Ο κατάσκοπος που ανακάλυψε τον κομπιούτερ

ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ αν στον Ντούσαν Ίβκοβιτς αρέσουν οι κατασκοπικές ταινίες, αλλά
ο κόουτς του Ολυμπιακού έχει κοντά του τα τελευταία έξι χρόνια έναν από τους
καλύτερους κατασκόπους σε όλη την Ευρώπη, όπως παραδέχονται εχθροί και φίλοι.

Ο Μίλαν Μίνιτς, ασίσταντ κόουτς (μαζί με τον Κώστα Μπογατσιώτη) για πολλούς
είναι ο άνθρωπος-κλειδί στις ομάδες όπου δουλεύει ο Ντούσαν Ίβκοβιτς, αφού
εκτός από την απόλυτη εμπιστοσύνη που του έχει ο Ντούντα είναι αυτός που
ετοιμάζει στο… πιάτο κάθε αντίπαλο της ομάδας του, διευκολύνοντας ιδιαίτερα
το έργο του κόουτς. Όσο για τα σύνεργα της δουλειάς:

ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ

«Αρχικά είχα ξεκινήσει με δύο βίντεο και ένα μολύβι, αλλά τώρα έχω και έναν
κομπιούτερ που κάνει τη δουλειά μου σαφώς πιο γρήγορη και εύκολη» λέει ο Μίλαν
Μίνιτς, που μας αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο αναλύει τους αντιπάλους του.

«Θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσω ότι είναι μια ομαδική δουλειά. Μπορεί
να κάνω την ανάλυση, αλλά κάποιος πρέπει να βρίσκει τα στοιχεία. Ο Τάκης
Λιβιεράτος και ο Θανάσης Πανταζής κατά 99% θα μου έχουν πάντα αυτό που θα
ζητήσω. Προσωπικά χρειάζομαι τουλάχιστον τα τρία τελευταία παιχνίδια της
αντιπάλου ομάδας, καθώς και τα στατιστικά της για να μπορέσω να κάνω τη
δουλειά μου. Ποια είναι αυτή; Ουσιαστικά είναι να μπορέσεις να αναλύσεις το
σύστημα με το οποίο παίζει ο αντίπαλος και να προσαρμόσεις έτσι τη δική σου
ομάδα ώστε να αντεπεξέλθει όσο το δυνατόν καλύτερα» λέει ο Μίλαν Μίνιτς που
ουσιαστικά παίζει και ρόλο ψυχολόγου.

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

«Πέρα από τα συστήματα, βλέποντας μια κασέτα με τον αντίπαλό σου, προσπαθείς
και να τον ψυχολογήσεις. Το βασικό είναι να καταλάβεις τη φιλοσοφία του
αντίπαλου κόουτς, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο, αφού πλέον το μπάσκετ έχει μπει σε
άλλους ρυθμούς και όλοι είναι πολύ καλά προετοιμασμένοι. Το μυστικό της
επιτυχίας είναι να παρουσιάζεσαι σε κάθε παιχνίδι σοβαρός. Απο εκεί και έπειτα
πέρα από τα δυνατά και αδύνατα σημεία κάθε ομάδας, προσπαθώ να δω την
ψυχολογία που έχουν στον πάγκο την ώρα του αγώνα και τη φιλοσοφία του
προπονητή. Πριν από τον αγώνα με τη Λιμόζ είδα και κασέτες του ΠΑΟΚ, πέρυσι,
για να μπω στην ψυχολογία του Μισέλ Γκομέζ. Συνήθως μετά τη μελέτη, όσα κόλπα
και να έχει ο αντίπαλος προπονητής, ξέρεις σχεδόν τι θα σου ετοιμάζει. Πάντα
περιμένεις βέβαια και κάτι διαφορετικό, αλλά οι επιλογές δεν είναι πολλές. Ο
Ερέμιν για παράδειγμα της ΤΣΣΚΑ είχε μόλις 1-2 μικροαλλαγές σε σχέση με τα
επτά παιχνίδια που είχαμε δει της ομάδας του, αφού έπαιξε και στην Ελλάδα φιλικά».

Όσο για το ποια ματς είναι τα πιο δύσκολα:

«Για μένα είναι τα νοκ άουτ, όπως για παράδειγμα το πρώτο φετινό με τον
Ηρακλή, όπου δεν έχεις πολλά περιθώρια. Γενικά, είμαι πολύ ήρεμος και
αντιμετωπίζω το ίδιο κάθε παιχνίδι είτε πρόκειται να παίξεις έναν τελικό
πρωταθλητριών είτε ένα απλό ματς πρωταθλήματος. Μπορώ να πω μάλιστα ότι είχα
μεγαλύτερη αγωνία πριν από το τρίτο παιχνίδι πέρυσι με τον Απόλλωνα Πάτρας για
το πρωτάθλημα παρά για τον τελικό με την Μπαρτσελόνα στη Ρώμη».

Ποια όμως είναι η ανταμοιβή για μια τέτοια δουλειά;

«Η μεγαλύτερη, όταν δέχεσαι τα συγχαρητήρια από τον αντίπαλο. Δεν θα ξεχάσω
στο Βελιγράδι μετά τον τρίτο καθοριστικό αγώνα με την Παρτιζάν που με έπιασαν
οι παίκτες της, με τους οποίους γνωρίζομαι καλά, και μου είπαν: «Ήταν φοβερό,
σε κάθε κίνησή μας βρισκόσασταν ένα βήμα πιο μπροστά και μας περιμένατε». Το
ίδιο μου λέει και φέτος ο Καρνισόβας για τον τελικό με τη Μπαρτσελόνα. Ειδικά
στα παιχνίδια που είναι συνεχόμενα πλέι οφ με τον ίδιο αντίπαλο δεν
προλαβαίνεις να αλλάξεις πολλά πράγματα και εκεί μετρά κυρίως η ψυχολογία. Για
μένα περισσότερο από τη νίκη, το καλό αποτέλεσμα είναι να μπορέσεις να δείξεις
στον κόσμο μια σωστή μπασκετική δουλειά».

ΣΚΛΗΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

Αν και έχει πάρει αρκετά χρυσά μετάλλια, ο Μίλαν Μίνιτς πιστεύει ότι «το χρυσό
μετάλλιο έχει δύο όψεις. Μπροστά είναι η γυαλιστερή και πίσω αυτή της σκληρής
και ομαδικής δουλειάς. Θεωρώ πολύ σημαντικό ότι στην Ελλάδα τα τελευταία
χρόνια έχουν δώσει μεγάλη βαρύτητα όλες οι ομάδες στον ρόλο του ασίσταντ
κόουτς που δεν είναι διακοσμητικός. Δεν είναι τυχαίο ότι στο ΝΒΑ οι ομάδες
έχουν 11 ασίσταντ κόουτς» λέει ο Μίνιτς, που έχει τύχει να μείνει άυπνος ακόμα
και δύο ημέρες!

«Στη Ρώμη μετά τον ημιτελικό με την Ολύμπια δεν κοιμήθηκα καθόλου ως τον
τελικό. Όταν σου αρέσει η δουλειά, δεν σε νοιάζει τίποτε άλλο. Άλλωστε δουλεύω
κοντά σε έναν μεγάλο δάσκαλο όπως ο Ντούντα που επίσης είναι ακούραστος.
Έχουμε την ίδια φιλοσοφία και πλέον μετά τόσα χρόνια νιώθουμε σαν οικογένεια.
Εδώ θέλω να αναφέρω και τη βοήθεια του Κώστα Μπογατσιώτη, στον οποίο είτε δίνω
τα στοιχεία που έχω βγάλει είτε βλέπει και αυτός μαζί μου κάποιους αγώνες και
συζητάμε τα συμπεράσματα μαζί. Είπαμε, όλα είναι αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς».

ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ στη Λιουμπλιάνα, ο Μίλαν Μίνιτς ασχολήθηκε από πολύ νεαρή ηλικία με
το μπάσκετ παίζοντας στην ομάδα εφήβων της Ραντνίσκι, έχοντας κόουτς τον
Ντούσαν Ίβκοβιτς. Ήταν η πρώτη γνωριμία των δύο πολύ καλών φίλων, ενώ την ίδια
εποχή την ομάδα ανδρών κοουτσάριζε ο Πίβα Ίβκοβιτς, αδελφός του Ντούντα.
Συμπαίκτης του σε αυτή την ομάδα ήταν ένας μεγάλος παίκτης, ο πατέρας του
Γιάριτς, του παίκτη που αγωνίζεται σήμερα στο Περιστέρι.

Η συνέχεια ήταν στην ομάδα ανδρών του Ούτσκε, όπου ο Μίνιτς είχε έναν άλλο
μεγάλο προπονητή, τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς. Οι σπουδές του στο πανεπιστήμιο των
Οικονομικών (είχε την πρώτη του επαφή ως κόουτς με την ομάδα γυναικών του
πανεπιστημίου) αλλά και οι σπουδές προπονητικής (με δάσκαλο τον Άτσα Νίκολιτς)
δεν του επέτρεψαν να συνεχίζει να παίζει.

Ως κόουτς αναλάμβανε ομάδες γυναικών (κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα της
ενωμένης τότε Γιουγκοσλαβίας με την ομάδα νεανίδων της Γκρόντοβατς) πριν
αναλάβει τους εφήβους της Παρτιζάν. Το 1990 ύστερα από πρόσκληση του Ράικο
Τόρομαν πήγε ασίσταντ κόουτς στην ΙΜΤ Βελιγραδίου και επειδή ο Τόρομαν
παράλληλα ήταν ασίσταντ στην εθνική ομάδα, ασχολείται για πρώτη φορά με
σκάουτινγκ. Θα θυμάστε ίσως τις εύκολες νίκες της Γιουγκοσλαβίας επί της
Ισπανίας (ημιτελικός) και της Ιταλίας (τελικός) στο Πανευρωπαϊκό της Ρώμης το
1991. Το σκάουτινγκ είχε γίνει από τον Μίλαν Μίνιτς.

Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς τον παίρνει στον ΠΑΟΚ (1991-92) όπου είναι υπεύθυνος για
τις μικρές ομάδες, ενώ έχει ευθύνη και στην ατομική προπόνηση των νέων. Το
1993 συνεργάζεται στο σκάουτινγκ των ομάδων του φάιναλ φορ της Αθήνας, αλλά ο
ΠΑΟΚ χάνει το τρόπαιο. Ο ίδιος το 1994 παίρνει το πρωτάθλημα εφήβων με τον
ΠΑΟΚ, ενώ πλέον είναι ασίσταντ του Ντούντα. Μαζί μετακομίζουν στον Πανιώνιο
όπου ο Μίνιτς έχει και την ευθύνη των τμημάτων υποδομής, ενώ από πέρυσι
βρίσκονται στον πάγκο του Ολυμπιακού, με τον Μίλαν Μίνιτς να αναλαμβάνει εκτός
από το σκάουτινγκ και την ειδική προετοιμασία των νέων παικτών.

Μπογατσιώτης – Μίνιτς. Τα αποτελέσματα της ομαδικής δουλειάς φαίνονται στον Ολυμπιακό

«ΑΝΤΕ, ΕΤΣΙ που πάμε την επόμενη χρονιά θα είμαι έτοιμος για να κοουτσάρω την
3η αγωνιστική».

Ο Κώστας Μπογατσιώτης προσπάθησε να δει από την εύθυμη πλευρά την δεύτερη
συμμετοχή του ως χεντ κόουτς σε έναν κρίσιμο αγώνα του Ολυμπιακού και με βάση
την αριθμητική πρόοδο (ο Ίβκοβιτς αποβλήθηκε στην πρεμιέρα την πρώτη χρονιά
και στη 2η αγωνιστική εφέτος) ετοιμάζεται για του χρόνου στην 3η αγωνιστική.

Πάντως το πρώτο πράγμα που έκανε την Κυριακή το βράδυ φτάνοντας στο σπίτι του
ήταν να ξαναδεί την κασέτα του αγώνα. Όχι για να δει την νίκη του επί ενός
μεγάλου προπονητή όπως είναι ο Γιάννης Ιωαννίδης, αλλά…: «Για να συμπληρώσω
τη στατιστική μου (!). Μέχρι το σημείο που βγήκε ο κόουτς, κράταγα όπως πάντα
τα στατιστικά, αλλά από εκεί και πέρα σταμάτησα. Έτσι έπρεπε κάπως να τα
συμπληρώσω», είπε ο «Μπόγας», που σεμνός όπως πάντα δεν θέλησε να πάρει
ξεχωριστό κομμάτι της νίκης.

«Όλα είναι αποτέλεσμα ομαδικής δουλειάς, αφού δουλεύουμε πολύ, ομαδικά, σκληρά
όλο το προπονητικό τιμ. Είμαστε όλοι διαβασμένοι για το παιχνίδι της αντιπάλου
ομάδας, ο κόουτς καταστρώνει τα πλάνα και ο κάθε παίκτης ξέρει τι πρέπει να
κάνει μέσα στο γήπεδο αφού οι εντολές είναι συγκεκριμένες. Έτσι έγινε και την
Κυριακή, αφού είχαμε επικοινωνία με τον κόουτς και όλα πήγαν καλά».

Όσο για το πώς ένιωσε που βρέθηκε έστω και για 14 λεπτά αντίπαλος του φίλου
του, Γιάννη Ιωαννίδη;.

«Η θέση μου ήταν πολύ δύσκολη, αλλά τα καταφέραμε και ουσιαστικά ήταν μια
δικαίωση για την σκληρή και ομαδική δουλειά που κάνουμε πριν από τον αγώνα. Η
νίκη μας πιστεύω ήταν δίκαιη αφού ήμασταν συνέχεια πάνω στο σκορ, ενώ για την
αποβολή του κόουτς, επειδή ήμουν δίπλα μπορώ να εγγυηθώ ότι η δεύτερη τεχνική
ποινή ήταν εντελώς άδικη».

ΑΠΟ ΤΑ χέρια του Μίλαν Μίνιτς έχουν περάσει πολλοί παίκτες, αλλά ­ ιδιαίτερα
για τη χώρα μας ­ δεν χρειάζεται να σκεφτεί ελάχιστα δευτερόλεπτα προκειμένου
να απαντήσει στο ποιος ήταν ο πιο χαρισματικός παίκτης που δούλεψε μαζί του.

«Ο Φάνης Χριστοδούλου είναι με διαφορά ο καλύτερος. Δεν υπάρχει στην Ελλάδα ­
αλλά και ελάχιστοι είναι ίσως στην Ευρώπη ­ άλλος παίκτης που να γνωρίζει τόσο
καλά τα μυστικά του μπάσκετ. Είναι πανέξυπνος και ο παίκτης που θα ήθελε κάθε ομάδα».

Οι σχέσεις του με τους παίκτες;

«Άψογες. Με όλους όσους έχω δουλέψει είχαμε άριστες σχέσεις. Αν τους ρωτήσεις
μπορούν να πουν και αν είδαν βελτίωση ακόμα και αν δεν τους άρεσε ο τρόπος
δουλειάς. Πάντως υπάρχουν και παίκτες από τους οποίους μπορεί να μάθεις και
εσύ πολλά πράγματα, όπως για παράδειγμα ο Πάσπαλι, ο Σάβιτς, ο Ντίνκινς. Είναι
μια σχέση από την οποία κερδίζουμε όλοι. Το μυστικό είναι πάνω από όλα η
σκληρή δουλειά».