30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Μετά τις Εξετάσεις, ανάρρωση…

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Έναν καλύτερο κόσμο

ΕΚΣΤΑΣΙΑΖΕΤΑΙ: Με την τελειότητα της φύσης

ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ: Στην υποκρισία

ΥΠΟΚΥΠΤΕΙ: Στη θέληση αγαπητών φίλων

ΕΡΩΤΕΥΕΤΑΙ: Δύσκολα…

ΘΥΣΙΑΖΕΙ: Κάποιες προσωπικές επιθυμίες

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ: Κερδοσκοπία και υποκρισία.

ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ: Χρειάζεται ενσυνείδητη συμμετοχή του κόσμου

ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ: Όποιος απολαμβάνει τις μικρές χαρές της ζωής

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ: Την φαυλότητα

ΕΛΠΙΖΕΙ: Σε μια ζωή δίχως υποκατάστατα.

«Λαχτάρα για τη ζωή» πιστεύει ότι τον χαρακτηρίζει. Με σκληρή αυτοπειθαρχία
και επιμονή, κατόρθωσε να πετύχει τον στόχο του: να περάσει με την πρώτη στην
Ιατρική Σχολή Αθηνών. Η πρωτιά «ήρθε από μόνη της»… Σήμερα, δηλώνει γελαστά
ότι είναι «σε φάση ανάρρωσης από το άγχος των Εξετάσεων». Είναι ο
δεκαοκτάχρονος Γεράσιμος Λασκαράτος, ο πρώτος των πρώτων στις φετινές
Πανελλήνιες Εξετάσεις.

ΕΡ.: «Δικαιώθηκα, αλλά στερήθηκα». Οι στερήσεις;

ΑΠ.: Συντροφιά φίλων και αθλητισμός. Άξιζε τον κόπο όμως.

ΕΡ.: Δικαίωση στα μάτια…

ΑΠ.:… Εκείνων που με βοήθησαν να πετύχω τους στόχους μου.

ΕΡ.: Σχολείο όπου φοιτούσες;

ΑΠ.: Σχολή Μωραΐτη.

ΕΡ.: Κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς σου, ποια η στάση των συμμαθητών;

ΑΠ.: Οι περισσότεροι τη σέβονταν.

ΕΡ.: Ιατρική Αθηνών: Τι περιμένεις να συναντήσεις;

ΑΠ.: Ένα αρκετά προηγμένο επιστημονικό επίπεδο. Καθηγητές με αληθινό ενδιαφέρον.

ΕΡ.: Ποιο το όραμά σου;

ΑΠ.: Να μπορέσω να προσθέσω κι εγώ κάτι στον χώρο της Ιατρικής.

ΕΡ.: Ο πατέρας σου τι επαγγέλλεται;

ΑΠ.: Οφθαλμίατρος.

ΕΡ.: Έπαιξε αυτό καθοριστικό ρόλο στη σχολή που επέλεξες;

ΑΠ.: Έως ένα βαθμό. Η τελική απόφαση, όμως, ήταν δική μου.

ΕΡ.: Έχεις πρότυπα;

ΑΠ.: Θαυμάζω όσους αγαπούν αυτό που έχουν επιλέξει να κάνουν.

ΕΡ.: Πώς πετυχαίνει κανείς να διατηρήσει τη συνεχή πειθαρχία που
απαιτείται για τις Εξετάσεις;

ΑΠ.: Ζήτημα εξάσκησης και αποφασιστικότητας είναι. Καλλιεργείται από
μικρότερη ηλικία.

ΕΡ.: Πώς σε στήριζε η οικογένειά σου;

ΑΠ.: Ψυχολογικά και πρακτικά.

ΕΡ.: Φροντιστήριο: αναγκαία προϋπόθεση για την επιτυχία στις Πανελλήνιες;

ΑΠ.: Προσφέρει αυτοπεποίθηση. Είναι το «κάτι επιπλέον» στο σχολείο.

ΕΡ.: Ποιο από τα μαθήματα της Δέσμης σου σε γοήτευσε περισσότερο;

ΑΠ.: Η Βιολογία θα με γοήτευε ­ εάν διδάσκόταν διαφορετικά. Υπό τις
δεδομένες συνθήκες διδασκαλίας, η Φυσική.

ΕΡ.: Πότε αποφάσισες ότι θέλεις να ασχοληθείς με την Ιατρική;

ΑΠ.: Από το Γυμνάσιο το σκεπτόμουνα. Οριστική απόφαση πήρα στο Λύκειο.

ΕΡ.: Αγαπημένες σου ασχολίες;

ΑΠ.: Να παίζω μπάσκετ, πινγκ-πονγκ, να κάνω σερφ με την ιστιοσανίδα μου.

ΕΡ.: Εφικτό το να είναι κανείς σήμερα «homo universalis»;

ΑΠ.: Πολύ δύσκολα. Ειδικά σήμερα, με τον συνεχή πολλαπλασιασμό των γνώσεων.

ΕΡ.: Υπάρχουν θετικά σημεία στο σύστημα των Πανελληνίων;

ΑΠ.: Εξασκείται η αυτοπειθαρχία, η υπομονή και η ψυχολογική αντοχή του υποψηφίου.

ΕΡ.: Ιατρική: λειτούργημα ή επάγγελμα;

ΑΠ.: Για μένα, λειτούργημα.

ΕΡ.: Πας σε ρέιβ πάρτι;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Αν σε αποκαλούσε κανείς «σπασίκλα», τι θα απαντούσες;

ΑΠ.: Οι έξυπνοι χτίζουν το μέλλον τους σταθερά.

ΕΡ.: Φοιτητική ζωή για σένα σημαίνει:

ΑΠ.: Ισορροπημένος συνδυασμός μελέτης και ψυχαγωγίας.

ΕΡ.: Επόμενοί σου στόχοι;

ΑΠ.: Επιτυχείς σπουδές.

ΕΡ.: Τι θα σε έκανε να αλλάξεις, αναπάντεχα, επαγγελματική πορεία;

ΑΠ.: Δεν το βλέπω…

ΕΡ.: Υπάρχει μια γενικευμένη δραματοποίηση του άγχους των Εξετάσεων;

ΑΠ.: Ναι. Συνήθως, το δραματοποιούν οι μεγάλοι.

ΕΡ.: Με ποιες εσωτερικές αντιστάσεις έλεγξες το άγχος επικοδομητικά;

ΑΠ.: Με τη σκέψη ότι αποδιοργανώνει.

ΕΡ.: Η κλωνοποίηση;

ΑΠ.: Θέλει προσοχή.

ΕΡ.: Άποψή σου για τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα;

ΑΠ.: Χρειάζονται υποστήριξη.

ΕΡ.: Ο σημερινός επιστήμονας μπορεί ν’ αποτελέσει πρότυπο;

ΑΠ.: Εφόσον είναι και άνθρωπος…

ΕΡ.: Συμπόνοια, αλληλεγγύη, αδιαφορία. Τι σου θυμίζουν;

ΑΠ.: Ελπίζω να μην είναι τα στάδια από τα οποία ένας γιατρός περνάει.