Μάχη για τα 10 δισ. δολάρια του Νιάρχου

Κωνσταντίνος Δρακόπουλος. Ο ανιψιός τού εφοπλιστή προσέφυγε στα δικαστήρια επιδιώκοντας να αναγνωρισθεί ότι η Έλενα Φορντ δεν έχει κανένα κληρονομικό δικαίωμα στην περιουσία του θείου του

Πόλεμος για την κληρονομιά του μεγαλοεφοπλιστή Σταύρου Νιάρχου, που άφησε την
τελευταία του πνοή στη Γενεύη της Ελβετίας, στις 15 Απριλίου 1996, έχει
ξεσπάσει ανάμεσα στους κληρονόμους του και τη λύση καλούνται να δώσουν τα
ελληνικά δικαστήρια.

ΟΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ στη δικαστική αυτή διαμάχη είναι δύο: στη μία πλευρά
βρίσκεται η Έλενα Φορντ, καρπός της σχέσης του Σταύρου Νιάρχου με την Σαρλότ
Φορντ, μέλος της οικογένειας των αυτοκινητοβιομηχάνων από το Ντιτρόιτ του
Μίτσιγκαν, την οποία όμως ο εφοπλιστής ουδέποτε αναγνώρισε.

Στην άλλη πλευρά βρίσκεται ο εφοπλιστής Κωνσταντίνος Δρακόπουλος, ανιψιός του
Νιάρχου, το όνομα του οποίου συμπεριέλαβε ο θείος του στη διαθήκη του
καθιστώντας τον ως έναν από τους κληρονόμους της περιουσίας του, που ξεπερνά
τα δέκα δισεκατομμύρια δολάρια.

Οι δύο «μονομάχοι» φαίνονται διατεθειμένοι ο καθένας από τη δική του θέση να
συνεχίσει μέχρι το τέλος τον δικαστικό πόλεμο, που ξεκινά το απόγευμα της
Δευτέρας ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου της Αθήνας, όπου έχουν
προσδιορισθεί να συζητηθούν οι αγωγές τους που έχουν καταθέσει.

Έλενα Φορντ. Διεκδικεί το 10% της περιουσίας που άφησε ο πατέρας της Σταύρος Νιάρχος

Η ελληνική Δικαιοσύνη, στον ζυγό της οποίας μπαίνει η περιουσία του Σταύρου
Νιάρχου, αλλά και τα δικαιώματα των κληρονόμων του, καλείται να αποφασίσει για
το δίκαιο ή μη των αιτημάτων τους, που… ζυγίζουν πολλά δισεκατομμύρια δολάρια.

Ο Σταύρος Νιάρχος ήταν σαφής όταν διατύπωνε την τελευταία επιθυμία του, στην
από 20 Μαρτίου 1994 ιδιόχειρη διαθήκη του. «Είμαι Έλληνας υπήκοος», έγραφε. Με
τις τρεις αυτές λέξεις ξεκινούσε το κείμενο της διαθήκης του συμπληρώνοντας
πως «την κληρονομιά του διέπει το ελληνικό Δίκαιο».

Στηριζόμενος σε αυτή την επιθυμία του, ο ανιψιός του Στ. Νιάρχου, εφοπλιστής
Κων. Δρακόπουλος προσέφυγε στα ελληνικά δικαστήρια επιδιώκοντας να
αναγνωρισθεί ότι η Έλενα Φορντ δεν έχει κανένα κληρονομικό δικαίωμα στην
περιουσία του θείου του. Η ίδια όμως πέρασε στην αντεπίθεση και με δική της
αγωγή ζητεί να αναγνωρισθεί και εκείνη ως κληρονόμος, διεκδικώντας το 10% της
περιουσίας που άφησε ο πατέρας της.

Η Έλενα Φορντ είχε φροντίσει νωρίτερα και είχε προσφύγει στις ελβετικές
δικαστικές αρχές καταφέρνοντας να αποσπάσει δύο προσωρινές αποφάσεις, που
ουσιαστικά έχουν δέσει τα χέρια των εκτελεστών της διαθήκης του Σταύρου
Νιάρχου, οι οποίοι δεν μπορούν ­ προς το παρόν τουλάχιστον ­ να διαχειρίζονται
την περιουσία του, αλλά μόνο να την διατηρούν.

Με τη διαθήκη του, γύρω από την οποία έχει στηθεί το δικαστικό σκηνικό, ο
Σταύρος Νιάρχος καθιστά κληρονόμους τα παιδιά του από τον γάμο του με την
Ευγενία Λιβανού (τον Φίλιππο, τον Σταύρο, την Μαρία και τον Κωνσταντίνο), τον
ανιψιό και γιο της αδελφής του Μαίρης Δρακοπούλου, Κωνσταντίνο Δρακόπουλο, τον
γιο του ανιψιού του Ανδρέα Δρακόπουλο, τους συνεργάτες του Γιούρτ και Χάρισον,
καθώς και το INFOC, κοινωφελές ίδρυμα που ιδρύθηκε το έτος 1991 από τον ίδιο
τον Νιάρχο και έχει έδρα το Λίχτενσταϊν.

Η Έλενα Φορντ δεν αναφέρεται πουθενά ανάμεσα στα τιμώμενα πρόσωπα μέσα στη
διαθήκη του πατέρα της, ο οποίος ποτέ δεν την αναγνώρισε ως νόμιμο τέκνο του.
Αυτό είναι και ένα από τα ισχυρότερα ατού που έχουν στα χέρια τους οι νομικοί
σύμβουλοι των αντιδίκων της. Το επιχείρημά τους αυτό γίνεται ακόμη πιο ισχυρό
με την επίκληση της υπ’ αριθμόν 26936/1996 απόφασης του Πολυμελούς
Πρωτοδικείου της Αθήνας, με την οποία κρίθηκε ανυπόστατος ο γάμος του Σταύρου
Νιάρχου με την Σαρλότ Φορντ και ως εκ τούτου η κόρη του Έλενα δεν έχει
οποιοδήποτε κληρονομικό δικαίωμα στην περιουσία του.

Επιπλέον, η Έλενα Φορντ δεν δικαιούται ούτε τη νόμιμη μοίρα από την κληρονομιά
του πατέρα της. Κι αυτό γιατί ο Στ. Νιάρχος ήταν μόνιμος κάτοικος εξωτερικού
για περισσότερο από 25 χρόνια πριν από τον θάνατό του και η ισχύουσα νομοθεσία
απαλλάσσει τους μόνιμους κατοίκους εξωτερικού από αυτή την υποχρέωση,
τουλάχιστον όσον αφορά τα περιουσιακά στοιχεία που έχουν αποκτήσει εκτός της
ελληνικής επικράτειας. Πάντως, ανεξάρτητα από τη λύση που θα δώσουν τα
ελληνικά ή ελβετικά δικαστήρια ο ίδιος ο Νιάρχος είχε προβλέψει με τη διαθήκη
του τη διαφύλαξη της αυτοκρατορίας του. Έτσι ίσως μπορεί να εξηγηθεί ο
δεσμευτικός όρος που έχει επιβάλει προς τους κληρονόμους του, θέλοντας με τον
δικό του τρόπο να διατηρήσει ενιαίο και ισχυρό το οικοδόμημα που έφτιαξε εν
ζωή ακόμη και μετά τον θάνατό του. Σύμφωνα με όσα ο ίδιος έχει ορίσει στο
κείμενο της τελευταίας του βούλησης, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2009 κανένας από
τους κληρονόμους του δεν έχει το δικαίωμα να κατατμήσει και να διανείμει τα
περιουσιακά στοιχεία της κληρονομιάς του αποσπώντας το κομμάτι εκείνο που του
αναλογεί. Με τον τρόπο αυτό πρακτικά για τα επόμενα δώδεκα χρόνια μέχρι να
έρθει το πλήρωμα του χρόνου που ο διαθέτης έχει προσδιορίσει, η περιουσία του
Σταύρου Νιάρχου δεν μπορεί να διαμοιρασθεί.