Και μια ματιά κρίνει την επιμέλεια…

Ακόμη και νήπια σύρονται στα δικαστήρια ενώπιον του πρωτοδίκη, που θα κρίνει
για την τύχη τους, με ποιον από τους δύο γονείς που έχουν χωρίσει θα μείνουν.
Ενώ το αδίκημα της μοιχείας κυριαρχεί ως επιχείρημα του αντιδίκου για να
πετύχει την επιμέλεια των παιδιών.

Η ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ του ζεύγους Βεντούρη φέρνει στην επικαιρότητα το δράμα δεκάδων
παιδιών ­ ακόμη και νηπιακής ηλικίας ­ που οδηγούνται στα δικαστήρια
προκειμένου να δείξουν με τον τρόπο τους, ανάλογα με την ηλικία τους, με ποιον
από τους δύο γονείς προτιμούν να μείνουν. Μια σφιχτή αγκαλιά, ένα δάκρυ, η
αποστροφή του προσώπου ενός παιδιού προς τον έναν ή τον άλλον γονέα κατά τη
συνάντηση του δικαστή με το παιδί παίζουν καθοριστικό ρόλο για τη διαμόρφωση
της δικαστικής κρίσης σχετικά με την επιμέλεια του παιδιού.

Πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση καθιστά υποχρεωτική την εμφάνιση των παιδιών
ενώπιον του δικαστή. Διαδικασία η οποία αν δεν ακολουθηθεί οδηγεί στην
ακυρότητα της όποιας απόφασης.

ΑΝΤΙΔΙΚΙΑ

«Το άρθρο 1.511 του Α.Κ. επιβάλλει στο δικαστήριο να ζητεί και να συνεκτιμά τη
γνώμη του τέκνου ανάλογα με την ωριμότητά του προτού να λάβει απόφαση που το
αφορά. Ακόμη σύμφωνα με τροποποίηση του άρθρου 681 Γ του Κ. Πολ. Δ., με τον
Νόμο 2447/96 καλούνται οι γονείς, οι πληρεξούσιοι και το τέκνο να
παρουσιασθούν στον δικαστή πριν από την εκδίκαση της αγωγής επιμέλειας ή
διορισμού επιτρόπου στο ανήλικο τέκνο προκειμένου να επιχειρηθεί απόπειρα για
συμβιβαστική επίλυση της διαφοράς» σημειώνει ο δικηγόρος κ. Γιώργος
Πατεραντωνάκης. Και προσθέτει πως «η διένεξη των γονέων για την επιμέλεια των
παιδιών πολλές φορές προσλαμβάνει μορφή έντονων αντιδικιών των οποίων μάρτυρες
είναι τα ανήλικα τέκνα με συνέπεια τη διατάραξη της ψυχικής τους γαλήνης και ηρεμίας».

Όσο για την τελική έκβαση των υποθέσεων ο κ. Πατεραντωνάκης επισημαίνει ότι
«παρατηρείται το φαινόμενο ο γονέας που ασκεί προσωρινά την επιμέλεια του
ανήλικου τέκνου να διαβάλει τον άλλον γονέα με σκοπό να επιτύχει την
απομάκρυνση του τέκνου από αυτόν ή να δυσχεραίνει την επικοινωνία του».

Ανήλικος αρνήθηκε ενώπιον του δικαστή να πλησιάσει και να φιλήσει τη μητέρα
του, γεγονός που έπαιξε ρόλο στην απόφαση της επιμέλειάς του που τελικώς
ανατέθηκε στον πατέρα. Ένα δεύτερο παιδί, μικρότερο των δέκα ετών, είπε στον
δικαστή πως είδε τα γεννητικά όργανα του ερωτικού συντρόφου της μητέρας του.
Ενίσχυσε έτσι τους ισχυρισμούς του πατέρα περί ανικανότητας και αδιαφορίας
στην ανατροφή του παιδιού.

Η μοιχεία έχει μεν καταργηθεί ως ποινικό αδίκημα αποτελεί όμως σοβαρό λόγο
διαζυγίου ενώ χρησιμοποιείται ως ισχυρισμός για την αφαίρεση της επιμέλειας
των παιδιών από τον μοιχό γονέα. Μέσα από τα κείμενα των δικαστικών αποφάσεων
αποκαλύπτεται η έντονη διαμάχη των γονέων, η εχθρότητά τους και η αντιπαλότητά
τους προκειμένου να αποκλείσει ο ένας τον άλλον από την ανατροφή του παιδιού.

Όμως εννέα στις δέκα αγωγές για την επιμέλεια των παιδιών συνοδεύονται όχι
μόνο από οικονομικές διεκδικήσεις αλλά ακόμη και από τη διεκδίκηση κινητών
πραγμάτων. Με δικαστική απόφαση μαζί με την επιμέλεια του παιδιού ­ και επειδή
ακριβώς του ανατέθηκε η επιμέλεια αυτή ­ δόθηκαν στον πατέρα έξι πανωσέντονα,
έξι κατωσέντονα, τρεις κουβέρτες, έξι μεγάλα πιάτα, έξι μαχαιροπήρουνα και
κουτάλια γλυκού, τρία φλιτζανάκια καφέ, τρία φλιτζανάκια κακάο, μία χύτρα
ταχύτητας, ένα ταψί και δύο ποτήρια κρασιού. Το δικαστήριο έκρινε ότι «τα
αντικείμενα αυτά είναι απολύτως αναγκαία για τη χωριστή εγκατάσταση, αφού
ούτος έχει και την επιμέλεια των τέκνων του».