Αποζημίωση 60 εκατ.

Το ποσό των 60.000.000 δραχμών συνολικά επιδίκασε το Πολυμελές Πρωτοδικείο της
Αθήνας στον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Κώστα Λαλιώτη, κάνοντας δεκτές δύο αγωγές που
είχε εγείρει εις βάρος ισάριθμων εντύπων, διεκδικώντας αποζημίωση για την
προσβολή της τιμής και της υπόληψής του.

Η ΠΡΩΤΗ αγωγή στρεφόταν κατά της εταιρείας «Εκδόσεις Καβάλα Α.Ε.», που εκδίδει
την εφημερίδα «Το Όνομα», καθώς και εναντίον τού ιδιοκτήτη της Μάκη Ψωμιάδη. Η
προσφυγή του κ. Λαλιώτη στη Δικαιοσύνη προκλήθηκε από σειρά δημοσιευμάτων, τον
Φεβρουάριο του 1996, τα οποία έφεραν τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ να έχει εισπράξει
«μίζα 4,5 δισ. δραχμών για την ανάθεση των μεγάλων δημοσίων έργων».

Την ίδια εποχή, το περιοδικό «01», ιδιοκτησίας της εταιρείας «Κυβερνοχώρος
Εκδοτική ΕΠΕ», δημοσίευσε κείμενο με τίτλο «Η σκοτεινή ζωή του Κώστα Λαλιώτη».
Ο υπουργός προσέφυγε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο διεκδικώντας τόσο από την
εταιρεία όσο και από τον (τότε) εκδότη τού περιοδικού Στάθη Τσαγκαρουσιάνο,
αλλά και από τον συντάκτη του δημοσιεύματος, αποζημίωση προς αποκατάσταση της
ηθικής βλάβης που του προκάλεσαν.

Για τα δημοσιεύματα της εφημερίδας «Το Όνομα», ο κ. Λαλιώτης ζητούσε
αποζημίωση ύψους 1.000.000.000 δραχμών, ενώ για το δημοσίευμα του «01»
300.000.000 δρχ. από τον καθένα εναγόμενο.

Το δικαστήριο, με δύο αποφάσεις, έκανε εν μέρει δεκτές τις αγωγές,
υποχρεώνοντας τους εναγόμενους στην πρώτη περίπτωση να καταβάλουν στον υπουργό
30.000.000 δρχ. και στη δεύτερη από 15.000.000 δρχ. η εκδοτική εταιρεία και ο
κ. Τσαγκαρουσιάνος, αφού ως προς τον συντάκτη τού δημοσιεύματος η αγωγή δεν
έγινε δεκτή επειδή δεν του απεδόθη νομίμως.

ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ

Σύμφωνα με το σκεπτικό της υπ’ αριθμ. 7010/97 απόφασης του Πολυμελούς
Πρωτοδικείου, που αναφέρεται στην αγωγή κατά Ψωμιάδη, «οι εναγόμενοι είχαν
καταφανή πρόθεση να μειώσουν την τιμή και την υπόληψη του κ. Λαλιώτη, ως
κοινωνικού ατόμου και πολιτικού προσώπου, τον οποίο παρουσιάζουν ως έχοντα
ύποπτες διασυνδέσεις με σκοτεινά οικονομικά κυκλώματα». Στη συγκεκριμένη
απόφαση τονίζεται ιδιαίτερα η πρόθεση των εναγομένων να βλάψουν ηθικά τον
υπουργό, αλλά και η επίγνωση της εξυβριστικής σημασίας των «πληροφοριών» που δημοσίευσαν.

«Αν πρόθεσή τους ήταν η ενημέρωση του κοινού, όφειλαν να διατυπώσουν
επιφυλάξεις για την ακρίβεια των πληροφοριών τους και όχι να τις παρουσιάσουν
ως επιβεβαιωμένες», αναφέρει η απόφαση, κάνοντας ειδική μνεία στη δημοσίευση
εγγράφου ελβετικής τράπεζας, σύμφωνα με το οποίο ο κ. Λαλιώτης διατηρεί εκεί
λογαριασμό προερχόμενο από τις «μίζες».

ΠΛΑΣΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

Για το θέμα αυτό ειδικότερα υπογραμμίζεται στο σκεπτικό της απόφασης: «Το
γεγονός ότι ένα τέτοιο έγγραφο ελβετικής τράπεζας είναι δύσκολο να διαρρεύσει
και να αποκτηθεί από τρίτο, αρκούσε για να τους εμβάλει σε υποψίες περί του αν
αυτό ήταν γνήσιο ή όχι». Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι εκπρόσωπος της
ελβετικής τράπεζας χαρακτήρισε πλαστό το έγγραφο ­ αμέσως μετά τη δημοσίευση ­
και στο δικαστήριο προσκομίστηκε από την πλευρά τού κ. Λαλιώτη έγγραφο της
τράπεζας με το οποίο διαψεύσθηκε η ύπαρξη λογαριασμού.

Στην ίδια απόφαση, τέλος, διατυπώνεται το εξής συμπέρασμα: «Οι εναγόμενοι
παραβίασαν τη δημοσιογραφική δεοντολογία, καθώς δεν περιορίστηκαν σε δυσμενείς
κρίσεις και χαρακτηρισμούς για το πρόσωπο του ενάγοντος, αλλά κινήθηκαν στη
σφαίρα της συκοφαντικής δυσφήμησης και εξύβρισης».

ΠΡΟΣΒΛΗΤΙΚΟ

Παράλληλα, και με την υπ’ αριθμ. 7006/97 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου
της Αθήνας, που αναφέρεται στην αγωγή κατά του «01», κρίνεται το επίμαχο
δημοσίευμα εξυβριστικό και προσβλητικό για την τιμή και την υπόληψη του
ενάγοντος, τόσο ως κοινωνικού όσο και ως πολιτικού ατόμου. «Οι φράσεις που
χρησιμοποιήθηκαν εξωτερικεύουν αμφισβήτηση της ηθικής και κοινωνικής αξίας τού
ενάγοντος, εκφράζοντας συγχρόνως καταφρόνηση προς αυτόν», καταλήγει η απόφαση.

Και οι δύο αποφάσεις είναι δυνατόν να εφεσιβληθούν, τόσο από τους εναγομένους,
όσο και από τον ενάγοντα.