Ο «Καποδίστριας»… αφόπλισε τις πρώτες εθελόντριες

Καστανιές Έβρου. Το πείραμα περπάτησε για δύο χρόνια. Οι γυναίκες όμως κατέθεσαν τα όπλα αντιδρώντας στον «Καποδίστρια»

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ της κρίσης στα Ίμια οι γυναίκες στις Καστανιές του Έβρου
συγκρότησαν εθελοντικά ομάδες Παλλαϊκής Άμυνας. Με δική τους πρωτοβουλία
εκπαιδεύτηκαν στα όπλα των συζύγων και των παιδιών, που έτσι κι αλλιώς τα
έχουν στα σπίτια τους, με έναν και μόνο σκοπό: σε περίπτωση κρίσης να μπορούν
να προσφέρουν κάτι. Από τότε πέρασαν περίπου δύο χρόνια. Ο αριθμός των
εθελοντριών αυξήθηκε, ενώ η εκπαίδευσή τους επεκτάθηκε και σε θέματα πρώτων
βοηθειών. Ανάλογη κίνηση έγινε και στην Κάλυμνο την ίδια περίοδο, χωρίς όμως
οι εθελόντριες να προχωρήσουν την εκπαίδευσή τους. Πρόταση για ένταξη των
γυναικών στην Παλλαϊκή Άμυνα είχε γίνει το 1993, από τη Στρατιωτική Διοίκηση
της Ρόδου, χωρίς όμως συνέχεια.

Το σχέδιο νόμου του υπουργείου Εθνικής Άμυνας σήμερα βρίσκει τις γυναίκες στις
Καστανιές να έχουν παραδώσει τα όπλα διαμαρτυρόμενες για τις συνενώσεις
κοινοτήτων, αν και θεωρούν αναγκαίο το μέτρο της Παλλαϊκής Άμυνας, στην
Κάλυμνο περιμένουν την υλοποίησή του, ενώ στη Ρόδο αν και συμφωνούν υπάρχουν
και αυτές που επιμένουν στην επέκτασή του σε όλη τη χώρα. Στην Ήπειρο οι
περισσότεροι αν και δεν γνώριζαν πολλά γύρω από το θέμα ήταν επιφυλακτικοί,
αφού η περιοχή δεν απειλείται από ξένη χώρα αλλά μόνο από τους λαθρομετανάστες.

«Βεβαίως και είναι θετικό το μέτρο. Αν θα γίνει κάτι (και εμείς εδώ απέχουμε
λίγα μέτρα από το τουρκικό έδαφος) οι δυο μου γιοι και ο άνδρας μου θα πάει
στην πρώτη γραμμή. Εμένα η θέση μου είναι κοντά τους. Και βεβαίως θα πρέπει να
γνωρίζω να προσφέρω τις πρώτες βοήθειες αλλά και αν χρειαστεί να πάρω το όπλο
να το κάνω και να μην προσπαθώ να το μάθω εκείνη τη στιγμή. Αλλά δεν είναι
μόνο αυτά: μια φυσική καταστροφή μπορεί να αντιμετωπισθεί και από μας τις
γυναίκες», λέει η Κατερίνα Σουργουτζίδου, μια από τις γυναίκες που
πρωτοστάτησαν στην ίδρυση της εθελοντικής ομάδας στις Καστανιές.

Καμία αντίρρηση δεν έχει για το μέτρο η Βιβή Τσαταλιού στη Ρόδο, μητέρα δύο
παιδιών. Όμως, όπως λέει, «το μέτρο να επεκταθεί σε όλη την Ελλάδα και όχι να
εφαρμόζεται μόνο στις παραμεθόριες περιοχές». Υπέρ της ουσιαστικής εκπαίδευσης
των γυναικών τάσσεται η Μαίρη Σείτη, ενώ η Δέσποινα Παπαδημητρίου «ελπίζει η
Παλλαϊκή Άμυνα να μη μείνει στα χαρτιά».

Στην Ήπειρο η κατάσταση είναι διαφορετική. Οι γυναίκες δεν ενθουσιάστηκαν με
την ιδέα «αν και δεν γνώριζαν τίποτε για το σχέδιο νόμου». Στα χωριά κοντά στα
σύνορα οι νέες γυναίκες έχουν μάθει να χρησιμοποιούν κυνηγετικά όπλα, αλλά για
να εκφοβίσουν τυχόν λαθρομετανάστες. Κανείς όμως εδώ δεν αισθάνεται ότι η
περιοχή του απειλείται από την Αλβανία. Μάλιστα πολλοί στην περιοχή
υποστήριζαν χθες ότι τυχόν εξοικείωση των γυναικών με τα όπλα θα αυξήσει τα
επεισόδια στα σύνορα, αφού οι γυναίκες είναι αυτές που μένουν πολλές ώρες
μόνες είτε στο σπίτι είτε στα χωράφια και είναι λογικό να φοβούνται περισσότερο.