ΑΥΤΟΙ

… καρφώνονται στη μνήμη. «Αχ, αυτά τα σλόγκαν!» αναστενάζει η «Μοντ» (9/9)
εξιστορώντας την «ιδεολογική» πορεία του Ζαν-Πιερ Σεβενεμάν. Το ’93, ίδρυσε το
Κίνημα Πολιτών με σύνθημα «Όχι στο Εύρω» και στηλίτευε αυτούς που πίνουν το
αίμα της εργατιάς. Μετά αγωνίστηκε κατά των αστυνομικών μέτρων Πασκουά για
τους μετανάστες. Υπουργός Εσωτερικών τώρα, ο πρόεδρος του Κινήματος
εμφανίζεται λιγάκι αλλαγμένος. Στο συνέδριο του ΚΠ αυτή την εβδομάδα, τα 400
μέλη του τον άκουσαν να λέει «Ναι» στο Εύρω. Αρκεί να είναι «λίγο χαλαρό», εξήγησε.

… δεν επέμεινε, αυτή τη φορά, ούτε στην κατάργηση του νόμου Πασκουά. «Όταν
έχεις τόσους ανέργους ­ είπε ­ τι θα κάνεις; Θα τους αυξήσεις κι άλλο, στο
όνομα ενός φιλελευθερισμού χωρίς σύνορα;». Ακούστηκαν και σφυρίγματα, αλλά
λίγα. Είχαν κάνει και οι σύντροφοι τις διαδρομές τους στην έρημο. Ο Γενικός
Γραμματέας του Κινήματος, Μισέλ Συσό, διατύπωσε μάλιστα και την αρχή της…
«ευκαμψίας» («inflexion»). Αλλάζεις σωστά; Όλα καλά. Ο ίδιος ο Ζαν-Πιερ
υπερασπίσθηκε τη συμμετοχή του στην κυβέρνηση. Οι απόψεις του, παραδέχτηκε,
δεν γίνονται πάντα δεκτές. «Αλλά ακούγονται. Υπάρχει συλλογικότητα». Σε μια
αποστροφή του προς τους πιο ονειροπόλους, πρόσθεσε: «Μήπως θα προτιμούσατε να
είχαμε μείνει απ’ έξω και ν’ απολαμβάνουμε το “δίκιο του χαμένου”;».

… ο αρχηγός του γαλλικού ΚΚ, δεν υστερεί του Σεβενεμάν σε «πραγματισμό».
Σίγουρα ­ παραδέχτηκε προχθές σε συνέλευση των βουλευτών του ­ η κυβέρνηση
παίρνει και αποφάσεις που οι κομμουνιστές δεν εγκρίνουν. Αλλά αυτό δεν
σημαίνει ότι πρέπει και ν’ ανακαλέσουν τους υπουργούς τους. «Αλλωστε, πάντοτε
διατυπώνουμε τις θέσεις μας». Παραδείγματος χάριν, ποτέ δεν παρέλειψε ο
Γενικός Γραμματέας να ενημερώσει την κυβέρνηση ­ και τους οπαδούς του ­ για
τις απόψεις του σ’ ένα θέμα που καίει τους Γάλλους αυτές τις μέρες: την
απόφαση του Ζοσπέν ν’ αρχίσει η ιδιωτικοποίηση του γαλλικού ΟΤΕ, της γιγάντιας
Τελεκόμ (το 20% βγαίνει στο Χρηματιστήριο). Αρχικά, το ΚΚ δεν έφερε αντίρρηση.
Μετά τις πρώτες διαμαρτυρίες υπαλλήλων, άλλαξε στάση, δήλωσε κατά. Αλλά και
πάλι, ο Υ αγωνίστηκε να κρατήσει χαμηλούς τόνους. Αφού δήλωσε ότι αποσύρει τις
«θετικές εκτιμήσεις» του για την κυβέρνηση, τόνισε την ανάγκη της
«εποικοδομητικής κριτικής». Μερικά στελέχη έχουν ζαλιστεί. «Δεν έχουμε πια
γραμμή ­ είπε ο Ζακ Μπρυν. ­ Άλλα λέμε εδώ μεταξύ μας και άλλα πάμε και ψηφίζουμε».

… πάλι, σηκώνουν τόσο βάρος κριτικής που δεν βρίσκουν καιρό για αυτοκριτική.
Αλλά ας είναι, έχουν ακόμα τη «χάρη». Γράφει ο Ζακ Ζυλλιάρ στο «Νουβέλ
Ομπσερβατέρ»: «Ο Ζοσπέν μας είχε δώσει την υπόσχεση ότι θα καταργούσε τον νόμο
Πασκουά. Το ερώτημα δεν είναι μόνο γιατί την αθέτησε, αλλά και γιατί είχε
τάξει τόσο πολλά προεκλογικά. Αν και τον καταλαβαίνω…. Δέν περίμενε ότι θα
του έδιναν στο πιάτο, και τόσο γρήγορα, την εξουσία. Υστερα, τον έλεγαν
συνεχώς άβουλο, αδύνατο, φοβισμένο…. Ήθελε κι αυτός να δείξει ότι τολμά».
Όμοια και με το ωράριο, λέει ο Ζυλλιάρ. Πώς του ήρθε εκείνο το «35 ώρες
εργασίας με μισθό για 39»; «Και όμως δεν τα βάζω μαζί του ­ επιμένει ο
αρθρογράφος. ­ Γιατί αυτό είναι το παράδοξο της δημοκρατίας σήμερα. Οι
υποσχέσεις που σε κάνουν πρωθυπουργό είναι ακριβώς αυτές που κατόπιν δεν σε
αφήνουν να κυβερνήσεις».