30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στα Χανιά Κρήτης

ΤΟΥ ΑΡΕΣΕΙ: Το δημιουργικό παιχνίδι

ΤΟΝ ΕΝΘΟΥΣΙΑΖΕΙ: Το αποτέλεσμα

ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΕΙ: Η υποκρισία

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Πολύ, ιδιαίτερα λογοτεχνία

ΑΚΟΥΕΙ: Καλή μουσική, ελληνική και ξένη

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στις νέες δυνάμεις

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Κάθε βράδυ

Δεν θα υπάρξει μείωση των επικουρικών συντάξεων από 1.1.1998 δεσμεύεται ο
υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων Χρ. Πρωτόπαπας, ο οποίος
επισημαίνει ότι με την προτεινόμενη, από την κυβέρνηση, διευθέτηση του χρόνου
εργασίας δεν καταργείται το 8ωρο εργασίας. Ο κ. Πρωτόπαπας χαρακτηρίζει
υπεύθυνη τη στάση της ΓΣΕΕ στον κοινωνικό διάλογο και σημειώνει ότι η
καθιέρωση μερικής απασχόλησης και στο Δημόσιο είναι αίτημα νέων και γυναικών
που είναι άνεργοι.

ΕΡ.: Κοινωνικός διάλογος μετ’ εμποδίων. Ποια θα είναι η κατάληξη;

ΑΠ.: Πρωτόγνωρο εγχείρημα. Δύσβατος δρόμος. Δεν αρκεί μόνο η προσπάθεια.
Ελπίζουμε και σε μετάλλιο.

ΕΡ.: Τι προτείνεται ακριβώς για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας.

ΑΠ.: Συμφωνίες για ρυθμίσεις που θα προσφέρουν περισσότερο ελεύθερο και
δημιουργικό χρόνο για τους εργαζομένους, αλλά και καλύτερες επιδόσεις για τις επιχειρήσεις.

ΕΡ.: Δηλαδή καταργείται το 8ωρο εργασίας;

ΑΠ.: Όχι βέβαια. Αυτό είναι δεδομένο. Όμως μπορεί να γίνουν συμφωνίες για
περισσότερες ώρες εργασίας σήμερα και περισσότερες ώρες ανάπαυσης την επομένη.

ΕΡ.: Τι θα γίνει με τα αντικίνητρα για την απασχόληση των συνταξιούχων;

ΑΠ.: Να τα κάνουμε πιο αυστηρά για να μπουν περισσότεροι νέοι στην παραγωγή.

ΕΡ.: Τι θα γίνει με τη μερική απασχόληση στο Δημόσιο;

ΑΠ.: Το ζητούν νέοι και γυναίκες.

ΕΡ.: Τελικά αυτές οι προτάσεις θα συμβάλουν στην αντιμετώπιση της ανεργίας;

ΑΠ.: Σ’ αυτό στοχεύουμε. Γι’ αυτό προσπαθούμε. Σ’ αυτό ελπίζουμε.

ΕΡ.: Πώς σχολιάζετε τη στάση της ΓΣΕΕ;

ΑΠ.: Υπεύθυνη. Κάθε αρχή και δύσκολη.

ΕΡ.: Και του ΣΕΒ;

ΑΠ.: Το αυτό ελπίζω και δι’ αυτούς.

ΕΡ.: Θα θέλατε να ήσασταν στη θέση του Χρ. Πολυζωγόπουλου;

ΑΠ.: Εκεί όπου είναι ήμουνα…

ΕΡ.: Πριν από λίγον καιρό πρόεδρος της ΓΣΕΕ και τώρα υφυπουργός. Πώς αισθάνεστε;

ΑΠ.: Σταθμοί σε μια ενδιαφέρουσα και γοητευτική διαδρομή.

ΕΡ.: Χωρίς μουστάκι και αδύνατος. Γιατί αυτή η αλλαγή;

ΑΠ.: Εσωτερική ανάγκη για εξωτερική αλλαγή.

ΕΡ.: Πώς σχολιάζουν οι φίλοι σας αυτήν την αλλαγή;

ΑΠ.: Τη χαίρονται όσο κι εγώ.

ΕΡ.: Η πορεία του κυβερνητικού έργου;

ΑΠ.: Πάμε καλά μέσα – έξω. Έχουμε όμως ακόμη ανηφόρα.

ΕΡ.: Το μεγαλύτερο πρόβλημα του Έλληνα εργαζομένου;

ΑΠ.: Η απειλή της ανεργίας.

ΕΡ.: Ο συνδικαλισμός σήμερα;

ΑΠ.: Προσπαθεί ν’ ανακαλύψει τους νέους δρόμους στον αναντικατάστατο ρόλο του.

ΕΡ.: Οι κοινοτικοί πόροι για την ανεργία και την κατάρτιση;

ΑΠ.: Μεγάλη ευκαιρία.

ΕΡ.: Κώστας Σημίτης;

ΑΠ.: «Λογική και ευαισθησία» με όραμα για την Ελλάδα του μέλλοντός μας.

ΕΡ.: Λύσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας;

ΑΠ.: Υπάρχουν. Πρέπει όμως να κινητοποιηθεί η κοινωνία κι όχι το «μαγικό ραβδί».

ΕΡ.: Τι θα γίνει με τις επικουρικές συντάξεις;

ΑΠ.: Δεν υπάρχουν περιθώρια για μείωση στο εισόδημα των συνταξιούχων.

ΕΡ.: Ποιο είναι το όραμα που προβάλλει το ΠΑΣΟΚ για το 2000;

ΑΠ.: Ισχυρή και ανταγωνιστική Ελλάδα με μια κοινωνία αξιών, ισότητας,
ευκαιριών και αλληλεγγύης.

ΕΡ.: Πώς θα γίνει το άνοιγμα προς την Κεντροαριστερά;

ΑΠ.: Από τα κάτω… προς τα πάνω. Από αριστερά προς το κέντρο και τανάπαλιν.

ΕΡ.: Τελικά πληρώνουν οι έχοντες και κατέχοντες ή όχι;

ΑΠ.: Αυτό προσπαθούμε.

ΕΡ.: Ως πρόεδρος της ΓΣΕΕ φωνάζατε για το 35ωρο εργασίας χωρίς μείωση των
αποδοχών. Τώρα τι λέτε;

ΑΠ.: Και σήμερα το λέω. Αλλά όπως και τότε επιμένω να προχωρήσει μέσα από
συμφωνίες στην αγορά και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΕΡ.: Η πορεία της χώρας μας προς την ΟΝΕ;

ΑΠ.: Αυτή κι αν είναι ανηφόρα.

ΕΡ.: Τι σας λείπει από τη θητεία σας στον συνδικαλισμό;

ΑΠ.: Το πάθος.

ΕΡ.: Τα προβλήματα του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων;

ΑΠ.: «Εικόνα σου είμαι κοινωνία».

ΕΡ.: Το ΠΑΣΟΚ μετά τις εκλογές;

ΑΠ.: Τις εκλογές του 2004;

ΕΡ.: Μια πρόβλεψη για την πορεία της οικονομίας;

ΑΠ.: Έχετε εμπιστοσύνη στα ελληνικά χέρια.

ΕΡ.: Το μεγάλο σας πάθος;

ΑΠ.: Ο γιος και η κόρη

ΕΡ.: Τι θα διορθώνατε στον εαυτό σας;

ΑΠ.: Προσπαθώ. «Γηράσκω αεί διδασκόμενος»