[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΠΑΣ μη αρχιτέκτων, μη μηχανικός, μη γιατρός, μη δικηγόρος, μη μάνατζερ
πανεπιστημιακός δάσκαλος υποχρεούται να ζει με τα εισοδήματα του
Πανεπιστημίου. Το πολύ-πολύ να εισπράξει και κανένα επιμίσθιο από κάποιο
ερευνητικό πρόγραμμα.

Αν τύχει όμως και ανήκει στις πιο πάνω κατηγορίες ασκεί ανεμποδίστως το
ελεύθερο επάγγελμά του. Αρκεί να ασχολείται με αυτό μία φορά την εβδομάδα.
Δηλαδή ο δικηγόρος – καθηγητής που υπερασπίζεται κατηγορούμενο για κακούργημα
σε δίκη, η οποία λόγω σοβαρότητας της υπόθεσης διαρκεί περισσότερο της μιας
ημέρας, θα παραστεί την πρώτη ημέρα της διαδικασίας και στη συνέχεια θα
ζητήσει συγγνώμη από τον πελάτη του και θα αποχωρήσει, αφήνοντάς τον στα κρύα
του λουτρού. Και ενώ θα γλιτώσει από το πειθαρχικό του Πανεπιστημίου θα πέσει
στο πειθαρχικό του Δικηγορικού Συλλόγου. Ενδεχομένως να συρθεί και στα ποινικά
δικαστήρια. Οι χειρουργοί θα επισκέπτονται τους ασθενείς μία εβδομάδα μετά την
επέμβαση ­ την καθορισμένη για ελεύθερη εργασία ημέρα ­ ενώ οι αρχιτέκτονες
και μηχανικοί θα μπορούν να αξιοποιούν περισσότερο τις εργασίες – μελέτες των
φοιτητών τους, που τους παρέχονται μάλιστα αφιλοκερδώς.

Όσο για την καταβολή ποσοστού από την αμοιβή ­ αυτή που δηλώνεται στην Εφορία
­ του ελεύθερου επαγγελματία σε κοινό ταμείο, δεν υπάρχει καμία αντίρρηση από
τους εκπροσώπους των παραπάνω περιπτώσεων. Ακόμη κι αν το ποσοστό αυτό
υπερβαίνει τελικώς το σύνολο των πανεπιστημιακών αποδοχών. Μιας και ο
πανεπιστημιακός τίτλος ενισχύει το ελεύθερο επάγγελμα. Για όσους βέβαια
επιτρέπεται να το ασκούν. Γιατί υπάρχει μια άλλη μεγάλη κατηγορία μελών του
Πανεπιστημίου που δυνατότητα έχει μόνο να διδάσκει. Κι αυτό απαγορεύεται
απολύτως, πλήττοντας όχι βεβαίως τους ανεπαρκείς, αλλά εκείνους τους λίγους
για τους οποίους πλειοδοτούν τα εκπαιδευτικά ιδρύματα για να τους έχουν έστω
και σε ένα σεμινάριο.

Ωστόσο, η κατηγορία αυτή αποτελεί μειοψηφία στη Βουλή και η πλειοψηφία ­
νομικοί, γιατροί, αρχιτέκτονες, μηχανικοί ­ δεν είχαν κανένα λόγο να
ασχοληθούν με πιθανές ή και βέβαιες ανισότητες. Αγνόησαν ακόμη και τις
παρατηρήσεις του επιστημονικού συμβουλίου της Βουλής που επεσήμανε την
αντισυνταγματικότητα διατάξεων που αποτελούν την «καρδιά» του νόμου. Ενός
νόμου που θα οδηγηθεί στο δικαστήριο, εκθέτοντας κυρίως την αξιοπιστία και τη
σοβαρότητα του νομοθέτη, ενώ αυτός χειρίζεται ένα τόσο μεγάλο ζήτημα, όπως
είναι η Παιδεία.