Φουντώνει η μάχη με τον Ρουσέλ

![]() |
|
Άγρια κόντρα. Το προεδρείο του Ιδρύματος Ωνάση ζητεί την αυστηρότερη ποινική |
Ο «πόλεμος» ανάμεσα στο προεδρείο του Ιδρύματος Αλέξανδρος Ωνάσης και τον
Τιερί Ρουσέλ κλιμακώνεται και μεταφέρεται πλέον στον Άρειο Πάγο, με
πρωτοβουλία του Ιδρύματος, το οποίο αποφάσισε να ακολουθήσει σκληρή στάση
απέναντι στον πατέρα της 12χρονης Αθηνάς, βασικής κληρονόμου της τεράστιας περιουσίας.
ΜΕ ΑΙΤΗΣΗ αναίρεσης που υπέβαλε στο Ανώτατο Δικαστήριο, το προεδρείο του
Ιδρύματος Ωνάση επιδιώκει την αυστηρότερη ποινική μεταχείριση του Τιερί Ρουσέλ
για τις κατηγορίες που ο τελευταίος εκτόξευσε πέρυσι, σχετικά με τη διαχείριση
των περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν στο Ίδρυμα.
Οι τέσσερις συνδιαχειριστές της περιουσίας, οι οποίοι υπήρξαν στενοί
συνεργάτες τόσο του Αριστοτέλη όσο και της Χριστίνας Ωνάση (Στ. Παπαδημητρίου,
Π. Ιωαννίδης, Απ. Ζαμπέλης και Θ. Γαβριηλίδης), δεν αρκούνται στην παραπομπή
σε δίκη του Τιερί Ρουσέλ από την ελληνική δικαιοσύνη για το αδίκημα της
δυσφήμησης σε βαθμό πλημμελήματος, αλλά ζητούν να δικαστεί (και ουσιαστικά να
τιμωρηθεί) για τα βαρύτερα αδικήματα της ψευδορκίας, ψευδούς καταμήνυσης και
συκοφαντικής δυσφήμησης.
Γι’ αυτό τον λόγο το προεδρείο του Ιδρύματος ζητεί από τον Άρειο Πάγο να
αναιρέσει το πρόσφατο παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Αθήνας
(2111/97) και να ανάψει το «πράσινο φως» για τη διεύρυνση του κατηγορητηρίου,
σύμφωνα με την μήνυση που έχει υποβληθεί κατά του Ρουσέλ.
Τα μέλη του προεδρείου του Ιδρύματος επανειλημμένως έχουν τονίσει ότι η ευθύνη
για την μεγάλη αντιδικία ανήκει στον ίδιο τον Ρουσέλ, τον οποίο καταγγέλλουν
ότι αποσκοπεί να αποκτήσει τον «πρώτο λόγο» στη διαχείριση της περιουσίας,
πριν αυτή την αναλάβει η κόρη του Αθηνά, με την ενηλικίωσή της, τον Ιανουάριο
του 2003.
Κι αυτό, γιατί ο ίδιος ο Ρουσέλ μετέφερε τη διαμάχη ενώπιον της δικαιοσύνης,
με μηνυτήρια αναφορά που υπέβαλε πέρυσι, κατηγορώντας τα μέλη του Ιδρύματος
για κακοδιαχείριση, παράνομες προμήθειες, κ.λπ. Βάσει των κατηγοριών Ρουσέλ, η
διοίκηση του Ιδρύματος διώχθηκε ποινικά για να απαλλαγεί στη συνέχεια με
αμετάκλητο βούλευμα. Ο Ρουσέλ έκανε, μεταξύ άλλων, λόγο για υπέρογκες
διοικητικές δαπάνες και για επιβάρυνση του κόστους δεξαμενοπλοίων με μίζες που
έδωσε το προεδρείο στα ναυπηγεία.
Στους ισχυρισμούς αυτούς, το προεδρείο του Ιδρύματος απάντησε με μήνυση για
ψευδορκία, ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμηση. Αλλά το Εφετείο δέχεται
στο βούλευμά του ότι ο Ρουσέλ διέπραξε μόνο το αδίκημα της απλής δυσφήμησης,
γιατί οι ισχυρισμοί του οφείλονταν «στην καλόπιστη πεποίθησή του ότι όσα είχε
καταγγείλει ήταν αληθινά». Το προεδρείο του Ιδρύματος Ωνάση θεωρεί ότι το
βούλευμα δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένο και, επιπλέον, ότι εμπεριέχει
αντιφάσεις, αφού δέχεται ότι στόχος του Ρουσέλ ήταν η συκοφάντηση του
προεδρείου προκειμένου να επιδιωχθεί η απομάκρυνσή του.
Σημειώνεται, ότι από την πλευρά τού Τιερί Ρουσέλ είχε τεθεί ζήτημα διαχείρισης
της περιουσίας (που σήμερα υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 3 δισ. δολάρια), αμέσως
μετά τον θάνατο της Χριστίνας Ωνάση, τον Νοέμβριο του 1988. Ένα χρόνο μετά, οι
συνδιαχειριστές είχαν δεχθεί να λαμβάνει ο Ρουσέλ 2 εκατ. δολάρια ετησίως,
ώστε να υπάρξει γενικότερη «συναίνεση» για το μέλλον της περιουσίας που θα
μπορεί να διαχειριστεί η Αθηνά όταν γίνει 18 ετών. Η μοναδική απόγονος του
Αριστοτέλη Ωνάση θα μπορεί, εξάλλου, με την συμπλήρωση του 21ου έτους της
ηλικίας της να αναλάβει και την προεδρία του Ιδρύματος, όπως ορίζει η διαθήκη
της μητέρας της.














