Άρωμα γυναίκας Οι αξίες στη ζωή μας

Γυναίκες οι οποίες διακρίνονται στην πολιτική, την οικονομία, τις
επιχειρήσεις, τις επιστήμες, τις τέχνες και τον αθλητισμό. Γυναίκες που
βρίσκονται σε θέσεις – κλειδιά και επηρεάζουν με τις αποφάσεις τους τη ζωή
μας. Φιλοξενούνται αυτές τις ημέρες στις σελίδες των «ΝΕΩΝ» ­ με αλφαβητική
σειρά ­ αποτελώντας αντιπροσωπευτικό δείγμα των σημερινών Ελληνίδων, οι οποίες
κάνουν σταδιακά όλο και πιο έντονη την παρουσία τους στους χώρους όπου
χαράζεται η πορεία όσων μας αφορούν.

Συχνά με διαφορετικές απόψεις μεταξύ τους, αλλά και κοινές πεποιθήσεις. Με
πολλές προσδοκίες και ακόμη περισσότερες δυνατότητες. Ορισμένες από τις πολλές
που διακρίνονται σε όσα έχουν αποφασίσει να κάνουν ­ για τον εαυτό τους και
για τους άλλους…

ΗΛΙΚΙΑ: 53 ετών.

ΤΟΜΕΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ:

Υπουργός Ανάπτυξης, με ευθύνη τη Βιομηχανία, το Εμπόριο και τον Τουρισμό.
Βουλευτής Β’ Αθήνας, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του Εκτελεστικού Γραφείου
του ΠΑΣΟΚ.

Η ΜΕΓΑ- ΛΥΤΕΡΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ:

«Αυτό που με ενοχλεί είναι η κρίση αξιών. Η απουσία οράματος, ο θρίαμβος των
διευθετήσεων. Έχουμε γίνει μια κοινωνία πολύ ανεκτική».

ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ:

«Να πετύχει η κυβέρνηση Σημίτη, να πετύχει η Ελλάδα τη σύγκλιση, να μειωθεί η
κοινωνική ανισότητα στην Ευρώπη».

ΕΜΜΟΝΗ ΙΔΕΑ:

«Η αλλαγή της κοινωνίας. Την είχα από φοιτήτρια, όταν θεωρούσα την πολιτική ως
απλό μέσο. Ήθελα να κάνω τη δουλειά τής πανεπιστημιακού, γιατί μέσω της
Παιδείας πολλά μπορείς ν’ αλλάξεις. Κάποια στιγμή στη ζωή μου ήμουν και στα
δύο, αλλά τελικά επέλεξα την πολιτική, γιατί εκεί το αποτέλεσμα το βλέπεις πιο
άμεσα. Και η δυνατότητα αλλαγής της κοινωνίας είναι πιο μεγάλη».

ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΩΝ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ:

«Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι το ξεκίνημα. Όταν ξεκινά κάποιος, υπάρχει μια
διαφορετική αντιμετώπιση και η γυναίκα πρέπει να αποδείξει δύο και τρεις φορές
περισσότερο ότι είναι ικανή. Πιστεύω ακράδαντα ότι η μεγαλύτερη συμμετοχή των
γυναικών στα κοινά, θα εξυγιάνει σε κάποιο βαθμό τη δημόσια ζωή. Γιατί οι
γυναίκες δέχονται πιο πολύ κάποιον κώδικα αξιών. Έχει αποδειχθεί ότι στις
βόρειες χώρες της Ευρώπης, όπου η συμμετοχή των γυναικών είναι 30%-40% σε όλες
τις υψηλές θέσεις, η κοινωνία είναι τελικά πιο ανθρώπινη. Οι γυναίκες έχουν
μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία και νομίζω μεγαλύτερες αντοχές στη συναλλαγή…».

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ:

Γεννήθηκε στα Βαλιμίτικα του Αιγίου, τρίτο παιδί μιας αγροτικής οικογένειας.
Πτυχίο από την Ανωτάτη Εμπορική, όπου πρωτοασχολήθηκε με τον συνδικαλισμό.
Μεταπτυχιακά στο Λονδίνο, όπου είναι από τα δραστήρια μέλη του ΠΑΚ και λίγο
αργότερα από τα ιδρυτικά μέλη του ΠΑΣΟΚ. Μετέχει στο πρώτο Εκτελεστικό Γραφείο
και είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από το 1974. Από το 1989 έως το 1992
διατελεί επίτροπος της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, υπεύθυνη για την
Απασχόληση, τις Εργασιακές Σχέσεις και Κοινωνικές Υποθέσεις, το Ανθρώπινο
Δυναμικό, την Εκπαίδευση και Κατάρτιση και την Ισότητα των δύο Φύλων. «Η
παραμονή μου στις Βρυξέλλες ήταν μια πολύ μεγάλη εμπειρία. Ήταν μια εποχή
σημαντικών αλλαγών για την Ευρώπη και η ίδια η Κοινότητα ήταν τότε σε μια
πορεία πολύ αισιόδοξη, παρ’ ότι λειτουργούσαμε σ’ ένα περιβάλλον πολύ
ανταγωνιστικό, σε μια συνεχή διαπραγμάτευση. Κρινόσουν κάθε στιγμή. Θεωρώ την
κοινωνική χάρτα που προώθησα, ως ένα ιδιαίτερα σημαντικό βήμα».

ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΕΚΤΙΜΑ:

Όσους έχουν το θάρρος της γνώμης τους και όσους δεν επιχειρούν να της
καλλιεργήσουν τη ματαιοδοξία.

ΗΛΙΚΙΑ: 40 ετών

ΤΟΜΕΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ:

Δικηγόρος. Από τον Φεβρουάριο του 1994, γενική γραμματέας του Δ.Σ. της
Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων. «Έχω δεθεί ιδιαίτερα με το έργο της εταιρείας,
δέθηκα με τα παιδιά που φιλοξενούμε στη Στέγη Ανηλίκων του Περισσού και η
απασχόλησή μου εκεί ένα αναγκαίο, για εμένα, αντίβαρο στον γκρίζο κόσμο της
δικηγορίας». Η Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων έχει σκοπό να συμβάλει στην
πρόληψη της παραπτωματικότητας και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς των
ανηλίκων, προσφέροντας στο μέτρο των δυνάμεών της υλική και κοινωνική στήριξη,
επαγγελματική κατάρτιση, εκπαίδευση, πολιτιστική καλλιέργεια, ψυχαγωγία,
περίθαλψη σε νέους μέχρι 18 ετών, που, λόγω δυσμενών κοινωνικών και
οικογενειακών συνθηκών, δεν έχουν δεδομένα τα στοιχειώδη αυτά αγαθά. Η
γραμματεία της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων στεγάζεται στο Εφετείο Αθηνών,
στη Σωκράτους. «Εκεί απευθύνονται τα ίδια τα παιδιά, οι γονείς ή οι συγγενείς
τους, ο εισαγγελέας Ανηλίκων ή οποιοσδήποτε ευαίσθητος πολίτης ή φορέας, για
να αναθέσει στην εταιρεία περιπτώσεις νέων που χρειάζονται βοήθεια. Η
κοινωνική μας υπηρεσία, με τους κοινωνικούς της λειτουργούς και τους εθελοντές
δικηγόρους της, επιλαμβάνεται κάθε υπόθεσης. Τέλος, στη Στέγη μας, στον
Περισσό, φιλοξενούνται σε συνθήκες ανοικτής φιλοξενίας, αγόρια σχολικής
ηλικίας, των οποίων το οικογενειακό περιβάλλον δεν μπορεί, δεν θέλει ή δεν
πρέπει να έχει τη φροντίδα τους. Η μεγαλύτερη έλλειψή μας είναι μια αντίστοιχη
Στέγη για κορίτσια σχολικής ηλικίας. Και το μεγάλο καμάρι μας είναι ότι το
σημερινό Δ.Σ. κατάφερε να βάλει εμπρός ένα σχέδιο που έμενε για πολλά χρόνια
εκκρεμές: Η Στέγη των κοριτσιών βρίσκεται ήδη υπό ανέγερση. Από εκεί και πέρα
ο κατάλογος των ελλείψεων δεν έχει τέλος: αντιμετωπίζουμε κάθε χρόνο 120 νέες
περιπτώσεις παιδιών και τις αντιμετωπίζουμε με τρεις μόνον κοινωνικούς
λειτουργούς! Μας λείπουν πόροι, ειδικευμένοι άνθρωποι ­ παιδοψυχολόγοι για
παράδειγμα ­ μας λείπουν μέσα για να εκπληρώσουμε την αποστολή μας. Καμιά φορά
αυτές οι ελλείψεις μάς πληγώνουν. Αλλά αρκεί να έλθετε μία φορά σε μία
εκδήλωση της Στέγης, για να δείτε τα μάτια των παιδιών μας και θα αποζημιωθείτε».

ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΣΚΟΛΙΑ:

«Να χωρέσω στις μόνο 24 ώρες μίας ημέρας επαγγελματικές υποχρεώσεις, φροντίδα
για τα παιδιά της Στέγης μας, τις πολλές ώρες που με χρειάζεται η κόρη μου η
Μυρτώ ­ και μέσα σε όλα αυτά να διασταυρώσω κάποιες ελεύθερες ώρες με τις
ακόμη λιγότερες ελεύθερες ώρες του συζύγου μου… Τα καταφέρνουμε, συνήθως».

ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ:

«Να λειτουργήσει η Στέγη Θηλέων της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων ­ ένα σχέδιο
το οποίο έμενε στα χαρτιά δεκαετίες ολόκληρες, που έλειψε τραγικά, και
δυστυχώς πια, ανεπανόρθωτα από πολλά κορίτσια τα οποία είχαν ανάγκη και που
επιτέλους θα γίνει πραγματικότητα…».

ΕΜΜΟΝΗ ΙΔΕΑ:

«Καμία ­ εκτός ίσως από τα εκτεθειμένα, ανυπεράσπιστα παιδιά».

ΓΙΑ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΕΝΤΡΩΝ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ:

«Αν ήταν στενότερη, ο κόσμος θα ήταν μάλλον καλύτερος».

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ:

Αρσάκειο, Νομική Θεσσαλονίκης, Ρήγας Φεραίος, Δικηγορία, γάμος με τον Παύλο
Τσίμα, μια κόρη τη Μυρτώ.

ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΕΚΤΙΜΑ:

«Όλους εκείνους που δείχνουν ευαισθησία και βοηθούν τα παιδιά τα οποία μένουν
μόνα, τα παιδιά που κανείς δεν θέλει, τα παιδιά τα οποία μένουν εκτεθειμένα
στη βία, με οποιαδήποτε μορφή της. Αν προσθέσω ότι εκτιμώ και τον Παύλο, θα
ακουστεί… σοβινιστικό;».