ΑΦΙΕΡΩΜΑ Αυτοί που φλερτάρουν με το μετάλλιο

Γκατσιούδης, Κελεσίδου, Ξάνθου και Παπακώστας. Με τα μάτια καρφωμένα στο βάθρο

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ μέτρηση για τη μεγάλη στιγμή της έναρξης των αγώνων του 6ου
Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου έχει φτάσει ήδη στο μηδέν καθώς από σήμερα το
πρωί γράφεται η ιστορία της διοργάνωσης από την οποία η Ελλάδα περιμένει νέα
διεθνή διαπιστευτήρια σε αγωνιστικό και οργανωτικό επίπεδο.

Οι Έλληνες πρωταθλητές έχουν ήδη αρχίσει, με πρώτους τους σφυροβόλους, να
δίνουν τις μάχες της διάκρισης που ­ όσο και αν παίρνει μια διάσταση «ηρωικής»
προσπάθειας που θα στεφεί με επιτυχία ­ δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Εδώ δεν
έχουμε να κάνουμε με ομαδικά αθλήματα στα οποία υπεισέρχονται παράγοντες που
υποβοηθούν την προσπάθεια μιας ομάδας (έδρα, κόσμος, διαιτησία, κτλ).
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοικτού στίβου σημαίνει διοργάνωση με πολλά αστέρια σε
κάθε αγώνισμα και την αποτυχία των περισσοτέρων, εκτός από εκείνα που θα
λάμψουν τελικά.

Είναι γεγονός ότι ο ελληνικός στίβος τα τελευταία χρόνια, με αφετηρία την
απίστευτη επιτυχία της Βούλας Πατουλίδου στην Ολυμπιάδα ’92 της Βαρκελώνης,
έχει ανοδική πορεία σε βαθμό που να κατακτά συχνά μετάλλια σε διοργανώσεις
κλειστού στίβου, ευρωπαϊκές και παγκόσμιες, και να χτυπά με αξιώσεις την πόρτα
και των διοργανώσεων του ανοικτού στίβου στις οποίες ο συναγωνισμός είναι πολύ
υψηλότερου επιπέδου.

Μετά το 1992, μετάλλια σε ανοικτό στίβο κατέκτησε η Ελλάδα μόνο στο Ευρωπαϊκό
Πρωτάθλημα 1994 με τον Κώστα Κουκοδήμο (χάλκινο στο μήκος) και τη Νίκη
Μπακογιάννη (ασημένιο στο ύψος στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα).

Επίσης δεν είναι τυχαίο το ότι η Ελλάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα έχει
κατακτήσει μέχρι τώρα μόνο ένα μετάλλιο, το χάλκινο της Άννας Βερούλη στον
ακοντισμό στην 1η διοργάνωση του θεσμού, το 1983 στο Ελσίνκι.

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ

Θα τολμήσουμε όμως να πούμε ότι η Ελλάδα για πρώτη φορά μπορεί να
υπερηφανεύεται ότι διαθέτει ­ σε μία αποστολή 71 αθλητών ­ γύρω στους είκοσι
αθλητές με ελπίδες τελικού και περίπου δέκα που μπορούν να ονειρεύονται
μετάλλιο! Προς Θεού όμως, μην το «δέσουμε κόμπο» ότι θα κατακτήσουμε δέκα
μετάλλια. Μπορούμε από… κανένα με μεγάλη ατυχία μέχρι τρία – τέσσερα, αν όλα
πάνε πολύ ευνοϊκά. Σε τελευταία ανάλυση, τα μετάλλια θα είναι καλοδεχούμενα
αλλά οι αγώνες στίβου δεν πρέπει να συγχέονται με αναμετρήσεις ομαδικών
αθλημάτων στις οποίες επικρατεί το (αποδεκτό όταν είναι σε αθλητικά πλαίσια)
πάθος της μίας ομάδας κατά της άλλης. Πάνω από όλα, στον στίβο πρέπει να
απολαμβάνει κανείς τον συναγωνισμό των αθλητών για τη νίκη.

Με βάση την ιστορία, τις μέχρι τώρα επιτυχίες των αθλητών σε άλλες μεγάλες
διοργανώσεις και το πώς παρουσιάζεται η κατάσταση μέχρι τώρα στη σεζόν, έχουν
δυνατότητες βάθρου οι:

ΝΙΚΗ ΞΑΝΘΟΥ

Μήκος: Η Ροδίτισσα πρωταθλήτρια (5η καλύτερη φέτος στον κόσμο με 6.86) μετά
την ήδη μεγάλη επιτυχία της 4ης θέσης στην Ατλάντα έχει ωριμάσει για το άλμα
της ανόδου σε ένα ψηλό βάθρο που της αξίζει, για τη σταθερότητα που έχει σε
μεγάλες επιδόσεις τα τελευταία χρόνια.

ΚΩΣΤΑΣ ΓΚΑΤΣΙΟΥΔΗΣ

Ακόντιο: Μετά την ημιτελή μεγάλη προσπάθεια στην Ατλάντα (μπήκε στον τελικό με
την καλύτερη επίδοση αλλά κατετάγη 10ος) είναι ικανός να κάνει το «μπαμ» στην
Αθήνα. Ο Θρακιώτης «μονομάχος» διαθέτει την 3η καλύτερη επίδοση στον κόσμο με
89.22 αλλά τα προβλήματα τραυματισμού του δυσκολεύουν το ούτως ή άλλως δύσκολο έργο.

ΤΑΣΙΑ ΚΕΛΕΣΙΔΟΥ

Δισκοβολία: Με την 4η επίδοση στον κόσμο (66.18) μπήκε ξαφνικά φέτος στα υψηλά
διεθνή επίπεδα. Ίσως μετρήσει θετικά ο ενθουσιασμός του «νεοφώτιστου» στην
περίπτωση της πανύψηλης 24χρονης Θεσσαλονικιάς. Ίσως όμως να αποδειχθεί η
έλλειψη εμπειρίας σημαντικό εμπόδιο.

ΝΙΚΗ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

Ύψος: Μπορεί οι φετινές της επιδόσεις να μην είναι υψηλές (καλύτερη 1.93 που
είναι 15η στον κόσμο), αλλά η Νίκη είναι η τελευταία που θα πτοηθεί. Έχει
αποδείξει στο παρελθόν, πολύ πριν από το μεγάλο επίτευγμα της Ατλάντα, ότι
διαθέτει ψυχή και μεγάλη κλάση και παλεύει πάντα για τη νίκη.

ΟΜΑΔΑ 4Χ100μ.

Γυναίκες: Με την 4η επίδοση φέτος στον κόσμο (43.07) φιγουράρει για πρώτη φορά
στις κορυφαίες ομάδες του κόσμου. Αν όλα πάνε καλά, το βάθρο είναι μέσα στις
δυνατότητές της.

ΟΛΓΑ ΒΑΣΔΕΚΗ

Τριπλούν: Η 5η πέρυσι στην Ατλάντα αθλήτρια, φέτος δεν έχει κάνει ακόμη τη
μεγάλη επίδοση (έχει μόλις 14.19). Όμως προετοιμάζεται με στόχο άλματα πάνω
από 14.70, που μπορεί να τη βάλουν στη διαδικασία διεκδίκησης μεταλλίου.

ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΑΠΑΚΩΣΤΑΣ

Ύψος: Παρά τα προβλήματα τραυματισμού που και φέτος αντιμετώπισε, ξαναβρίσκει
σιγά σιγά τον ρυθμό του (όπως έδειξε το πρόσφατο 2.29) και είναι ικανός για
άλμα μεταλλίου γύρω στα 2.36. Ο Παπακώστας με τα δύο μετάλλια σε Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα κλειστού και την 6η θέση στην Ολυμπιάδα ’96 έχει αποδείξει ότι στον
αγώνα είναι πάντα υποψήφιος για μετάλλιο.

ΧΑΡΗΣ ΠΑΠΑΔΙΑΣ

(100 μ.): Άγγελος Παυλακάκης (100 μ.), Γιώργος Παναγιωτόπουλος (200 μ.),
Κώστας Κουκοδήμος (μήκος), Κατερίνα Κόφφα (200 μ.), Κατερίνα Θάνου (100 μ.).
Οι συνθήκες συναγωνισμού στα αγωνίσματα των αρκετά υψηλού επιπέδου αυτών
αθλητών μας είναι ιδιαίτερα δύσκολες αλλά και ρευστές. Ο πρωταθλητής κόσμου
των 60 μ. κλειστού, ο ταχύτερος της Μεσογείου αυτό το καλοκαίρι, ο Έλληνας που
ουσιαστικά νίκησε τον Λίνφορντ Κρίστι στο «Μπρούνο Τζάουλι», ο ξανά μεγάλος
άλτης φέτος Κατερινιώτης, η παγκόσμια πρωταθλήτρια των 200 μ. κλειστού και η
άτυχη των μεγάλων διοργανώσεων «βολίδα» (μπορούσε τετράδα στο Γκέτεμποργκ!),
είναι ικανοί να βρεθούν στην πρώτη σειρά διάκρισης.

ΓΙΑ ΤΕΛΙΚΟ

Για πρόκριση στον τελικό ελπίζουν βάσιμα, εκτός από εκείνους που ονειρεύονται
και μετάλλιο, οι Χρήστος Μελέτογλου (τριπλούν – 16.92 φέτος), Σταύρος
Τσίτουρας (επί κοντώ – 5.60 πρόσφατα), Αλέξανδρος Παπαδημητρίου (σφύρα –
σταθερός στα 75 μέτρα), Δημήτρης Πολυμέρου (ακόντιο – 80.14), ομάδα 4Χ100μ.
ανδρών, Χρυσούλα Ιακώβου (5.000 μ. – 10.000 μ.), Στέλλα Τσικούνα (δισκοβολία –
63.30), Αγγελική Τσιολακούδη και Μιρέλα Μανιάνι – Τζελίλη (ακόντιο).

Οι προβλέψεις μας δεν εξασφαλίζουν ασφαλώς τη διάκριση στους αναφερόμενους
αθλητές ούτε και μπορούν ή θέλουν να εμποδίσουν τους υπολοίπους να
ονειρεύονται ότι και οι ίδιοι είναι ικανοί για κάτι περισσότερο από μια
συμμετοχή ή ένα πανελλήνιο ρεκόρ. Το τρόπαιο της Βούλας Πατουλίδου στη
Βαρκελώνη απομυθοποίησε έννοιες όπως φαβορί, αουτσάιντερ και αθλητές χωρίς
τύχη, ακόμη και στους πιο μεγάλους αγώνες στίβου.