Οι φίλοι κόμμα δεν κοιτούν…

Υπάρχουν φιλίες στην πολιτική; Ακόμη περισσότερο, υπάρχουν φιλίες εκτός
κομματικών τειχών; Όσοι ζουν τα τεκταινόμενα εντός κι εκτός της αιθούσης της
Ολομελείας της Βουλής θα απαντούσαν ανεπιφύλακτα «ναι». Μπορεί οι φιλίες αυτές
να είναι παράδοξες, ενδεχομένως και να «σοκάρουν» ορισμένους, αλλά ουδείς
προσπαθεί να τις κρύψει. Κάποιοι μάλιστα τις χαρακτηρίζουν ένδειξη πολιτισμού,
εκδημοκρατισμού του δημόσιου βίου. Υπερβολές; Ενδεχομένως. Πάντως, δείχνουν
ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο της πολιτικής.

ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ έχει περάσει προ πολλού, πλησίαζε 4.30. Παρ’ όλα αυτά, ο Κώστας
Λαλιώτης έφθασε στο «Φίλιον» (το καφέ της οδού Σκουφά που όλοι εξακολουθούν να
λένε με το παλιό του όνομα, «Ντόλτσε») ακριβώς εκείνη την ώρα, εγκαταλείποντας
για λίγο τη σαββατιάτικη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ για τα
εθνικά θέματα.

Είναι ένα… ραντεβού που κρατά χρόνια. Κάθε Σάββατο, από τη μία το μεσημέρι
και μετά, αρχίζει να καταφθάνει η «παρέα του “Φίλιον”» ­ «το δικό μου
Κοινοβούλιο», όπως λέει ο ίδιος ο Κώστας Λαλιώτης. Στελέχη του Συνασπισμού
όλων των τάσεων, πρώην στελέχη του ΚΚΕ Εσωτερικού και της ανένταχτης Αριστεράς
και νυν στελέχη του ΠΑΣΟΚ κάθονται στο ίδιο ή σε διαφορετικά τραπέζια και
συζητούν… τα πάντα. Ενδεχομένως να μην μπορούν να χαρακτηρισθούν φίλοι ­
σπανίως θα βγουν μαζί ένα βράδυ ­ αλλά η οικειότητα που δίδει ο χρόνος κι η
συνήθεια είναι διάχυτη στις κουβέντες τους. Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κάνει φιλικές
επιθέσεις στον ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Μιχάλη Παπαγιαννάκη για τις ερωτήσεις που
υποβάλλει στο Ευρωκοινοβούλιο για θέματα περιβάλλοντος. Τα πειράγματα πάνε κι
έρχονται, ο Αλέκος Φλαμπουράρης ­ του «Αριστερού Ρεύματος» του ΣΥΝ ­
συνυπάρχει και με τον «σημιτικό» Παπαγιαννάκη. Ο Παναγιώτης Παναγιώτου, νυν
πρόεδρος της ΕΡΤ και ΠΑΣΟΚ, μιλά με τους πρώην συντρόφους του στο ΚΚΕ
Εσωτερικού. Μια… υπερκομματική συνάθροιση, συνοδεία καφέδων, ούζων και
μπίρας, που συνήθως διαλύεται γύρω στις 5, όταν όλοι σκορπίζονται στις
ταβέρνες και τα εστιατόρια του Κολωνακίου.

Μαρία Δαμανάκη – Βαγγέλης Βενιζέλος: γέλια και συζητήσεις ­ σε συνέχειες ­ για όλα

Η ΩΡΑΙΑ ΚΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Η εικόνα είναι αρκετά συνηθισμένη ­ κυρίως τον τελευταίο καιρό: Η Μαρία
Δαμανάκη και ο Βαγγέλης Βενιζέλος, είτε στη Βουλή είτε σε κάποια δημόσια
εκδήλωση, μιλούν μεταξύ τους, γελούν και μερικές φορές ψιθυρίζουν. «Μα καλά,
τι λέτε τόση ώρα;». Η απάντηση περιέργως δεν μοιάζει εύκολη ­ είναι δύο
άνθρωποι με ποικίλα ενδιαφέροντα, τα οποία… παρεισφρύουν σε κάθε τους
συζήτηση. Από τα βιβλία ­ διάβασαν… παράλληλα τον «Μάγο» του Φόουλς ­ μέχρι
το σινεμά κι από την Κεντροαριστερά (η κ. Δαμανάκη βρήκε πολύ καλό το σχετικό
άρθρο του υπουργού Πολιτισμού) μέχρι την εξωτερική πολιτική και την Ευρώπη.
Μάλιστα, για το τελευταίο θέμα, μολονότι κανείς δεν θα περίμενε τη μεταξύ τους
συνεννόηση, λένε ότι είναι «μια κουβέντα που κάνουμε σε συνέχειες» ­ και
τηλεφωνιούνται όταν τους «έρθει» κάποια καινούργια ιδέα. «Έχω να σου πω»,
ακούγεται συχνά να φωνάζει στη βουλευτή του ΣΥΝ ο «καθηγητής», ενώ άλλες φορές
στο καφενείο της Βουλής ακούγεται το γέλιο της Μαρίας Δαμανάκη, για κάτι που
μόλις της έχει πει ο Βαγγέλης Βενιζέλος.

Ντόρα Μπακογιάννη – Πέτρος Κουναλάκης: νοσταλγία για τον Παύλο, πολιτική και κουβέντες για την Αλεξία και το Ξενάκι

Η ΜΑΜΑ ΚΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ

Το πρώτο θέμα που συζητούν κάθε φορά που συναντιούνται η Ντόρα Μπακογιάννη κι
ο Πέτρος Κουναλάκης είναι… τα τέκνα τους. Η Ντόρα μιλά για την Αλεξία, αλλά
και για τον Κώστα, ενώ ο Πέτρος ­ εξίσου υπερήφανος ­ για το Ξενάκι του. Και,
βέβαια, η θεματολογία δεν είναι τυχαία ­ η φιλία της κ. Μπακογιάννη με τον κ.
Κουναλάκη έχει αφετηρία τον Παύλο Μπακογιάννη, με τον οποίο ο νυν βουλευτής
του ΣΥΝ είχε προσωπική φιλία από το 1967. «Ήταν ένας σοσιαλδημοκράτης που
βρέθηκε στη Νέα Δημοκρατία», συνηθίζει να λέει ο Πέτρος Κουναλάκης. Συχνά μιλά
με το προβεβλημένο στέλεχος της Ν.Δ. για τον δολοφονημένο σύζυγό της ­ όπως
μιλούν και για την πολιτική, καθώς η Ντόρα Μπακογιάννη είναι «γεννημένη
πολιτικός». Στη σχέση αμοιβαίας εμπιστοσύνης που έχουν, συχνά εξομολογούνται
τα προβλήματά τους ­ προσωπικά και πολιτικά ­ και συμπαραστέκονται ο ένας στον άλλον.

Ο «ΑΡΧΗΓΟΣ» ΚΙ Ο «ΓΛΕΝΤΖΕΣ»

Η φιλία του αρχηγού του ΔΗΚΚΙ Δημήτρη Τσοβόλα με τον «μητσοτακικό» βουλευτή
της Ν.Δ. Νίκο Κάκκαλο αποτελεί για πολλούς στη Βουλή ένα «αίνιγμα». Όσοι τους
συναντούν στο καφενείο της Βουλής, αργά το βράδυ, με ένα ουισκάκι ο καθένας
εμπρός του, αναρωτιούνται τι κοινό έχουν. Κι όμως ­ η… άβυσσος που τους
χωρίζει είναι πολύ μικρότερη από αυτήν που χωρίζει τα κόμματά τους. Ορισμένοι
υπογραμμίζουν ότι ο κ. Κάκκαλος δεν είναι ο «υπέρμαχος του κεφαλαίου» ­
αντιθέτως, ως γιος οικοδόμου, γνωρίζει πολύ καλά τα προβλήματα του απλού
κόσμου. Αντιστοίχως, κι ο κ. Τσοβόλας δεν έχει κρύψει το πόσο συμπάσχει με τον
«μέσο Έλληνα» ­ κάτι που έδειξε κι εμπράκτως με τον τρόπο που άσκησε τη
δικηγορία. Επιπλέον, ένα άλλο κοινό στοιχείο των δύο αντρών είναι κι οι
άριστες προσωπικές τους σχέσεις με τους δημοσιογράφους ­ οι οποίες έχουν συχνά
ως αποτέλεσμα και τη συνεύρεσή τους σε ταβέρνες της Αθήνας μετά τη συνεδρίαση
της Βουλής.

Δημήτρης Βουνάτσος και Πάνος Καμμένος: στενοί φίλοι και… εκτός των αποστολών

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΩΝ «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ»

Ο Δημήτρης Βουνάτσος δεν αναδείχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1996 ­ παρ’
όλα αυτά πηγαίνει συχνά στη Βουλή και συναντά και τον φίλο του, βουλευτή της
Ν.Δ., Πάνο Καμμένο. Αυτό που τους ένωσε αρχικά ήταν ο «κοινός μας αγώνας για
τους Κούρδους». Εν συνεχεία, η φιλία τους ενισχύθηκε με τις «επικίνδυνες
αποστολές» ­ πήγαν μαζί στην Ίμβρο, το Κουρδιστάν, την Κύπρο, τη Σερβία.
Θυμούνται πως έμειναν στο ίδιο δωμάτιο, κρατώντας… σκοπιά εναλλάξ στο
Κουρδιστάν. Θυμούνται και πώς οι Ίμβριοι τους μαγείρεψαν το τελευταίο τους
χοιρινό. Προ ημερών, όταν ο Πάνος Καμμένος πήρε τηλέφωνο τον Δημήτρη Βουνάτσο
στη Μυτιλήνη για να του πει «Χρόνια Πολλά», πέτυχε τον φίλο του να μιλά σε
τοπική συγκέντρωση. Ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έβαλε το τηλέφωνο στο
μικρόφωνο για να ακούσει κι ο κόσμος τις ευχές. «Πώς να σου πω, είναι φίλος
μου ­ αυτό τα λέει όλα», τονίζει ο κ. Καμμένος.