Τα κιόσκια έγιναν κομπιούτερ

Στην Ελλάδα μόνο δύο μεγάλες ΠΑΕ έκαναν δειλά τα πρώτα βήματα να διαθέτουν εισιτήρια των αγώνων τους σε κατόχους πιστωτικών καρτών. Και βέβαια, ελάχιστοι αγοράζουν με αυτόν τον τρόπο εισιτήρια

ΟΛΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ότι διανύουμε τις τελευταίες ημέρες της «ουράς» από κόσμο,
που ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά των τελευταίων δεκαετιών στους
σπουδαιότερους αγώνες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και τις μεγάλες διοργανώσεις
ανά τον κόσμο.

Τα κομπιούτερ πρόκειται να αντικαταστήσουν στα αμέσως προσεχή χρόνια τα
παραδοσιακά κιόσκια όπου ομάδες και διοργανωτές αθλητικών γεγονότων πουλούν τα
εισιτήρια στους φιλάθλους. Σαν μανιτάρια ξεφυτρώνουν η μία μετά την άλλη
εταιρείες μηχανοργάνωσης, οι οποίες αναλαμβάνουν αυτή τη δουλειά. Άλλοτε για
συγκεκριμένη ομάδα, άλλοτε για συγκεκριμένη διοργάνωση και για συγκεκριμένο
γήπεδο στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ.

«Αν λέγαμε σε έναν πελάτη μας, επτά ή οκτώ χρόνια πριν, ότι θα μπορούσε να
διαθέσει το 75% των εισιτηρίων με πιστωτική κάρτα, θα γελούσε. Κι αν του πούμε
σήμερα ότι μέχρι το 2000 το 20% των εισιτηρίων θα πωλείται μέσω του Internet
πάλι θα γελάσει. Κι όμως, προς τα εκεί οδηγούμαστε» λέει εκπρόσωπος μεγάλης
εταιρείας μηχανοργάνωσης, η οποία είχε αναλάβει και τη διακίνηση εισιτηρίων σε
πολλά αθλητικά γεγονότα με πρώτο το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ιταλίας το 1990.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΤΣΑΜΠΑΤΖΗΔΕΣ

Η διάθεση εισιτηρίων μέσω κομπιούτερ έχει πολλά πλεονεκτήματα. Πρώτον
εξαφανίζει το φαινόμενο των τσαμπατζήδων που πλήττει κυρίως χώρες όπως η
Ελλάδα. Δεύτερον, οι τιμές των εισιτηρίων μπορούν να αλλάξουν εύκολα ανάλογα
με τη σημασία ενός αγώνα, αφού σε διαφορετική περίπτωση τα εισιτήρια
τυπώνονται πολλές ημέρες πριν από το γεγονός. Τρίτον, δεν υπάρχει περιθώριο
στους μαυραγορίτες να αγοράσουν εκατοντάδες ή χιλιάδες εισιτήρια και να τα
πουλήσουν με καπέλο στους φιλάθλους που άργησαν να τα προμηθευτούν.

Και το κυριότερο εξυπηρετείται η ασφάλεια του αθλητικού γεγονότος, καθώς με το
πάτημα ενός κουμπιού μπορεί να δει κανείς τα στοιχεία του φιλάθλου που κάθεται
στη συγκεκριμένη θέση. Δύο λονδρέζικες ομάδες, η Άρσεναλ και η Τότεναμ, ήταν
οι πρώτες στην Ευρώπη που άρχισαν να πουλάνε εισιτήρια μέσω κομπιούτερ πριν
από 15 χρόνια.

Σήμερα όλες οι αγγλικές ομάδες της Premier League ακολούθησαν αυτό το σύστημα
και το 80% από αυτές είναι πελάτες της Synchro. Τελευταία μπήκε στη νέα εποχή
εφέτος η Ντέρμπι Κάουντι.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Οι μεγάλες διοργανώσεις που δοκίμασαν τη νέα τεχνολογία ήταν το Μουντιάλ της
Ιταλίας το 1990, το «Εύρω ’96» και οι χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1992.
Στην Ιταλία μάλιστα 2.500.000 εισιτήρια πουλήθηκαν για διαφορετικά γήπεδα μέσω
της Bank Nazionale del Layoner. Ακριβώς αυτή η άριστη ηλεκτρονική οργάνωση των
τραπεζών οδήγησε τις εταιρείες μηχανοργάνωσης που πουλάνε εισιτήρια στην
απόφαση να συνεργασθούν με τράπεζες, οι οποίες έναντι μικρού ποσοστού δέχονται
με ευχαρίστηση να εξυπηρετήσουν το σύστημα. Άλλοτε πουλώντας τα εισιτήρια από
τα γκισέ τους με την επίδειξη πιστωτικής κάρτας ή με μετρητά και άλλοτε
παρέχοντας στους πελάτες τους φόρμες παραγγελίας των εισιτηρίων, που σε
μερικές ημέρες ταχυδρομούνται στα σπίτια τους. Αυτό το δεύτερο έγινε στο «Εύρω
’96» από την Midland Bank, η οποία προσέφερε αιτήσεις για εισιτήρια στους
φιλάθλους από τα 1.500 υποκαταστήματά της. Μάλιστα για αυτή τη διοργάνωση τα
εισιτήρια άρχισαν να διατίθενται εβδομήντα ημέρες πριν από το γεγονός και το
70% είχε πουληθεί 6 μήνες πριν από τη σέντρα.

ΑΠΟ ΑΥΤΟΜΑΤΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ

Ακολουθώντας το παράδειγμα της Synchro, μια μικρή εταιρεία ιδρύθηκε το 1991
στο Μόντε Κάρλο. Πρόκειται για την Monaco Soft, η οποία αποφάσισε να μην έχει
πελάτες συγκεκριμένες ομάδες, αλλά γήπεδα. Η πρώτη της δουλειά ήταν το γήπεδο
της Μονακό, το Loui Deux, και στη συνέχεια άπλωσε τις δουλειές της σε ολόκληρο
το γαλλικό ποδόσφαιρο με αποτέλεσμα να διαχειρίζεται σήμερα 24 γήπεδα.
Μοναδική εξαίρεση το Park De Princes, όπου αγωνίζεται η Παρί Σεν Ζερμέν, το
οποίο ελέγχει η Γαλλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Στο Στρασβούργο τα εισιτήρια
για ποδοσφαιρικούς αγώνες διατίθενται από αυτόματες μηχανές που βρίσκονται
μέσα στις τράπεζες, δίπλα από τα μηχανήματα αυτόματης ανάληψης.

Η διαχείριση των εισιτηρίων του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 στη Γαλλία δεν θα
γίνει από γαλλική φίρμα, αλλά από αμερικανική εταιρεία, που ήταν χορηγός του
Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994. Οι Αμερικανοί θα πάρουν παραγγελίες από εισιτήρια
και θα τα ταχυδρομούν ένα μήνα πριν από το γεγονός για να μην υπάρχει χρόνος
να πλαστογραφηθούν τα εισιτήρια για το Μουντιάλ. Παράλληλα θα ξοδέψουν γύρω
στα 13 δισ. δραχμές για να δημιουργήσουν σε δισκέτα την ιστορία του Παγκοσμίου
Κυπέλλου, η οποία θα προσφέρεται μαζί με τα εισιτήρια σε όσους το επιθυμούν.

Ενώ αυτά συμβαίνουν σε ολόκληρο τον κόσμο, στην Ελλάδα πανηγυρίζουμε που μόνο
δύο μεγάλες ΠΑΕ (Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός) έκαναν το πρώτο δειλό βήμα να
διαθέτουν εισιτήρια των αγώνων τους σε κατόχους πιστωτικών καρτών. Και βέβαια
ένα ελάχιστο μέρος των οπαδών τους αγοράζουν εισιτήρια με αυτό τον τρόπο. Ίσως
γιατί η «ουρά» είναι μια ακόμη ακλόνητη παράδοση στην ελληνική πραγματικότητα.