Άλμα πάνω από 14.60μ. για μετάλλιο

Η Όλγα Βασδέκη «ξεμουδιάζει» στον στίβο του Πανελληνίου λίγο πριν από τον μεγάλο αποψινό αγώνα

ΑΠΟΔΡΑΣΗ στην… Κυψέλη έκανε μετά την (προχθεσινή) πρόκρισή της στον αποψινό
τελικό του τριπλούν η Όλγα Βασδέκη. Και χθες, παραμονή του μεγάλου αγώνα, ο
Πανελλήνιος Γ.Σ. φιλοξένησε μόνο την πρασινομάτα Βολιώτισσα.

«Εδώ κοντά μένουμε, κάνουμε προπονήσεις, ποιος ο λόγος να τρέχουμε στον
Μαραθώνα», αναρωτήθηκε χαμογελώντας η Βασδέκη, όταν λίγο μετά τις 18.00
ετοιμαζόταν για το τελευταίο ξεμούδιασμα.

Θα πείτε, αυτή η ώρα «είχε» Παυλακάκη και ημιτελικούς 100μ., ωστόσο η απάντηση
ήταν έτοιμη:

«Βλέπουμε τηλεόραση όσο έχουμε χρόνο. Προέχει ο δικός μας αγώνας. Από την
Τρίτη θα πηγαίνω να παρακολουθώ τους συναθλητές μου από κοντά».

Κοντά της, ο προπονητής – σύντροφος Παναγιώτης Μαρκιανίδης, παλαιός δεκαθλητής
και σπρίντερ, νυν εξελίξιμος προπονητής της κορυφαίας τριπλουνίστριας. Εξελίξιμος;

Και αν η Όλγα πάρει απόψε μετάλλιο;

«Δεν είναι απλά τα πράγματα. Τα μετάλλια δεν έρχονται έτσι, ούτε με άλμα κοντά
στα 14.60μ. Θέλουμε παραπάνω για να ελπίζουμε και, ασφαλώς, μπορούμε να τα
καταφέρουμε», καταθέτει την άποψή του.

Το μεσημέρι του Σαββάτου, μετά το νέο πανελλήνιο ρεκόρ, Όλγα και Παναγιώτης
αποσύρθηκαν στο… καταφύγιό τους. Εκεί, είδαν αμέτρητες φορές τον προκριματικό.

«Κανονικά, σλόου μόσιον και στοπ καρέ. Φάνηκαν όλα τα λάθη.

Δεν μπορείς, όμως, να διορθώσεις τίποτα και, άλλωστε, δεν έχει μεγάλη σημασία.
Στον αγώνα μπορεί να μη φανούν.

Αρκεί η Όλγα να είναι καλά. Τίποτ’ άλλο. Γιατί να λες, πρόσεξε αυτό, κάνε
εκείνο…», συμπληρώνει ο Μαρκιανίδης, γέννημα θρέμμα της ευρύτερης περιοχής
της Πλατείας Βικτωρίας.

Την ίδια ώρα, η επίδοξη πρωταθλήτρια κόσμου (ανεξαρτήτως λάμψης μεταλλίου ή
μη), επιδιδόταν σε χαλαρό τζόκινγκ. Στο διάλειμμα ανέφερε:

«Το μοναδικό μου άγχος στον προκριματικό δεν ήταν να περάσω το όριο! Όχι.
Ήθελα να μην πονέσω, να μην αισθανθώ ενοχλήσεις στο πόδι. Τα υπόλοιπα έρχονται
μόνα τους. Αυτό είναι το ζητούμενο».

­ Ποια αντίπαλο υπολογίζεις περισσότερο;

«Τον εαυτό μου! Κανέναν άλλο. Όλες οι αθλήτριες ­ και οι 12 ­ μπορούν από την
πρώτη έως την τελευταία θέση».

­ Ωστόσο, υπάρχουν απουσίες. Η Λασόφσαγια, η
Κράβετς, η Μπιριούκοβα.

«Η Όλγα πρέπει να τις υπολογίζει όλες και έτσι θα κάνει. Και δεν θέλω να έχω
άγχος. Τουλάχιστον αυτήν τη στιγμή δεν το σκέφτομαι καθόλου! Ό, τι είναι να
γίνει, θα γίνει».

­ Η παρουσία του κόσμου;

«Μακάρι να γεμίσει το Στάδιο. Όσα όμως και να πεις, ό,τι και να κάνεις, δεν
γίνεται τίποτα. Κρίμα για τις άδειες εξέδρες του Σαββάτου. Δυστυχώς, οι
Έλληνες έχουν συνηθίσει να βλέπουν μεγάλους αγώνες από την τηλεόραση. Να
ξέρουν, όμως, ότι θέλω(-ουμε) τη βοήθειά τους, το χειροκρότημά τους».

Τεχνικά, η Όλγα Βασδέκη δεν υστερεί. Κάποια μικρολάθη που εντόπισε ο
Παναγιώτης Μαρκιανίδης θα «εξαφανιστούν». Αν ρωτούσατε ένα απ’ αυτά, θα σας
έλεγαν να ελέγχει τη δύναμή της στα άλματα.

Σίγουρος τρόπος για το μεγάλο άλμα. Τι δεν θα μάθετε; Σε πόσο καλή ημέρα θα
βρεθεί απόψε η Όλγα. Με το που θα μπει στον τελικό του τριπλούν, ο προπονητής
θα ξέρει. Και η Βασδέκη ευελπιστεί να πάει ψηλότερα από την πέμπτη θέση της
Ολυμπιάδας στην Ατλάντα. Στο μετάλλιο; Να είναι η δεύτερη Ελληνίδα, 14 χρόνια
μετά την Άννα Βερούλη, που ανεβαίνει στο βάθρο;

«Θα δούμε. Όλα παίζουν! Ωστόσο, είμαι ήρεμη και δεν σκέφτομαι τίποτα».