Κατάρα ο οπαδισμός και η εξάρτηση

Ο Στέλιος Σφακιανάκης αποχαιρετά τον Γιώργο Δέδε και συγχρόνως τις πρακτικές που ακολούθησε ο προκάτοχός του στην ΕΠΑΕ

«ΠΟΤΕ ΔΕΝ αρνήθηκα ότι υπάρχει παρασκήνιο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Θα
εθελοτυφλούσα αν έλεγα κάτι τέτοιο. Αλλά πιστεύω ότι αυτοί που με επέλεξαν,
επιθυμούν με τη δική μου παρουσία να μειωθεί το παρασκήνιο και να αναδειχθεί
το προσκήνιο. Και προσκήνιο είναι ο αγωνιστικός χώρος, οι προπονητικοί χώροι,
τα διοικητικά συμβούλια των ΠΑΕ, η διαφάνεια στην ΕΠΑΕ και η συνέπεια στην ΕΠΟ».

Ο νέος πρόεδρος της ΕΠΑΕ Στέλιος Σφακιανάκης, δεκαπέντε ημέρες μετά την εκλογή
του σ’ αυτή τη θέση, λέει πως «η καρέκλα του προέδρου είναι ηλεκτρική, αλλά
δεν εμπεριέχει… ηλεκτροσόκ» και δεν παύει να τονίζει την «ανάγκη το
ποδόσφαιρο να βγει από τον απομονωτισμό του».

ΕΡ.: Ποια είναι τα κατάλοιπα της εποχής Δέδε στο ποδόσφαιρο;

ΑΠ.: Υπάρχει ακόμη η ατμόσφαιρα της δικής του προσωπικότητας στον τρόπο
διοίκησης, με στοιχεία που όμως είναι παρωχημένα. Δεν υπάρχει ευελιξία και η
προοπτική για το μεγάλο άλμα του ποδοσφαίρου. Το αναχρονιστικό σύστημα
διοίκησης, η παντελής έλλειψη δημοσιοποίησης των διεθνών παρεμβάσεων της ΕΠΑΕ
και η έλλειψη πλάνων για την εξεύρεση νέων οικονομικών πόρων, είναι για εμένα
τα μείον της θητείας Δέδε.

ΕΡ.: Οι πρώτες ημέρες στην ΕΠΑΕ;

ΑΠ.: Διανθίστηκαν από ένταση, αμφισβήτηση και εσωτερικές αντιπαραθέσεις. Ήταν
ένα… πλήρες δεκαπενθήμερο.

ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

ΕΡ.: Οι πρώτοι στόχοι;

ΑΠ.: Πρώτον, να επιβεβαιώσω αυτό που έχω πάντα ως αρχή: να στέκομαι σε ίση
απόσταση απ’ όλες τις ΠΑΕ. Μεσοπρόθεσμα έχω στόχο να δημιουργήσω προϋποθέσεις
ούτως ώστε οι ΠΑΕ να είναι αυτάρκεις και αυτόνομες. Μακροπρόθεσμος στόχος η
ανάταση του ελληνικού ποδοσφαίρου και η εδραίωσή του μέσα από την αξιοπιστία
και τη διαφάνεια. Με επαγγελματική διαιτησία, εξυγίανση των οικονομικών,
εκσυγχρονισμό των διοικητικών μηχανισμών και δυνατότητα παρέμβασης στις
διεθνείς ποδοσφαιρικές οργανώσεις.

ΕΡ.: Ωραίοι οι στόχοι, αλλά πώς είναι δυνατόν να γίνουν παρεμβάσεις όταν οι
ΠΑΕ εξαρτώνται άμεσα από την τηλεόραση και τον ΟΠΑΠ;

ΑΠ.: Τα τηλεοπτικά δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός. Η σχέση με τον ΟΠΑΠ είναι
διαχρονική, αλλά πρέπει να υπάρξουν εκατέρωθεν βελτιώσεις. Πρέπει να υπάρξουν
επίσης νέοι πόροι. Γι’ αυτό συζητάμε το πρωτάθλημα με… ονοματεπώνυμο.

ΕΡ.: Πάντως, έχουμε ξεχάσει τον βασικό χρηματοδότη του ποδοσφαίρου, τον
φίλαθλο, ο οποίος συνεχώς απομακρύνεται.

ΑΠ.: Η όσο το δυνατόν περισσότερο αντικειμενική διαιτησίας, η αυτοτέλεια των
ομάδων είναι στοιχεία που θα δώσουν το περιθώριο στις ΠΑΕ να φέρουν μεγάλα
ονόματα και να βελτιώσουν το θέαμα που προσφέρουν. Έτσι ώστε να γίνει
ελκυστικό για τον φίλαθλο.

ΕΡ.: Ο κόσμος θέλει θέαμα, το οποίο έρχεται «μέσα» από δυνατό πρωτάθλημα.

ΑΠ.: Στους άμεσους στόχους μας είναι η ανασυγκρότηση των μικρότερων
κατηγοριών. Η προοπτική όμως, είναι το δυνατότερο και πιο ευέλικτο πρωτάθλημα,
που και έσοδα θα αντλεί αλλά και θα είναι ελκυστικό για επενδυτές. Αν υπάρξει
καθαρό επενδυτικό τοπίο, θα φθάσουμε μέχρι την εισαγωγή των ΠΑΕ στο
Χρηματιστήριο. Και τότε, όποιος αντέξει. Πώς όμως μπορεί να προσελκυσθεί
επενδυτής, όταν είναι διάχυτη η εντύπωση ότι τα παιχνίδια δεν τελειώνουν μέσα
στο γήπεδο; Όταν διάχυτη είναι η εντύπωση πως υπάρχει έντονο παρασκήνιο.

ΕΡ.: Πώς είναι δυνατόν ως πρόεδρος να πετύχετε τους στόχους σας, όταν
στηρίζεσθε σε άτομα που, ούτε λίγο ούτε πολύ, κατηγορούνται για συμμετοχή σ’
αυτό το παρασκήνιο;

ΑΠ.: Προσωπικά δεν έχω τέτοια μηνύματα. Αν όμως αληθεύουν όσα λέτε, ίσως με τη
δική μου εκλογή έκαναν την αυτοκριτική τους.

ΕΡ.: Εσείς, έχετε τις «πλάτες» κάποιας ΠΑΕ;

ΑΠ.: Λένε ότι είμαι ΑΕΚτζής, ότι στηρίχθηκα από τον Ολυμπιακό και άλλα πολλά.
Δεν θα ενεργήσω ποτέ ως οπαδός, αλλά ως εκπρόσωπος όλων των ομάδων.

ΕΡ.: Οι κατάρες του ποδοσφαίρου σήμερα είναι;

ΑΠ.: Ο παλαιοπαραγοντισμός, ο οπαδισμός και οι οικονομικές εξαρτήσεις.

ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ

ΕΡ.: Οικονομικές εξαρτήσεις ποιων, από ποιους;

ΑΠ.: Η ανάγκη πολλών παραγόντων να επιβιώσουν μέσα από το ποδόσφαιρο
δημιουργεί εξαρτήσεις από αυτούς που έχουν δύναμη και μέσα. Αυτό έχει
αντίκτυπο και στη διαιτησία. Συνέπεια της κατάστασης, είναι οι σκιές για
φυσικά πρόσωπα που εμπλέκονται στον χώρο των παραγόντων και της διαιτησίας.

ΕΡ.: Και πώς μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση;

ΑΠ.: Η διαιτησία μέσω της οικονομικής αυτάρκειας των διαιτητών. Όχι με έναν
ανεκτό μισθό, αλλά με καλές αποδοχές. Οι παράγοντες, με τη διαφάνεια στον
τρόπο διαχείρισης των οικονομικών κι εδώ θα έβλεπα ως λύση το πόθεν έσχες.

ΕΡ.: Όπως και τα ποινικά μητρώα;

ΑΠ.: Νομίζω ότι ήταν άλλων αρμοδιότητα να τα ελέγξουν. Έχω πάντως την εντύπωση
ότι δεν υπάρχουν προβλήματα με τα ποινικά μητρώα.

ΕΡ.: Στις εκλογές της ΕΠΟ, η ΕΠΑΕ θα στηρίξει;

ΑΠ.: Όποιον συμπορευθεί στην πάγια αντίληψή μας για αναμόρφωση, βελτίωση και
καταξίωση του ποδοσφαίρου μας.

ΕΡ.: Υπάρχουν κυκλώματα στην ΕΠΑΕ;

ΑΠ.: Υπάρχουν φιλίες που, όπως όμως διαπιστώνω, δεν οδηγούν σε εξαρτήσεις.

ΕΡ.: Β. Μητρόπουλος. Ο πραγματικός πρόεδρος της ΕΠΑΕ;

ΑΠ.: Εμπειρότατος παράγοντας με πλούσια ποδοσφαιρική πείρα.

ΕΡ.: Η αθλητική δικαιοσύνη νοσεί;

ΑΠ.: Παλαιότερα, από τη θέση του ΓΓΑ, είχα πει ότι αναζητώ τον Έλληνα Μπαρμπέ.
Ήταν σωστή θέση, η οποία όμως είχε αντιμετωπισθεί με σκωπτικότητα. Χωρίς να
παραγνωρίζω το έργο των αθλητικών δικαστών, θα αναζητήσω αυτό το πρόσωπο.

ΕΡ.: Όταν ήσασταν ΓΓΑ, είχατε πει πως οι κασέτες που είχατε συγκεντρώσει, με
συνομιλίες παραγόντων για προκαθορισμένα αποτελέσματα, γέμιζαν ένα… δωμάτιο.
Υπάρχουν ακόμη;.

ΑΠ.: Ήταν οι τελευταίες αγωνιστικές του πρωταθλήματος και υπήρχαν
μαγνητοφωνημένες συνομιλίες μεταξύ προέδρων. Δεν είχα πει για δωμάτιο. Μία
κασέτα ήταν και ίσως κάποιοι την έχουν ακόμη. Πάντως, τότε η υπόθεση κρίθηκε
από την αθλητική δικαιοσύνη.