Για 13 λόγους πήραμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες

ΑΚΟΥΣΤΗΚΑΝ πολλές απόψεις για το «πού κρίθηκε η υποψηφιότητα της Αθήνας, στη
διάρκεια της ψηφοφορίας». Και φυσικά, κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει,
αφού η ψηφοφορία ήταν μυστική και τα μέλη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής,
ύστερα από κάθε αποτέλεσμα, μάθαιναν μονάχα την πόλη που αποκλειόταν και όχι
τις ψήφους που συγκέντρωνε.

«Είναι αλήθεια ότι συνέβαινε για πρώτη φορά αυτό. Παρ’ όλα αυτά, είμαι της
γνώμης ότι το “δείγμα” ήταν σαφές. Γι’ αυτό άλλωστε δεν υπήρχε, όπως άλλοτε,
στενή παρακολούθηση και μικρά διαλείμματα, αλλά κανονικό τσάι και καφές».

Ο Λάμπης Νικολάου, μετά την επιτυχία της Αθήνας, είναι από τα πρόσωπα που
συζητήθηκαν πολύ στη Λωζάννη. Περισσότερο, μάλιστα, στη διάρκεια της εξόδου
προς τη σκηνή του θεάτρου «Μπολιέ» – «Αθήνα» των αθανάτων, καθώς όλα τα
βλέμματα ήταν στραμμένα επάνω τους και η κάθε πλευρά των εκπροσώπων των πέντε
πόλεων προσπαθούσε να μαντέψει από «γκριμάτσες», χαμόγελα ή κάποιο «σήμα» αν
ήταν εκείνη η νικήτρια.

­ Ένα μέλος της ΔΟΕ, όμως, είναι σε θέση να γνωρίζει καλύτερα πώς «ψηφίζουν
μέσα στην αίθουσα» και σίγουρα «προς τα πού γέρνει η πλάστιγγα».

Τι έγινε στην περίπτωση της Αθήνας, είναι γνωστό. Ο Λάμπης Νικολάου, ενώ είχε
πάρει θέση καθαρά υπέρ της νίκης της Αθήνας και με το χαμόγελό του άφηνε να
εννοηθεί ότι «όλα είχαν τελειώσει θετικά», ύστερα από λίγο, μια άλλη του
κίνηση έβαλε σε αμφιβολίες και σκέψεις τα μέλη της ελληνικής αντιπροσωπείας.
Τι είχε συμβεί;

«Έπειτα από κάθε ψηφοφορία, κι ενώ οι συνάδελφοί μου ετοιμάζονταν να γράψουν
το όνομα της επόμενης πόλης που επιθυμούσαν, είχα τη δυνατότητα να συζητήσω με
εκείνους που πίστευα πως είχαν ταχθεί με το μέρος της “χαμένης” πόλης.
Συνολικά, λοιπόν, είχα πάρει τα “μηνύματα” των επόμενων ψηφοφοριών. Όταν
βγήκαμε στη σκηνή, ενώ αρχικά είχα στείλει το μήνυμα της επιτυχίας στην κυρία
Αγγελοπούλου, αντιλήφθηκα ότι από την πλευρά των Αργεντίνων ένας εκλεκτός
φίλος, με νόημα ζητούσε να μάθει αν αποκλείστηκε το Μπουένος Άιρες στην πρώτη
ή τη δεύτερη ψηφοφορία. Εγώ του έδειξα “έτσι κι έτσι”, γιατί δεν μπορούσα να
του πω φανερά».

«Από εκεί, λοιπόν, δημιουργήθηκε κάποια σύγχυση στην ελληνική πλευρά. Όμως,
στη συνέχεια και καθώς οι άλλοι συνάδελφοί μου με τραβούσαν από το μανίκι για
να μου δώσουν συγχαρητήρια, τότε κανείς πια δεν είχε αμφιβολία για την Αθήνα».

­ Το ερώτημα όμως παραμένει. «Για έναν από τους αθανάτους τι ήταν εκείνο που
μέτρησε ώστε να ψηφίσει την Αθήνα»;

Αφήνουμε τον Λάμπη Νικολάου να μας αναλύσει τη σκέψη του ιδίου και των
συναδέλφων του στη ΔΟΕ, που ψήφισαν Αθήνα:

1) Ήταν έκπληξη το γεγονός ότι, αντί του Κέιπ Τάουν, αποκλείστηκε πρώτα η
Στοκχόλμη. Είχε προηγηθεί, όπως αναμενόταν, το Μπουένος Άιρες. Ένα καλό
σημάδι, λοιπόν, για τη συνέχεια της Αθήνας.

2) Δύσκολα θα λέγαμε «όχι» στην Αθήνα, μετά το Τόκιο.

3) Μέτρησε πλέον, η αξιοπιστία της Αθήνας. Στην προηγούμενη διεκδίκηση
αναφερόμασταν στα έργα με «θα», ενώ τώρα οι συνάδελφοί μου στη ΔΟΕ, τα έβλεπαν
έτοιμα στην επίσκεψή τους στην ελληνική πρωτεύουσα. Το Μετρό προχώρησε. Το
αεροδρόμιο ξεκίνησε και μάλιστα με γοργά βήματα, ενώ σύντομα θ’ αρχίσουν και
τα έργα της νέας διαδρομής Σταυρού – Αγίας Παρασκευής – Ελευσίνας. Άρα, δεν
υπήρχε καμία αμφιβολία για την ετοιμότητα της Αθήνας, ούτε φυσικά για τις
προθέσεις της να διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

4) Η Ατλάντα γέμισε όλα τα στάδια. Δεν έδωσε, όμως, τίποτα στον Ολυμπισμό.
Ήταν, επίσης, η πρώτη φορά που ο ευγενής και ειλικρινής Σάμαρανκ δεν είπε στην
τελετή λήξης ότι «ήταν η καλύτερη διοργάνωση ή οι καλύτεροι αγώνες». Υπήρχαν
και τύψεις για την ψήφο στην Ατλάντα, εις βάρος της Αθήνας.

5) Ο φάκελος υποψηφιότητας ήταν σωστός σε όλες τις παρουσιάσεις, αλλά και στην
τελική της Λωζάννης, όπου έγινε αναμφισβήτητα μια τέλεια παρουσία.

6) Η Επιτροπή Διεκδίκησης έδωσε μεγάλη σημασία κι αντιμετώπισε με πλήρη
αίσθηση ευθύνης και ευγένειας τα μέλη της ΔΟΕ που επισκέφθηκαν την Αθήνα.

7) Η πολιτική σταθερότητα έπαιξε σπουδαίο ρόλο στη στήριξη της υποψηφιότητας.

8) Δεδομένου ότι πολλά από τα μέλη της ΔΟΕ έχουν σχέση με την οικονομία, είναι
τραπεζίτες κ.λπ., πείσθηκαν πως στη χώρα μας η οικονομία πηγαίνει καλά κι έχει
σταθερούς δείκτες, ώστε ν’ αποκτήσει η Ελλάδα εμπιστοσύνη ευρύτερης μορφής και
καλύτερες σχέσεις με τα μεγάλα και προηγμένα οικονομικά κράτη.

9) Η επιτυχία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου στην Αθήνα (ο πρόεδρος της
ΔΟΕ, Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, στην τελευταία συνέντευξη Τύπου με το κλείσιμο
της Συνόδου στη Λωζάννη, χαρακτήρισε την τελετή έναρξης στο Παναθηναϊκό Στάδιο
την καλύτερη που έχει παρακολουθήσει ποτέ στην ιστορία, ακόμα και Ολυμπιακών
Αγώνων), αλλά και η επιτυχημένη προσπάθεια στον αγωνιστικό τομέα έδωσαν
πόντους και άφησε καλές εντυπώσεις στα μέλη της ΔΟΕ.

10) Είναι αναμφισβήτητο γεγονός, ότι οι άψογες από κάθε πλευράς παρουσιάσεις
της υποψηφιότητάς μας από την κ. Γιάννα Αγγελοπούλου και τα μέλη της
Επιτροπής, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην απόφαση της ΔΟΕ.

11) Οι θετικές εντυπώσεις των συναδέλφων μου από την υποστήριξη της
υποψηφιότητας, απ’ όλα τα πολιτικά κόμματα, στην Ελλάδα.

12) Το μεγάλο ποσοστό του ελληνικού λαού που ήθελε τους αγώνες.

13) Ένα σημαντικό μερίδιο στο θετικό κλίμα, ανήκει στους 65.000 Εθελοντές που
η εφημερίδα σας συγκέντρωσε κι επέδειξε στη Λωζάννη. Η Ολυμπιακή οικογένεια,
λαμβάνει σοβαρά υπόψη τη συμμετοχή Εθελοντών, αγοριών και κοριτσιών, στην
προσπάθεια μιας πόλης που αναλαμβάνει Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ της ΕΟΑ και μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Λάμπης Νικολάου
έκανε όμως αναφορά και στην «αλυσίδα», που ενωμένη και συμπαγής είναι ικανή αν
διατηρηθεί έτσι και να φέρει θετικό αποτέλεσμα.

«Είναι η συμμετοχή του Δήμου, της ΕΟΑ, των μελών της ΔΟΕ, των Ομοσπονδιών και
άλλων φορέων που μπορούν να προσφέρουν θετικές υπηρεσίες. Γιατί σε μια
διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων, πολλοί είναι οι παράγοντες που συντελούν στην
επιτυχία. Η Ελλάδα έχει θέληση και μπορεί. Το πιστεύω ειλικρινά αυτό».

ΓΙΑ ΤΗΝ πρόεδρο της Επιτροπής Διεκδίκησης Γιάννα Αγγελοπούλου – Δασκαλάκη, ο
Λάμπης Νικολάου λέει:

«Η παρουσία της έπαιξε σημαντικό ρόλο, σε κάθε περίπτωση. Μια γυναίκα στην
προεδρία της Επιτροπής Διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων, ξεχωρίζει. Και
μάλιστα όταν αποδεικνύεται πως η επιλογή της ήταν ορθή και η προσπάθειά της
στέφθηκε από επιτυχία. Κοντά της όμως στάθηκε ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, που
πιστεύω ότι ενίσχυσε με κάθε μέσο τη δύσκολη αποστολή της Αθήνας. Ένας
ακούραστος και μεθοδικός άνθρωπος που στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Εγώ
και ο Νίκος Φιλάρετος, όποτε χρειάστηκε βοηθήσαμε τη γενικότερη προσπάθεια της διεκδίκησης.

Το σημαντικότερο κομμάτι της Επιτροπής, αλλά και προσωπικά της Γιάννας
Αγγελοπούλου, ήταν η άρτια προπαρασκευή της στις παρουσιάσεις. Μάλιστα, έκανε
ιδιαίτερη εντύπωση στα μέλη της ΔΟΕ ότι είχε μάθει όλα τα κείμενα από μνήμης,
σε δύο γλώσσες. Κάτι που σίγουρα εντυπωσιάζει και προσθέτει πόντους. Γενικά,
μπορώ να πω ότι ήταν και είναι μια αληθινή επαγγελματίας. Και το απέδειξε στις παρουσιάσεις».

­ Τι απασχολεί τώρα τον πρόεδρο της ΕΟΑ;

«Με απασχολεί να γίνει σωστή δουλειά, τούτη την ώρα που ετοιμάζεται η
οργανωτική επιτροπή. Πρέπει να γίνουν σωστές ενέργειες, συνεργασία με όλες τις
ομοσπονδίες και το υπουργείο Αθλητισμού. Πρέπει να έχουμε καλούς αθλητές και
να πρωταγωνιστήσουν στους Αγώνες, γιατί μόνο έτσι θα ‘ρθει ο κόσμος στα στάδια».

ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ, ζητήσαμε από τον Λάμπη Νικολάου να μας εκθέσει τις απόψεις που
συνέλεξε από τα άλλα μέλη της ΔΟΕ, για το τι έλειπε από τις άλλες πόλεις.

ΡΩΜΗ. Δεν βοήθησε ο Παβαρότι. Είχαν αποτυχημένες διοργανώσεις στους
Μεσογειακούς και την Πανεπιστημιάδα. Είχαν πολλούς επικεφαλής και
αντιμετώπισαν σοβαρή εσωτερική αντιπολίτευση.

Όσοι μίλησαν, εκτός των Καράρο, Πεσκάντε, Ρανούτσι και Ρουτέλι, δεν είχαν
ουσία στον λόγο τους.

ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ. Οι Σουηδοί στην πλειοψηφία τους δεν ήθελαν τους Ολυμπιακούς
Αγώνες. Πολλά «θα» στην κατασκευή των αθλητικών εγκαταστάσεων.

ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΪΡΕΣ. Δεν έπεισε για τη διοργάνωση των Αγώνων. Χωρίς
αθλητικές εγκαταστάσεις.

ΚΕΪΠ ΤΑΟΥΝ. Προσωπικότητα ο Νέλσον Μαντέλα, αλλά δεν έφτανε
αυτό. Οι Αφρικανοί δεν μπορούν ακόμα να διοργανώσουν Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν
το συμπέρασμα από όσα μας παρουσιάστηκαν.

ΠΩΣ ΨΗΦΙΣΑΝ όμως οι αθάνατοι σε κάθε γύρο, αλλά και πώς φθάσαμε στο μαγικό
νούμερο «66».

«Όσοι Βόρειοι ήλθαν στην Ελλάδα και δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν Αθήνα τήρησαν την
υπόσχεσή τους.

Το ίδιο και οι Λατίνοι.

Οι Αφρικανοί φάνηκαν συμπαγείς και στο ακέραιο ειλικρινείς στις υποσχέσεις τους.

Οι Ασιάτες αποδείχθηκαν συνεπείς και κάτι περισσότερο, μαζί με το “γκρουπ” της Ωκεανίας».

­ Και πώς καταλάβατε ότι τηρούσαν την υπόσχεσή τους, αφού η
ψηφοφορία ήταν μυστική;

«Όσοι έβγαιναν νοκ άουτ από τον αγώνα, ύστερα από κάθε γύρο, χωρίς καμία
πίεση, έρχονταν σε μένα και τον συνάδελφό μου Νίκο Φιλάρετο δηλώνοντας ότι θα
ψηφίσουν Αθήνα. Χαρακτηριστικά μάλιστα πολλοί, που δεν αναφέρω τα ονόματά τους
για ευνόητους λόγους, μού έλεγαν: “Τώρα θα ψηφίσουμε την πόλη σας”. Μάλιστα,
πολλοί που δεν είχαν επισκεφθεί την Αθήνα, κυρίως οι Αγγλοσάξονες, μας δήλωναν
πως μας στηρίζουν».