[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«ΑΝ τα πράγματα πάνε χειρότερα για τη Ρωσία, θα πάνε χειρότερα και για όλο τον
υπόλοιπο κόσμο. Μία σταθερή Ρωσία είναι προς όφελος όλων, ενώ μία ασταθής
Ρωσία είναι απειλή για όλους».

Η προειδοποίηση μπορεί να φαίνεται κοινότοπη από όσους παρακολουθούν τις
εξελίξεις στη Ρωσία. Προκάλεσε όμως τεράστια εντύπωση σε όσους την ακούσαμε
από το στόμα του Γκεόρκι Αρμπάτοφ, μιας σημαίνουσας προσωπικότητας της
Σοβιετικής Ένωσης, σήμερα επίτιμου διευθυντή του Ινστιτούτου Ρωσίας και Καναδά.

Και αυτό, διότι η προειδοποίηση έμοιαζε πιο πολύ με μία αγωνιώδη εξομολόγηση
ενός ανθρώπου που έχει ζήσει από τη σκιά του Κρεμλίνου την άνοδο και την πτώση
μιας αυτοκρατορίας. Ενός ανθρώπου που βλέπει με αγωνία τη συνεχιζόμενη
αδιαφορία της Δύσης στην ολοένα και μεγαλύτερη δυσφορία του Ρώσου πολίτη.

Ο κ. Αρμπάτοφ, πρώην σύμβουλος και του ίδιου του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, επιτέθηκε
στη στρατηγική εξαθλίωσης της Ρωσίας που ακολουθεί το Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο και η Δύση ­ με επικεφαλής τις ΗΠΑ ­ και εξέφρασε την πικρία του για το
γεγονός ότι στον δυτικό Τύπο υπάρχουν ελάχιστες φωνές διαμαρτυρίας και σοβαρής
κριτικής στην προσπάθεια να μη σταθεί η Ρωσία στα πόδια της.

«Πέρα από το “λέγε με Μπόρις ­ λέγε με Μπιλ”, υπάρχουν και άλλα… θέματα
συζήτησης στην ατζέντα των ρωσοαμερικανικών σχέσεων», σημείωσε αστειευόμενος ο
κ. Αρμπάτοφ, για να προσθέσει με σοβαρότητα: «Η Δύση χάνει μία μοναδική
ευκαιρία να επιλύσει, σε συνεργασία με τη Ρωσία, τα σημεία τριβής που υπάρχουν
σε πολλές περιοχές του κόσμου, να βοηθήσει στη σταθερότητα του πλανήτη, να
επιτύχει ραγδαία μείωση των όπλων», είπε με εμφανή απογοήτευση ο κ. Αρμπάτοφ
μιλώντας στην Κέρκυρα σε συνέδριο που οργάνωσε το Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων
του Παντείου Πανεπιστημίου.

Ο κ. Αρμπάτοφ εξέφρασε ακόμη φόβους για την αντίδραση που μπορεί να υπάρξει
από τη Ρωσία ­ που εξακολουθεί να είναι και σήμερα μία από τις ισχυρές
πυρηνικές δυνάμεις στον κόσμο ­ στη συνεχιζόμενη προσπάθεια αποσταθεροποίησης
της ρωσικής κοινωνίας. «Η ρωσική οικονομία κάποια στιγμή θα ορθοποδήσει.
Μπορεί σε πέντε, μπορεί σε είκοσι, μπορεί σε εκατό χρόνια. Και κανείς δεν
μπορεί να πει με σιγουριά πού θα οδηγήσει τότε η σημερινή δυσφορία του ρωσικού λαού».

Μήπως είναι πλέον καιρός να αντιμετωπίσουμε την κατάρρευση της πάλαι ποτέ
Σοβιετικής Ένωσης σαν μία εξέλιξη που μας αφορά όλους; Μία εξέλιξη που είναι
πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευτούμε στα οικονομικά συμφέροντα της Δύσης…