερίας της έκφρασης
«… εμείς δεν χαλιναγωγούμε κανέναν», το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης
αγνοεί ακόμη και το ομόφωνο ψήφισμα του τελευταίου συνεδρίου της ΚΕΔΚΕ για τις
αναγκαστικές συνενώσεις, το οποίο ψήφισαν όλοι ανεξαιρέτως οι με δικαίωμα
ψήφου δήμαρχοι που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία ή στηρίζονται από αυτήν.
Κατά τα λοιπά όμως διακηρύσσει την ανάγκη έκφρασης ενός αυτόνομου,
αυτοδιοικητικού λόγου και κυρίως του σεβασμού σ’ αυτόν. Να κεφαλαιοποιήσει τις
δικαιολογημένες ή αδικαιολόγητες αντιδράσεις των ΟΤΑ στον «Καποδίστρια» θέλει
η Νέα Δημοκρατία και πέραν τούτου ουδέν. Γι’ αυτό άλλωστε και η διγλωσσία της
όταν ερωτάται τι θα κάνει όταν και αν γίνει κυβέρνηση. Κατά μια άποψη «θα
καταργήσουμε τον νόμο». Κατά την άλλη «… θα επανεξετάσουμε τις αντιδράσεις
και τη βούληση των τοπικών κοινωνιών».














