Και όμως, οι πρωτιές των κοριτσιών είναι μύθος…

«ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ είχαν τις περισσότερες πρωτιές». Αυτή η φράση συνοδεύει κάθε
χρόνο την ανακοίνωση των βάσεων για την εισαγωγή στις ανώτατες και ανώτερες
σχολές. Η αλήθεια όμως είναι διαφορετική. Οι περισσότερες πρωτιές των
κοριτσιών, έναντι των αγοριών, αποδεικνύεται ότι είναι μύθος.

Μία προσεκτική ματιά στον αριθμό και στο φύλο των υποψηφίων, των εισακτέων και
των παιδιών που καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις στις πανεπιστημιακές σχολές,
δείχνει ότι υπάρχει… αρμονική σχέση.

Έτσι, φέτος τα κορίτσια που συμμετείχαν στις Γενικές Εξετάσεις με ποσοστό 56%,
είχαν 226 πρωτιές, σε σύνολο 410 σχολών, αριθμός που αποτελεί το 55,1%. Από
την πλευρά τους τα αγόρια που έλαβαν μέρος στην κούρσα των Εισαγωγικών
Εξετάσεων με ποσοστό 44%, είχαν 184 πρωτιές, δηλαδή 44,9%.

Αντίστοιχα είναι, σε γενικές γραμμές, και τα ποσοστά των αγοριών και των
κοριτσιών που απαρτίζουν τον φοιτητικό πληθυσμό. Το 1996, τα κορίτσια
αποτελούσαν το 55,1% της φοιτητικής κοινότητας και τα αγόρια το 44,9%.

«Από τις κοινωνικές ανισότητες των περασμένων δεκαετιών, ανάμεσα στα δύο φύλα,
που ήταν κραυγαλέες, φθάσαμε σήμερα να θεωρείται παράδοση η αυξημένη συμμετοχή
των γυναικών στους πρώτους των Γενικών Εξετάσεων», επισημαίνει ο εκπαιδευτικός
κ. Χρήστος Κάτσικας.

«Εξαρτάται από την προσωπικότητα του κάθε υποψηφίου ­ ανεξάρτητα από το φύλο ­
η επιτυχία στις εξετάσεις», λέει η φοιτήτρια του Τμήματος Στατιστικής του
Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαρία Γκούμα. Και προσθέτει: «Τα κορίτσια
επιδιώκουν τον στόχο τους με μεγαλύτερη συνέπεια, αλλά δεν αποτελεί αυτό τον κανόνα».

Οι συνεχείς αναφορές στις πρωτιές των κοριτσιών, όπως υπογραμμίζουν ειδικοί
επιστήμονες, δεν είναι τίποτε άλλο από μία προσπάθεια να ξορκίσουμε το…
αμαρτωλό παρελθόν, που ήθελε τη γυναίκα εκούσιο ή ακούσιο θύμα των
εκπαιδευτικών αγκυλώσεων. Εκτός των άλλων, η αναφορά σε πρωτιές πολλές φορές
δεν προσφέρεται για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Αυτό επισημαίνει ο
πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Γενικών Εξετάσεων (ΚΕΓΕ), καθηγητής του ΕΜΠ
κ. Νίκος Σπυρέλλης: «Το θέμα της πρωτιάς είναι εξαιρετικά τυχαίο πράγμα. Η
κατάληψη της πρώτης θέσης σε μία από τις σχολές αποτελεί πράγματι πρωτιά εάν
αποτελούσε και πρώτη επιλογή σε σειρά προτίμησης. Σε κάθε περίπτωση οι όποιες
διαφοροποιήσεις δεν είναι αποτέλεσμα… διαφορετικής οργάνωσης εγκεφάλου».

Την ίδια άποψη διατυπώνει και ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ κ. Νίκος Τσούλιας. «Πιστεύω
ότι δεν έχουν και τόση εκπαιδευτική σημασία οι αναλύσεις που βασίζονται σε
γεωγραφικές ή φυλετικές διακρίσεις. Αυτό το στατιστικό αποτέλεσμα δεν μπορεί
να μας δώσει ασφαλή συμπεράσματα».

Μύθος πιστεύει ότι είναι η διάκριση μεταξύ των δύο φύλων, όσον αφορά τις
πρωτιές στις πανεπιστημιακές σχολές και ο πρώην πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου
Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) κ. Νίκος Μαρκάτος. «Αν και η γυναίκα φημίζεται για την καλή
οργάνωσή της, εν τούτοις είναι αντιεπιστημονικό να αναζητούμε σήμερα
κοινωνικούς ή φυλετικούς λόγους που τη διαφοροποιούν εκπαιδευτικά από τους
άντρες. Είναι σαφές ότι εδώ και πολλά χρόνια οι γυναίκες έχουν κατοχυρώσει την
επαγγελματική τους χειραφέτηση».

Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι οι κοινωνικές συνθήκες δεν επηρεάζουν τις
εκπαιδευτικές επιλογές των δύο φύλων. Κάθε άλλο μάλιστα. Κατά παράδοση οι
γυναίκες επιλέγουν τις θεωρητικές επιστήμες, όπως τις Φιλολογικές Σχολές, ενώ
οι άντρες τις θετικές επιστήμες.

Έτσι, το 1996 στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων-Μηχανικών οι άντρες κατέλαβαν το 89% των
θέσεων, ενώ οι γυναίκες μόλις το 11%. Αντιθέτως, στο Τμήμα Νηπιαγωγών οι
άντρες κατέλαβαν μόλις το 5%!