ΑΥΤΟΙ

… είναι η πρόκληση μέσα στη νέα, την ηλεκτρονική τάξη πραγμάτων. Αιώνια
παιδιά, δεξιοτέχνες στους αριθμούς και τους κώδικες, αυτοί οι «πειρατές» της
Τρίτης Χιλιετίας που ξεσκεπάζουν τις αδυναμίες των Δικτύων, άρχισαν κιόλας να
οργανώνονται. Ημιπαράνομοι, κι όμως έκαναν τρία συνέδρια μέσα σ’ ένα μήνα: Στο
Λας Βέγκας, με θέμα πώς να σπάσεις τα «Windows-ΝΤ», το πρόγραμμα της
Μάικροσοφτ για τους πράκτορες του Ιντερνέτ (servers) και για τις μεγάλες
εταιρίες. Στο Άμστερνταμ, την περασμένη βδομάδα, με ανταλλαγή εμπειριών μεταξύ
Ευρώπης και Αμερικής. Και τώρα στη Νέα Υόρκη, για τη δεκαετηρίδα του
περιοδικού τους, του «2600».

… του καλού χάκερ είναι νωρίς. Στα 5 ή 6 του χρόνια, αποκτά τον πρώτο του
υπολογιστή. Στα 8, το παιδί-θαύμα παίζει ήδη με δικά του προγράμματα. Στα
12-13, εξορμά. Τρυπά φραγές, σκαλίζει συστήματα υπουργείων, αλωνίζει στα άδυτα
εταιριών και Πενταγώνων. Γιατί; Γιατί έτσι. Γιατί ό,τι κλειδώνεται πηγαίνει
γυρεύοντας να παραβιασθεί. Τον χάκερ τον ενοχλούν τα τείχη. Δεν κινείται με
ιδιοτέλεια, δεν είναι εκβιαστής ή επαγγελματίας κατάσκοπος όπως ο κακός
εξάδελφός του, ο «κράκερ». Ο χάκερ έχει ένα αίτημα ελευθερίας. Τα θέλει όλα
ανοιχτά, προσιτά, φανερά ­ επομένως λιγότερο επικίνδυνα. Δεν χτυπά τα θύματά
του παρά για να παίξει ­ ή για να επιβάλει, γενικά, τη διαφάνεια ­ όχι για
κερδοσκοπία. Το παιδί αυτό βρήκε θαρρείς κάτι, επιτέλους, για το οποίο μπορείς
­ σήμερα ­ να κάνεις επανάσταση.

… κατάνυξη των χιλιάδων Καθολικών που συρρέουν στο Παρίσι για την αυριανή
«Παγκόσμια Ημερίδα της Νεολαίας» δεν είναι δεδομένη. Πολλοί απ’ αυτούς, απ’
ό,τι γράφει ο γαλλικός Τύπος, είναι τόσο φορτωμένοι με αμφιβολίες που θα τους
έλεγες μάλλον αγνωστικιστές. Δεν προδίδουν έξαρση του θρησκευτικού
συναισθήματος οι συνάξεις αυτές ­ γράφει η «Λιμπερασιόν» ­ ίσα ίσα φανερώνουν
μια αγωνία από μέρους της Εκκλησίας για την καθίζηση που έχει υποστεί.
Αντίστοιχη αγωνία όμως υπάρχει και στην πλευρά των νέων: πολύ θα ήθελαν, στις
μέρες μας, να ‘βρισκαν κάτι άξιο να το πιστεύεις, να το υπηρετείς, ακόμα και
να πεθαίνεις γι’ αυτό. Εκτός λοιπόν από τους βαθειά θρησκευόμενους ή τους
οργανικά δεμένους με την Εκκλησία και τα παρακλάδια της, σ’ αυτή την Ημερίδα
στο παρισινό Πεδίο του Άρεως, θα είναι και κάποιοι που πηγαίνουν «διερευνητικά».

… θα πάνε «επαναστατικά». Παιδιά παιδιών του γαλλικού Μάη, άθεων (και όχι
πάντα ανεξίθρησκων), δεν βρήκαν αλλού να διοχετεύσουν τη νεανική τους ανταρσία
απέναντι στην οικογένεια παρά στη Βίβλο και την όστια. Με φόντο όμως τις
παπικής εμπνεύσεως εκδηλώσεις του Παρισιού ­ και όποια τυχόν έκσταση ή
παράκρουση συμβεί να δούμε στο Λονσάν ­ το χριστεπώνυμο πλήρωμα στη Γαλλία δεν
παύει να λιγοστεύει. Στο ερώτημα «Είστε πιστός Καθολικός;» τα Ναι των νέων
18-24 ετών πριν από 40 χρόνια ήταν 80%. Σήμερα είναι 53%. Σ’ ένα άλλο γκάλλοπ,
εφέτος, για το «ποια πίστη αναπτύσσει περισσότερο την προσωπικότητα», ο
χριστιανισμός πήρε 29% και ο βουδδισμος 46%. Προσεκτικά, ευγενικά, ο γαλλικός
Τύπος μιλά για τα καθαρά, καλοχτενισμένα παιδιά της Ημερίδας, με το «αθώο
ύφος», καθώς συγκεντρώνονται σ’ ένα ακόμη καλοκαιρινό «φεστιβάλ». Δεν είναι
ώρα για πολεμική ή για ειρωνεία. Στο βάθος, όμως, αναβοσβήνει ένα ερωτηματικό.