Παρίες της σκανδιναβικής φυλής

Ήταν οι παρίες των σκανδιναβικών χωρών. Πνευματικά καθυστερημένοι, πλάνητες,
φυλετικά μη καθαροί, θηλυπρεπείς ­ όλοι αυτοί από τους οποίους ήθελε να
απαλλαγεί το κοινωνικό κράτος, το οποίο μόλις έθετε τις βάσεις του στην Σκανδιναβία.

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ότι επί 40 χρόνια η Σουηδία, αλλά και η Δανία και η Νορβηγία
εφάρμοζαν προγράμματα ευγονικής δεν προκάλεσε μόνο αποτροπιασμό, αλλά αμαύρωσε
ανεπανόρθωτα την εικόνα των κρατών αυτών, που θεωρούνταν μέχρι τώρα πρότυπα
κράτους δικαίου.

Τα προγράμματα αυτά άρχισαν στις σκανδιναβικές χώρες πριν ανέλθει ο Χίτλερ
στην εξουσία, στην Γερμανία, και δεν σταμάτησαν παρά το 1976, όταν οι αρχές
άρχισαν να ανησυχούν για την υπογεννητικότητα.

Καταρτισμένα από Σοσιαλδημοκράτες, τα προγράμματα αυτά που δεν διέφεραν από τα
ανάλογα των Εθνικοσοσιαλιστών, όπως επισημαίνει η βρετανική εφημερίδα
«Ομπσέρβερ» κατέληξαν στην στείρωση περίπου 100.000 Σουηδών, Δανών και
Νορβηγών, των οποίων η φυλή, ο τρόπος ζωής ή οι πνευματικές ικανότητες είχαν
κριθεί ανεπιθύμητες. Το 90% των θυμάτων ήταν γυναίκες.

Η νομοθεσία για τα προγράμματα ευγονικής ψηφίστηκε το 1929 στην Δανία, το 1934
στην Νορβηγία και το 1935 στην Σουηδία.

Η ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ… ΘΥΡΩΡΩΝ

Στην Σουηδία, μάλιστα, κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970 ζητούσαν από
τους θυρωρούς να αναφέρουν τους ενοίκους, οι οποίοι κατά την γνώμη τους δεν
ήταν άξιοι για αναπαραγωγή.

Το πρόγραμμα της στείρωσης εφαρμοζόταν μαζικά σε αλκοολικούς, σε
περιπλανώμενους, σε όσους φυσιογνωμικά απείχαν από το πρότυπο που είχε
καθορίσει το Εθνικό Ινστιτούτο Φυλετικής Βιολογίας, και σε πνευματικά
ανάπηρους, οι οποίοι δεν θεωρούνταν ικανοί να εκπληρώσουν τον ρόλο του γονέα.

Πριν η Σουηδία εγκρίνει το πρόγραμμα ευγονικής, το 1935, μία κυβερνητική
επιτροπή έκανε την ακόλουθη σύσταση: «Η μέριμνα για τους αδύναμους και τους
απόρους έχει ενισχυθεί. Από αυτό το στάδιο δεν θα αποτελεί μεγάλο βήμα η
αποτροπή της γέννησης ατόμων που θα είναι βάρος και για τον εαυτό τους και για
τους άλλους».