Βούλευμα καίει τον παιδοκτόνο

Απ. Κοσμάς. Σκότωσε και έκαψε τον γιο του που είχε ψυχολογικά προβλήματα

Σε ήρεμη ψυχική κατάσταση βρισκόταν ο 55χρονος Απόστολος Κοσμάς όταν πριν από
περίπου ένα χρόνο πήρε την απόφαση να σκοτώσει, να τεμαχίσει και να κάψει τον
27χρονο γιο του Βαγγέλη, ο οποίος αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα.ΣΤΟ
συμπέρασμα αυτό κατέληξαν οι δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της
Αθήνας, που παραπέμπουν τον κατηγορούμενο σε δίκη ενώπιον του Μεικτού Ορκωτού
Δικαστηρίου της Αθήνας, απορρίπτοντας ως αβάσιμους όλους τους υπερασπιστικούς
ισχυρισμούς του, θεωρώντας ότι αυτοί οδηγούν μόνο στη σπίλωση της μνήμης του θύματος.

Οι δικαστικοί λειτουργοί, που μελέτησαν τα στοιχεία της δικογραφίας,
αποφαίνονται ότι δεν προέκυψαν επαρκείς ενδείξεις συμμετοχής άλλων προσώπων
από το οικογενειακό περιβάλλον στη δολοφονία του 27χρονου Βαγγέλη. Ωστόσο,
στηλιτεύουν μέσα από τις σελίδες του παραπεμπτικού βουλεύματος τον τρόπο που η
ίδια η οικογένεια αντιμετώπιζε εκείνον, τον οποίο ακόμη και μετά τη δολοφονία
του εμφανίζουν ως εκβιαστή, έχοντα διασυνδέσεις με κακοποιούς.

«Η ψυχική πάθηση του θύματος και η πλημμελής αντιμετώπισή της τον τελευταίο
χρόνο από τους οικείους του ­ αναφέρει χαρακτηριστικά στην πρότασή του ο
εισαγγελέας κ. Ζ. Κοκκινάκης ­ είχε ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα την εκδήλωση
επιθετικών τάσεων από τον ασθενή». Μεταγενέστερα ­ συνεχίζει τον συλλογισμό
του ο εισαγγελικός λειτουργός ­ επιχειρείται υπερβολική διόγκωση της
πραγματικότητας από τον κατηγορούμενο και τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας για
να θεμελιώσουν τους ισχυρισμούς του ότι έφτασε μέχρι το έγκλημα ευρισκόμενος
σε κατάσταση βρασμού ψυχικής ορμής ή ότι δεν είχε πλήρη καταλογισμό την ώρα
που αφαιρούσε τη ζωή του παιδιού του.

Στο πολυσέλιδο βούλευμα (2634/1997) περιγράφεται σκηνή προς σκηνή «η
φρικιαστική ­ όπως χαρακτηρίζεται ­ πράξη του Απόστολου Κοσμά, που προκαλεί
τον αποτροπιασμό στον μέσο κοινωνικό άνθρωπο». Οι δικαστές επικαλούνται ακόμη
και την πραγματογνωμοσύνη των ψυχιάτρων κ.κ. Χρ. Βούρδα και Ν. Παπαναστασίου,
που διαπιστώνουν ότι ο δράστης δεν έπασχε από ψυχική ή πνευματική νόσο, ούτε
είχε διαταραγμένη συνείδηση, ώστε να μην έχει ικανότητα καταλογισμού.

Ήταν 6 Ιουλίου 1996 όταν ο κατηγορούμενος πήρε τη μεγάλη απόφαση. Το παιδί του
κοιμόταν. Και σύμφωνα με την κατηγορία εκείνος πήγε στην αποθήκη του σπιτιού
του, στην Κηφισιά, και πήρε ένα τσεκούρι και ένα μαχαίρι. Με αυτά επέφερε
αλλεπάλληλα πλήγματα στο παιδί του, κτυπώντας το στο κεφάλι και τη θωρακική
χώρα. Στη συνέχεια μετέφερε το πτώμα του στη θέση Λιμνιώνα, στους Αγίους
Αποστόλους, και εκεί, αφού το περιέλουσε με βενζίνη, το τεμάχισε τοποθετώντας
τα μέλη του σε σακούλες απορριμμάτων. Πριν όμως ο κατηγορούμενος προλάβει να
ολοκληρώσει το εγκληματικό του σχέδιο τον είδε τυχαία κάποιος περαστικός, ο
οποίος ειδοποίησε την Αστυνομία. Ακολούθησε η σύλληψη του Απόστολου Κοσμά, ο
οποίος από την πρώτη στιγμή ομολόγησε ότι αυτός είναι ο δράστης της δολοφονίας
του παιδιού του. Προέβαλε μάλιστα τον ισχυρισμό ότι το έκανε για να σώσει την
υπόλοιπη οικογένειά του, καθώς τον τελευταίο καιρό ο Βαγγέλης είχε γίνει
επικίνδυνος για τους δικούς του ανθρώπους.

Ο κατηγορούμενος πατέρας θα κληθεί να λογοδοτήσει για την εγκληματική πράξη
του στις 22 Οκτωβρίου 1997, που θα καθίσει στο εδώλιο του Μεικτού Ορκωτού
Δικαστηρίου της Αθήνας, οπότε οι δικαστές θα αποφασίσουν ποια θα είναι η
τιμωρία του.