ΑΥΤΟΙ

… δεν έχει και άδικο που διαρκώς χαμογελά. Η ανάκαμψη ­ που παρέλαβε από τον
Τζών Μέητζορ ­ συνεχίζεται. Με τη στερλίνα μόνιμα σε ψηλά επίπεδα και το
έλλειμμα του δημοσίου να μειώνεται (πέρυσι ήταν 3,9 δισ. λίρες, εφέτος είναι
1,1), οι Βρεταννοί, παρ’ όλο που δεν έχουν το κατά κεφαλήν εισόδημα των
Νορβηγών ή τη σταθερότητα της Ελβετίας, φαίνεται πως κινούν τη δυναμικότερη
σήμερα οικονομία της Ευρώπης. Οι εξαγωγές είναι σε άνοδο. Το ίδιο και η
εσωτερική αγορά: Μέσα σ’ ένα τρίμηνο, οι πωλήσεις αγαθών σημείωσαν αύξηση 6%.
Άνθηση υπάρχει και στη νέα τεχνολογία (κομπιούτερ, εφαρμογές στα Ι.Χ.). Εκεί
όμως όπου οι θετικοί δείκτες προκαλούν αίσθηση είναι η απασχόληση. Επί 18
μήνες, αδιάλειπτα, η Αγγλία «γεννά» θέσεις εργασίας με ρυθμό 1.000-2.000 την ημέρα.

… είναι ασήμαντες, παρατηρούν στενόκαρδα οι επικριτές του Μπλαίρ.
«Ψευτοθέσεις…. Πρόκειται για μερική ή δεύτερη απασχόληση…. Τα νούμερα
είναι απατηλά». Πράγματι, εν μέρει είναι. Αλλά για ρωτήστε και τον άνεργο που
επιτέλους βολεύτηκε κάπου ­ ή την υπόλοιπη Ευρώπη όπου η ανεργία κοχλάζει.
Πάνω από 3.000.000 είναι οι (εντελώς) άνεργοι δίπλα, στη Γαλλία. Αγγίζουν τα 5
στη Γερμανία. Στη Βρεταννία, όμως, έπεσαν ήδη στο 5,3%, δηλαδή κάτω από το 1,5
εκατομμύριο άτομα. Πειράζει που δεν είναι ιδανικοί οι μισθοί; Σίγουρα, για την
Εργατική κυβέρνηση ­ ή γι’ αυτό το σοσιαλ-θατσερικό «New Labour» που κυβερνά
τα 60 εκατομμύρια των Βρεταννών ­ η αμέσως επόμενη πρόκληση βρίσκεται εκεί,
στη βελτίωση του επιπέδου της απασχόλησης…

… ανέρχονται χωρίς να έχουν υιοθετήσει τις συμπεριφορές άλλων γνωστών
συγκροτημάτων του ροκ. (Για να έρθουμε και στη μουσική, από τα πιο εξαγώγιμα ­
και χρυσοφόρα ­ προϊόντα της Αγγλίας). Ούτε εξώφυλλα ο Τόμ Γυόρκ ούτε γκλάμορ.
Ούτε επεισοδιακές μνηστές που γκρεμίζουν τα ξενοδοχεία ουρλιάζοντας. Δεν είναι
U2, δεν είναι Oasis ­ είναι κάτι άλλο, «πιο πέρα», λένε οι κριτικοί. Από το
σινγκλ «I’m a Creep» του ’95 ώς το τωρινό (ανάρπαστο) τρίτο τους άλμπουμ, το
«ΟΚ, Computer», κανένας δεν κατηγόρησε τους Radiohead για πρόκληση άλλου
θορύβου πλην του μουσικού ή για έπαρση. Κάτω από τη διαπασών, ο κόσμος τους
μοιάζει παράξενα σιωπηλός. Μιά θλίψη ανατόμου αναδίδουν οι περιγραφές τους της
ζωής μας. Μιά «βουερή μελαγχολία», που ταράζει.

… του ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος της Αριστεράς βρέθηκε τις προάλλες σε
μιά εκδήλωση αρχαιολατρών. Ένας λυκειόπαις εντυπωσίασε το ακροατήριο
ξεφουρνίζοντας με μιά ανάσα ολόκληρο το πρώτο στάσιμο από την «Αντιγόνη» του
Σοφοκλή. Μετά, ένας συγγραφέας απήγγειλε χωρία από λόγους του Δημοσθένη. Όλα
σε άπταιστα αρχαία ελληνικά. Ο Μάσσιμο ΝτΆλέμα δέν κρατήθηκε άλλο. «Γνωρίζετε
ίσως ­ είπε ­ και το δικό μου πάθος με τα αρχαία ελληνικά. Λοιπόν, θα σας
απαγγείλω κι εγώ ένα στίχο απ’ την «Οδύσσεια» του Ομήρου, που είναι από τα
αγαπημένα μου βιβλία: «Πλέων έπι οίνοπα πόντον επ’ αλλοτρόπους ανθρώπους»».
Και ξανακάθησε στη θέση του, σεμνά καμαρωτός. Τώρα πειράζει ­ ρωτά η «Στάμπα»
­ που ο Μάσσιμο δεν είναι ο τέλειος ελληνιστής; Πειράζει που πέρυσι
κυκλοφορούσαν στην αγορά κάτι μπλουζάκια με ακριβώς αυτόν τον στίχο; Και που ­
καλοκαίρι πέρασε ­ ο αρχηγός το ξαναφόρεσε εφέτος, προφανώς, και το θυμήθηκε;
Απ’ το κοινό, πάντως, ακόμη και όσοι κρυφογελούσαν, έδειξαν χαρακτήρα.