Και η Χιονάτη σκοτώθηκε σε τροχαίο

![]() |
Για μια ακόμα χρονιά «ο τρομερός μήνας Αύγουστος» έκλεισε με την τραγωδία του.
Κι ενώ θα ήθελα να ξεκινήσω τη νέα σεζόν, μετά τις διακοπές, με θέματα που μας
αφορούν πιο άμεσα, κατασταλάγματα του καλοκαιριού, η επικαιρότητα με αναγκάζει
να μιλήσω για τα τροχαία ατυχήματα.
ΚΑΤΑ σύμπτωση, που λένε, στις 5, 6, και 7 Σεπτεμβρίου, στο Δημοτικό Θέατρο
Αργοστολίου «Ο Κέφαλος» στην Κεφαλονιά, γίνεται το 5ο Συμπόσιο Φυσιατρικής και
Φυσικοθεραπείας με θέμα, τούτη τη φορά, τα «Τροχαία ατυχήματα», στα οποία η
χώρα μας, σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας μας, κατέχει για τον «θάνατο στους
δρόμους», την πρώτη θέση, (ανά δισεκατομμύριο χιλιόμετρα), με ποσοστό 64,3%.
Ακολουθεί η Πορτογαλία με 53%, η Ισπανία με 41,9%, το Βέλγιο με 21,3%, η
Αυστρία με 21%, η Γαλλία με 18,5%, η Ιταλία με 17,4%, η Γερμανία με 16,6%, το
Λουξεμβούργο με 16,3%, η Ιρλανδία με 14,2%, η Δανία με 13,7%, η Ολλανδία με
12%, η Φινλανδία με 11,5%, η Σουηδία με 9,2% και τελευταία η Μεγάλη Βρετανία
με 8,8%.
![]() |
Ανάμεσα στα άλλα ενδιαφέροντα θέματα του Συμποσίου, που οφείλεται στο πάθος
και τον οραματισμό ενός κυρίως ανθρώπου, του Κεφαλονίτη γιατρού Ε.Β. Κεκάτου,
είναι και οι ομιλίες του καθηγητή της Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και
τέως υπουργού (έτσι αναφέρεται στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων) Γ.-Α. Μαγκάκη με
θέμα «Ποινική ευθύνη στο τροχαίο ατύχημα», και σίγουρα πια θα αναφερθεί ο
φίλος κ. Μαγκάκης, φαντάζομαι, στην ενδεχόμενη ποινική ευθύνη των 7
νάνων-παπαράτσι, που σκότωσαν τη Χιονάτη τους.
Άλλη ενδιαφέρουσα ομιλία προβλέπεται να είναι και του πρύτανη του Εθνικού
Μετσόβιου Πολυτεχνείου και καθηγητή (πάλι αντιγράφω από το πρόγραμμα) της
Υπολογιστικής Ρευστοδυναμικής και φαινομένων Μεταφοράς, του φίλου Νίκου
Μαρκάτου, που σίγουρα κι αυτός θα πρέπει να εξηγήσει στους συνέδρους γιατρούς
πως με ταχύτητα 160 χιλιομέτρων, προσκρούοντας στο μπετόν, ακόμη και μια
τεθωρακισμένη Μερσεντές μπορεί να γίνει λιώμα.
Ενδιαφέρουσα θα πρέπει να είναι και η ομιλία του καθηγητή της Ορθοπεδικής του
Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Π. Συμεωνίδη με θέμα «Η επικίνδυνη
ανοσία στα τροχαία ατυχήματα». Οι πιο ειδικές ανακοινώσεις στο τριήμερο
συμπόσιο είναι πάνω από τριάντα. Δεν θα τις αναφέρω όλες. Πάντως ο καθηγητής
Ορθοπεδικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων κ. Παναγιώτης Σουκάκος, αν και δεν
είναι φέτος ανάμεσα στους ομιλητές, είναι σίγουρο πως κάποια στιγμή θα
παρέμβει. Η φήμη του είναι τόσο μεγάλη στον κόσμο, που θα μπορούσε να
επαναδιαρθρώσει την Νταϊάνα στο Σαλπετριέρ αν η Νταϊάνα κατόρθωνε να ξεπεράσει
τον Κάβο Μαλέα του θανάτου. Μα δυστυχώς η γλυκιά πριγκίπισσα πέρασε στην άλλη
λίμνη, κι όχι στη Λίμνη Ευβοίας όπου σκόπευε να ‘ρθει για το μνημόσυνο του
Γιαννάκη, στις 14 αυτού του μήνα.
Μερικές ημερομηνίες είναι συμβολικές. 28 Αυγούστου πέρυσι πήρε το πολυπόθητο
διαζύγιο από τον Κάρολο. 30-31 Αυγούστου φέτος πήρε το διαζύγιο από αυτό που
λέγεται ζωή. Η λύπη μας είναι απέραντη.
Ο υπογράφων είναι κι αυτός στο πρόγραμμα του Συμποσίου, μόνο που λόγοι
εργασίας δεν θα του επιτρέψουν να παραβρεθεί σωματικά, αλλά μέσω του βίντεο. Η
ομιλία μου έχει ως θέμα όπως είναι τυπωμένη στο πρόγραμμα «Η πολιτική διάσταση
του τροχαίου ατυχήματος». Ο κύριος Κεκάτος σκέφτηκε να εκμεταλλευτεί την πείρα
μου από το γνωστό βιβλίο για τον Γρηγόρη Λαμπράκη. Κι εγώ, εκτός από αυτό, έχω
σκοπό να αναφερθώ και στον θάνατο από τροχαίο (οδηγούσε μεθυσμένος Αμερικανός
λοχίας της Βάσης) του στρατηγού Σαράφη στην παραλιακή λεωφόρο του Παλαιού
Φαλήρου, και στον Αλέκο Παναγούλη για το ατύχημα στην οδό Βουλιαγμένης την
Πρωτομαγιά του ’76. Τώρα περιμένω να συνέλθει ο εκτός κινδύνου σωματοφύλακας
της Νταϊάνας, που πιθανότατα θα ρίξει φως στο τυχαίο ή όχι του τροχαίου, έτσι
ώστε να αποφασίσω αν θα συμπεριλάβω και τη δυστυχισμένη πριγκίπισσα μέσα στην
πολιτική διάσταση του ατυχήματος, αφού η ίδια λίγες ημέρες πριν είχε εκφραστεί
τόσο έντονα κατά των Συντηρητικών της Αγγλίας.
Όλοι λοιπόν στο Αργοστόλι της Κεφαλονιάς αυτό το Σαββατοκύριακο, για να
μάθουμε πώς σκοτώθηκε η Νταϊάνα, ο φίλος της και ο οδηγός της Μερσεντές.
Κι εγώ που ήθελα αλλιώς να ξεκινήσω το σημερινό μου άρθρο! Κάτι σαν «από τον
Αύγουστο καλοκαίρι» ή να πω για το συνέδριο περί σεισμών που έγινε στη
Θεσσαλονίκη και με κατατρόμαξε. Ή με την αυριανή επέτειο της 3ης Σεπτεμβρίου.
Αλλά δεν πειράζει, εδώ είμαστε. Στις 5 Σεπτεμβρίου θα ξέρουμε τι μας περιμένει
την επταετία που μεσολαβεί έως το 2004.















