30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Στην πίστα υπάρχει μοναξιά

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Μάνη.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στην αγάπη.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Πάντα συγχωρεί.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΙ: Πινκ Φλόιντ.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Του Καζαντζάκη.

ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΤΟΥ: Οπουδήποτε.

Νέα πρόταση στα σημερινά δεδομένα χαρακτηρίζει ο Γιάννης Πουλόπουλος τον
καινούργιο του δίσκο «Του τραγουδιού το βλέμμα». Πιστεύει ότι «μοναξιά υπάρχει
μόνον στην πίστα», ενώ για το ξεκίνημά του ευχαριστεί τον Μίκη Θεοδωράκη,
καθώς και πολλούς ακόμη συνθέτες για τα μεγάλα τραγούδια που του
εμπιστεύθηκαν. Ο Γιάννης Πουλόπουλος, που αυτή την περίοδο εμφανίζεται στις
«Θαλασσιές τις χάντρες» (πρώην «Φαντασία»), αποφεύγει την τηλεόραση και
συμβουλεύει τον νέο τραγουδιστή να ενδιαφέρεται πάντα για τραγούδια διαχρονικά.

ΕΡ.: Νέος δίσκος «Του τραγουδιού το βλέμμα»: νέες μουσικές αναζητήσεις;

ΑΠ.: Νέα πρόταση στα σημερινά δεδομένα.

ΕΡ.: Ο λόγος που αποφεύγετε τις τακτικές εμφανίσεις σε κέντρα;

ΑΠ.: Δεν χρειάζονται παραπάνω.

ΕΡ.: Είναι τρόπος ζωής η μοναχική πορεία στο τραγούδι;

ΑΠ.: Μοναξιά υπάρχει μόνο στην πίστα.

ΕΡ.: Όταν ακούτε το «Άγαλμα», τι σας έρχεται στο νου;

ΑΠ.: Ότι πέρασαν 25 χρόνια.

ΕΡ.: Ο πιο αγαπημένος σας δίσκος;

ΑΠ.: Για όνομα του Θεού, όλοι.

ΕΡ.: Το τραγούδι συναδέλφου που θα θέλατε πολύ να ήταν δικό σας;

ΑΠ.: Το «Άξιον εστί», αλλά δεν το είπα τότε λόγω ηλικίας.

ΕΡ.: Η μεγαλύτερη δυσκολία στην επιλογή τραγουδιών;

ΑΠ.: Ο στίχος.

ΕΡ.: Μια αξέχαστη συνεργασία σας;

ΑΠ.: Όλες κατά καιρούς ήταν καλές.

ΕΡ.: Και μια συναυλία που έχει μείνει βαθιά χαραγμένη στο μυαλό σας;

ΑΠ.: Στο Κάρνεγκι Χολ, στη Νέα Υόρκη.

ΕΡ.: Μια συνεργασία που την περιμένετε χρόνια;

ΑΠ.: Καμιά.

ΕΡ.: Οι μπουάτ της Πλάκας ήταν;

ΑΠ.: Θεϊκές.

ΕΡ.: Βλέπετε στον ορίζοντα τον νέο Πουλόπουλο;

ΑΠ.: Μακάρι, γιατί όχι.

ΕΡ.: Τι σας ενοχλεί σήμερα στο τραγούδι;

ΑΠ.: Ότι έρχεται από Ανατολάς…

ΕΡ.: Την τηλεόραση την αποφεύγετε ή σας αποφεύγει;

ΑΠ.: Το πρώτο.

ΕΡ.: Μια συμβουλή που θα δίνατε σ’ έναν νέο τραγουδιστή;

ΑΠ.: Να προσπαθεί να βρίσκει τραγούδια διαχρονικά.

ΕΡ.: Και μια συμβουλή που κρατάτε πάντα ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Κανείς δεν είναι άνθρωπος μέχρι να το αποδείξει.

ΕΡ.: Η πρώτη σας γνωριμία με τον Μίκη Θεοδωράκη στους Λαμπράκηδες;

ΑΠ.: Το 1965 και τον ευχαριστώ.

ΕΡ.: «Στρώσε το στρώμα σου για δυο», «Το ψωμί είναι στο τραπέζι», «Δόξα τω
Θεώ». Τι σας έρχεται στο νου;

ΑΠ.: Τα πρώτα μου βήματα στο τραγούδι.

ΕΡ.: Ο κύκλος τραγουδιών «Ο δρόμος» (των Λ. Παπαδόπουλου – Μ. Πλέσσα) ήταν
σταθμός στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Όχι μόνο, αυτός ήταν ρεκόρ πωλήσεων στην Ελλάδα όλων των εποχών.

ΕΡ.: Και τα «Έντεκα λαϊκά» του Γιάννη Ρίτσου σε μουσική Νίκου Μαμαγκάκη;

ΑΠ.: Μια ποιητική δουλειά.

ΕΡ.: Τι θυμάστε από την συναυλία στο «Κεντρικόν» με τους Μ. Θεοδωράκη, Γρ.
Μπιθικώτση και Ντ. Γιαννακοπούλου;

ΑΠ.: Ήταν μια πρώτη μεγάλη εμπειρία.

ΕΡ.: Τι έχετε κρατήσει από το πρώτο σας επάγγελμα στο Περιστέρι;

ΑΠ.: Έντονες μνήμες.

ΕΡ.: Με ποιον από τους συνθέτες της έντεχνης μουσικής δεν είχατε την τύχη να συνεργαστείτε;

ΑΠ.: Με αρκετούς, λόγω εταιρειών (τότε ίσχυαν τα συμβόλαια).

ΕΡ.: Σε ποιον συνθέτη θα λέγατε σήμερα ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στον Μίκη Θεοδωράκη για το ξεκίνημα και σε πολλούς άλλους για τα μεγάλα
τραγούδια τους.

ΕΡ.: Και σε ποιον ποιητή;

ΑΠ.: Στον Λόρκα.

ΕΡ.: Το χρήμα στη ζωή σας;

ΑΠ.: Μεγάλη ευκολία.

ΕΡ.: Ένας στίχος που σας έχει σημαδέψει;

ΑΠ.: «Πατρίδα ζητάμε…», του Πάμπλο Νερούδα.

ΕΡ.: Η αχίλλειος πτέρνα σας;

ΑΠ.: Νευρικός.

ΕΡ.: Τα σχέδιά σας για τον χειμώνα;

ΑΠ.: Τίποτα.