[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΚΟΙΤΑΜΕ το δένδρο και δεν βλέπουμε το δάσος. Συζητάμε όλοι τις τελευταίες
ημέρες για τους ανεξεταστέους και έχουμε ξεχάσει τελείως το κεντρικό ζήτημα,
που είναι αυτό της πλασματικής «ελεύθερης πρόσβασης στα Πανεπιστήμια».

Το πόσο περιορισμένη θα είναι στην πραγματικότητα η «ελεύθερη πρόσβαση στα
ΑΕΙ» προκύπτει, εκτός των άλλων, και από αυτήν την ίδια τη συζήτηση περί ανεξεταστέων.

Δήλωσαν οι αρμόδιοι ότι το σύστημα σπουδών στο Λύκειο θα γίνει επιεικέστερο,
εφόσον τελικώς όσοι συγκεντρώνουν μέσο όρο βαθμολογίας 10 θα προάγονται,
ανεξαρτήτως του αριθμού των μαθημάτων στα οποία έχουν βαθμό κάτω από τη βάση.

Όμως ούτε κανείς ζητάει, αλλά ούτε η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη από ένα
επιεικέστερο εκπαιδευτικό σύστημα. Αυτό που ζητούν γονείς και μαθητές είναι
ένα δικαιότερο σύστημα, που να βασίζεται στην κρίση και στις πραγματικές
γνώσεις των μαθητών και όχι στην αποστήθιση και σε τέσσερις τρίωρες εξετάσεις,
όπως αυτές που γίνονται σήμερα.

Όταν όμως πρακτικά η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας λέει ότι δεν θα υπάρχουν
ανεξεταστέοι γιατί όλοι θα προάγονται, ενώ ταυτόχρονα επισημαίνει ότι θα
πρέπει να υπάρχει «φιλτράρισμα από τάξη σε τάξη», τότε το πράγμα κάπου… χαλάει.

Γιατί αν όλοι προάγονται, τότε ποια η έννοια του «φιλτραρίσματος» και πώς θα
χωρέσουν και μάλιστα «ελεύθερα»

στα Πανεπιστήμια όλοι αυτοί οι απόφοιτοι Λυκείου, που πρακτικά θα έχουν τη
δυνατότητα να φθάσουν στη Γ’ Λυκείου;

Κι αν υποτεθεί ότι δεν θα πάρουν Απολυτήριο όλοι όσοι φθάσουν στη Γ’ Λυκείου,
τότε δεν έχει ευθύνη η Πολιτεία, που με ένα επιεικές σύστημα άφησε τον αδύνατο
μαθητή να φθάσει ως την πόρτα, δημιουργώντας του την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει
χώρος για όλους στο Πανεπιστήμιο;

Μπέρδεμα πολύ μεγάλο δηλαδή, που μπορεί να λυθεί μόνο αν η Πολιτεία αποφασίσει
τελικά τι σχολείο θέλει, μαζικό ή για λίγους;

Κι αφού το αποφασίσει η Πολιτεία, ας μιλήσουν οι αρμόδιοι με ειλικρίνεια και
σταθερότητα στους ενδιαφερομένους, ανεξάρτητα από το αν θα τους χαϊδέψουν ή
όχι τ’ αυτιά τα λεγόμενά τους.