Βλέπει ξένο δάκτυλο

Ξένες μυστικές υπηρεσίες βλέπει πίσω από τη σκοτεινή τρομοκρατική ενέργεια στο
γραφείο του ο κ. Στ. Παπαθεμελής.

ΜΙΛΩΝΤΑΣ στα «ΝΕΑ» ο βουλευτής και πρώην υπουργός υπογραμμίζει ότι η ελληνική
τρομοκρατία «δεν είναι αυτόνομη» και ότι οι πράξεις και θέσεις που κατά
καιρούς έχει πάρει ­ για την τρομοκρατία και τα εθνικά θέματα ­ θίγουν πιθανώς
και ξένα συμφέροντα.

Παρ’ όλο που ο ίδιος αποφεύγει στη συνέντευξή του να πει ονόματα και να γίνει
πιο συγκεκριμένος, η περιγραφή του μάλλον «φωτογραφίζει» τις τουρκικές
υπηρεσίες. «Αποχρώσες ενδείξεις πάντοτε υπήρχαν επ’ αυτού», λέει για τη
«σφόδρα πιθανή», κατ’ αυτόν, ανάμειξη των ξένων κέντρων.

Στο γραφείο τού κ. Στ. Παπαθεμελή υπήρχε και χθες ένταση ­ για την
ανασυγκρότηση αυτήν τη φορά. Ο πρώην υπουργός κοντά στα πολιτικά του καθήκοντα
έχει και την έννοια για τους οικοδόμους και τους ηλεκτρολόγους.

ΚΑΠΟΙΟΙ ΕΝΟΧΛΟΥΝΤΑΙ

«Δεν ξαφνιάστηκα», λέει για τη βόμβα καθώς πιστεύει ότι οι θέσεις του και η
εμμονή του σ’ αυτές ενοχλούν κάποιους. «Ορισμένοι απ’ αυτούς είναι ικανοί για
όλα ­ και γι’ αυτό που συνέβη», υπογραμμίζει, αλλά διαβεβαιώνει ότι απέτυχαν
αν ήθελαν να τον φιμώσουν. «Είμαι στόχος της τρομοκρατίας, αλλά δεν
τρομοκρατούμαι», λέει και συμφωνεί ­ και επαυξάνει ­ μ’ αυτό που ειπώθηκε, ότι
επρόκειτο για «μια βόμβα με νόημα».

Μια γενική αρχή της εγκληματολογίας επικαλείται ο τέως υπουργός Δημόσιας Τάξης
όταν του ζητείται να εξηγήσει αναλυτικά την άποψή του, ότι στις θέσεις του για
την τρομοκρατία και τα εθνικά θέματα οφείλεται η δράση των τρομοκρατών: «Όταν,
λέει, ο δράστης δεν είναι γνωστός αναζητείται στους χώρους εκείνων που έχουν
συμφέρον για την εγκληματική πράξη και εκείνων που θίγονται από τη δράση του
στόχου-θύματος». Και συμπληρώνει για τον ίδιο, ότι με όσα έπραξε όταν είχε την
ευθύνη και πράττει ­ υποστηρίζει ­ έκτοτε για την τρομοκρατία, είναι
ενοχλητικός επιμόνως και κατ’ εξακολούθηση στους κύκλους των τρομοκρατών.

«Εξάλλου, περνάει στο άλλο σκέλος, η από μέρους μας υποστήριξη προωθημένων
αγωνιστικών θέσεων στα μείζονα εθνικά μας θέματα “ταράττει τους κύκλους”
ποικίλων συμφερόντων, περιλαμβανομένων των ξένων υπηρεσιών.

Φρονώ ότι η ελληνική τρομοκρατία ούτε αυτόνομη είναι ούτε εγχώρια ευρεσιτεχνία
αποτελεί. Θεωρώ, συνεπώς, σφόδρα πιθανή, δεδομένης της εξάρτησης της ελληνικής
τρομοκρατίας από αλλοεθνή κέντρα συμφερόντων και ενδιαφερόντων, την ανάμειξη
αυτών των κέντρων σε τέτοιες ενέργειες. Αποχρώσες ενδείξεις πάντοτε υπήρχαν
επ’ αυτού».

Η ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ

Όμως ο κ. Παπαθεμελής προχωρεί και σε επικρίσεις εναντίον όσων ενοχοποιούν,
όπως λέει, τον «πατριωτισμό».

«Στη διαμόρφωση ενός κλίματος να είναι κανείς δακτυλοδεικτούμενος στόχος,
ανάλογων εγκληματικών πράξεων, συμβάλλει αποφασιστικά και όλη αυτή η μαζική
σχεδόν παραφιλολογία του τελευταίου καιρού που καλλιεργεί άκριτα ή συνειδητά,
κατά περίπτωση, την ενοχοποίηση του πατριωτισμού. Ο νοών νοείτω!», λέει.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο ο κ. Παπαθεμελής «περιγράφει»
τις οργανώσεις ­ τις θεωρεί «συγκοινωνούντα δοχεία» που από καιρού εις καιρόν
στρατολογούν νέα μέλη, τα οποία πριν δοκιμάζονται σε ηπιότερες σχετικά
ενέργειες. Πιστεύει ότι «οι τρομοκράτες δεν έχουν πια ιδεολογία» και ότι «τώρα
το αφεντικό τούς εκμισθώνει τις υπηρεσίες της ομάδας του σ’ αυτούς που τις
χρειάζονται και τις αγοράζουν και βέβαια τις ακριβοπληρώνουν». Και τα περίφημα
στοιχεία που επανειλημμένως ο πρώην υπουργός έχει υποστηρίξει ότι συγκέντρωσε
και παρέδωσε; Μήπως η νέα επίθεση ενισχύει την άποψή του ότι μπορούν να
αξιοποιηθούν δικαστικώς;

«Με ή χωρίς την επίθεση, λέει, η δικανική αποδεικτική αξία των στοιχείων στα
οποία έχουν αναφερθεί παλαιότερα και παρέλκει να επανέλθω σήμερα, είναι
δεδομένη. Ένα “κλικ” περισσότερη τόλμη σε κάποιους και η αξιοποίηση θα τους
ανταποδώσει το θάρρος…».

«ΔΥΣΤΥΧΩΣ, δικαιωθήκαμε», υπογραμμίζει ο κ. Παπαθεμελής για τη Συμφωνία της
Μαδρίτης, η οποία, όπως λέει, «αποδείχθηκε μια ακόμη τουρκική απάτη και μια ­
ας ευχηθούμε τελευταία ­ ελληνική αυταπάτη».

Σκληρός στην κριτική του για το Σκοπιανό, ότι η εικόνα που δίνουμε στους
ξένους «δεν είναι ότι ηττηθήκαμε, αλλά ότι παραιτηθήκαμε. Η ακινησία που
υποκρύπτει παραίτηση από το δικαίωμά σου, είναι κίνδυνος-θάνατος», υπογραμμίζει.

Ο κ. Παπαθεμελής αρνείται τον όρο «εσωκομματική αντιπολίτευση» για όσους
κάνουν κριτική για τα εθνικά θέματα ­ «είμαστε προβλεπόμενη, από το
καταστατικό, τάση. Και έτσι ενεργούμε», λέει. Με αφορμή τις «κυνικές» δηλώσεις
Ετσεβίτ, ο βουλευτής Θεσσαλονίκης εκφράζει την ελπίδα αυτές «να προσγείωσαν
και τους πλέον αιθεροβάμονες της ελληνοτουρκικής φιλίας».

Στο επιχείρημα ότι έτσι η Άγκυρα απομονώνεται, απαντά ότι «η απομόνωση είναι
απατηλή» και ότι η δυσαρέσκεια Ευρωπαίων και Αμερικανών είναι «φαινομενική».
Ζητάει πρωτοβουλίες από την κυβέρνηση και υπογραμμίζει: «Δυστυχώς, ενώ το
τουρκο-αμερικανικό λόμπι πιέζει την Αμερική υπέρ της Τουρκίας, το λεγόμενο
ελληνοαμερικανικό πιέζει την Ελλάδα υπέρ της Αμερικής!».

Στον Τούρκο αντιπρόεδρο για όσα «ηχηρά» είπε περί Θεσσαλονίκης, ανταπαντά «ότι
οφείλουν χάριτες στον βλακώδη εθνικό διχασμό των Ελλήνων».

Σκληρός είναι και απέναντι σε κάποιους Θεσσαλονικείς επιχειρηματίες, που φήμες
τους φέρουν να μιλούν με Τούρκους συναδέλφους και Αμερικανούς για να
μετονομασθεί η οδός Αγίου Δημητρίου σε «Κεμάλ Ατατούρκ».

«Παρ’ ότι η πρόταση είναι ιδιαζόντως απεχθής, αν οι συμπολίτες μου παράλληλα
με τα κέρδη των επιχειρήσεών τους επεδίωκαν και ανάλογα εθνικά κέρδη θα
μπορούσαν τουλάχιστον να αξιώσουν ισοδύναμο αντάλλαγμα, όπως κάνουν για τα
εμπορεύματά τους. Να αξίωναν, για παράδειγμα, να παραδοθεί στο Οικουμενικό
Πατριαρχείο και να λειτουργήσει ως ιερός ναός η Αγία Σοφία και η Μονή της
Παναγίας Σουμελά, στον Πόντο».