Ένα χρόνο ασύλληπτος ο «δράκος» του Κολωνού

Κοντά σ’ αυτό το πάρκο του Κολωνού μαχαίρωσε την 34χρονη Κατερίνα Καραβιά ο «μανιακός» που κυκλοφορούσε στην περιοχή

Πριν από έναν χρόνο περίπου, ένας άγνωστος μαχαιρώνει σε στάση λεωφορείου τη
34χρονη Κατερίνα Καραβιά. Το έγκλημα έγινε ξημερώματα, στον Κολωνό, την ώρα
που η νεαρή γυναίκα επέστρεφε από τη δουλειά της. Η δολοφονία δημιούργησε
αναστάτωση στους κύκλους της Ασφάλειας, αλλά και προκάλεσε τον φόβο των
κατοίκων της περιοχής δεδομένου ότι είχαν προηγηθεί, σε διάστημα λίγων
εβδομάδων, άλλες δύο επιθέσεις με μαχαίρι σε γυναίκες. Κατά την εκτίμηση της
Αστυνομίας, ο δράστης ήταν ο ίδιος. Παρά την κινητοποίηση με ενέδρες και σε
24ωρη βάση περιπολίας στους γύρω δρόμους, ο δολοφόνος παραμένει άγνωστος. Οι
έρευνες στην αρχή προσανατολίστηκαν σε δημόσια ψυχιατρεία και ιδιωτικές
νευρολογικές κλινικές, καθώς οι αξιωματικοί της Ασφάλειας είχαν καταλήξει στην
άποψη ότι ο δράστης έπρεπε να είναι άτομο με ψυχολογικά προβλήματα. Τότε ο
δράστης είχε μαχαιρώσει μία νεαρή Αιγύπτια που καθόταν με τον φίλο της σ’ ένα
παγκάκι σε αλσύλλιο του Κολωνού, ενώ σε μία άλλη περίπτωση είχε επιτεθεί, πάλι
με μαχαίρι, στην 25χρονη Ελλάδα Λιγνού, που πήγαινε στη δουλειά της. Η
Αστυνομία μιλάει «για σίριαλ κίλερ» και ο κόσμος αναφέρεται σε μία νέα υπόθεση
«δράκου της περιοχής». Ο φάκελος παραμένει σε πρώτη προτεραιότητα.ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ
τη συνηθισμένη της διαδρομή. Στάθηκε για μια ακόμη φορά στη στάση του
λεωφορείου, περίμενε το συγκεκριμένο δρομολόγιο, είχε χαιρετήσει τους ίδιους,
όπως κάθε μέρα, γείτονες. Εκείνο όμως το πρωινό στο τέλος του Ιουλίου του
1996, η Κατερίνα Καραβιά «συναντήθηκε» με τη μοίρα της: «Μόνον έτσι θα
μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ένα τέτοιο περιστατικό. Κάποιος περαστικός την
είδε και τη μαχαίρωσε. Δίχως λόγους, χωρίς κίνητρο», κατέληξαν οι αστυνομικοί
που ερεύνησαν την υπόθεση.

Από τότε θα έλεγε κάποιος πως η Ασφάλεια έριξε όλες τις δυνάμεις της για να
βρει μια άκρη. «Όλοι έξω, στους δρόμους» ήταν η εντολή.

Ολόκληρη η περιοχή του Κολωνού κατακλύστηκε για μήνες από άνδρες και γυναίκες
αστυνομικούς.

Η οδός Αλκιβιάδου, όπου έγινε το έγκλημα, οι πάροδοι και οι άλλοι δρόμοι της
γειτονιάς σε 24ωρη βάση βρέθηκαν στο επίκεντρο της έρευνας: «Άλλωστε, ήταν
τέτοιο το περιστατικό, που υπήρξαν άτομα από εμάς που είχαν ορκιστεί κατά
κάποιον τρόπο να βρουν τον δολοφόνο», εξηγεί σήμερα αξιωματικός.

ΣΚΟΤΑΔΙ

Στην αρχή έψαξαν τα ευρήματα: «Ουσία μηδέν. Ούτε αποτυπώματα ούτε τα παραμικρά
ίχνη. Ένα κοινό μαχαίρι που μπορεί να αγοράσει ο οποιοσδήποτε, μια κίνηση
χωρίς λόγο». Αυτό ήταν το πρώτο συμπέρασμα. Από ‘κεί και μετά, σκοτάδι.

Είχαν βέβαια προηγηθεί άλλα δύο εγκλήματα στην περιοχή, σε διάστημα λίγων
εβδομάδων, με συνέπεια το πρόβλημα να αποκτήσει κοινωνική διάσταση. Μάλιστα,
θυμούνται τώρα κάτοικοι, «ο φόβος είχε κυριεύσει όλο τον κόσμο».

Οι αξιωματικοί της Αστυνομίας διατύπωσαν την άποψη ότι επρόκειτο για έναν
ψυχοπαθή δολοφόνο. Έτσι, δεν άφησαν ούτε ένα δημόσιο ίδρυμα ούτε μία
νευρολογική κλινική που να μην ψάξουν: «Ρωτούσαμε ποιοι έχουν φύγει με άδεια
και ποιοι είχαν πάρει προσωρινό εξιτήριο. Πήραμε καταλόγους με εκατοντάδες
πρόσωπα, τα περισσότερα από τα οποία καλέσαμε για κατάθεση. Αποτέλεσμα;
Μηδέν…», λένε τώρα οι αστυνομικοί.

Ωστόσο, οι έρευνες δεν έμειναν σε αυτό το σημείο. Η Ασφάλεια μέρα νύχτα έστηνε
ενέδρες στην περιοχή. Άλλωστε, οι επικεφαλής διαπίστωσαν ευθύς εξαρχής ότι δεν
υπήρχε κάποιο άτομο από το περιβάλλον τής άτυχης νέας γυναίκας που θα ήταν σε
θέση να φωτίσει την υπόθεση. «Οι έρευνές μας ήταν σταδιακές αλλά στα τυφλά.

Το θύμα εργαζόταν στην περιοχή, είχε μία μετρημένη ζωή. Συγγενείς και γείτονες
σπανίως την έβλεπαν. Μια ζωή συνηθισμένη και χαμηλών τόνων, δίχως προκλήσεις».

Έτσι, στις ανακρίσεις και στο δρόμο της διερεύνησης μπήκαν και ειδικοί της
Ασφάλειας οι οποίοι έκαναν ένα σχεδιάγραμμα της γειτονιάς με στόχο να
προσπαθήσουν να πλησιάσουν στο προφίλ του δράστη: «Μέχρι τότε τα δεδομένα ήσαν
τρεις επιθέσεις με θύματα γυναίκες από τον Κολωνό.

Σχεδιάσαμε τις τοποθεσίες, τις ώρες που έγιναν οι επιθέσεις, τις πιθανές
διαδρομές που θ’ ακολουθούσε ο δράστης, τις επιλογές των θυμάτων, τους τρόπους
διαφυγής του.

Προσπαθήσαμε να εντοπίσουμε τα ενδεχόμενα σημεία στα οποία θα ήταν δυνατόν να
κατοικεί ο δράστης.

Από τις συχνότητες των επιθέσεων δημιουργήσαμε έναν ξεχωριστό φάκελο, όπου με
διαφορετικούς χρωματισμούς χαρτογραφήσαμε ολόκληρη την περιοχή».

ΟΙ ΥΠΟΠΤΟΙ

«Παράλληλα συγκεντρώσαμε φωτογραφίες απ’ όλους τους “πιθανούς υπόπτους”, τους
οποίους εξετάσαμε εξονυχιστικά.

Οι πληροφορίες που κατορθώσαμε να συγκεντρώσουμε, μιλούσαν για έναν άνδρα
ηλικίας γύρω στα 30, ρακένδυτο και με πρόσωπο που έδειχνε ότι αντιμετώπιζε
ψυχολογικά προβλήματα. Και σ’ εκείνο τον τομέα, όμως, οι έρευνές μας δεν
απέδωσαν», επισημαίνουν οι αξιωματικοί.

Όλη αυτή την περίοδο, σε δρόμους, στάσεις λεωφορείων, πάρκα, καφετέριες και
στέκια του Κολωνού, οι αστυνομικοί είχαν στήσει τις δικές τους «παγίδες».

Και όχι μόνο στη συγκεκριμένη περιοχή της Αττικής, αλλά και σε άλλες,
δεδομένου ότι εκτιμούσαν πως πρόκειται για επικίνδυνο ψυχοπαθή δολοφόνο, ο
οποίος φοβούνταν μήπως ξαναχτυπήσει: «Η υπόθεση δεν έχει κλείσει ακόμη.

Μάλιστα, σε καθημερινή βάση, μια συγκεκριμένη ομάδα ασχολείται με το θέμα και
σε τακτά χρονικά διαστήματα εξετάζονται όλες οι αναφορές και τα νέα στοιχεία
που συγκεντρώνει», διευκρινίζουν οι αξιωματικοί της Ασφάλειας.