Τώρα πια δεν ζω μόνο για ένα μετάλλιο

Δηλώνει ότι δεν πρόκειται ποτέ ξανά να φορτωθεί με άγχος και χθες η Μέρλιν Ότι το απέδειξε χορεύοντας σε ρυθμούς ελληνικούς

«ΤΟ ΝΑ κερδίζω ακόμη αντιπάλους κατά πολύ νεώτερους από μένα μού δίνει την
ευκαιρία να αποδεικνύω κάποια πράγματα στον εαυτό μου και όσο μπορώ να το κάνω
αυτό, θα συνεχίσω να αγωνίζομαι».

Ο υπεραθλητής Καρλ Λιούις θα δει το 6ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από την τηλεόραση,
ενώ ο Λίντφορντ Κρίστι από το Ολυμπιακό Στάδιο, αλλά από τις κερκίδες.

Αντίθετα, η Μέρλιν Ότι, αύριο το πρωί, όταν μπει στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ
για να τρέξει στον προκριματικό των 100 μέτρων, θα γράψει ιστορία, αφού θα
γίνει η πρώτη αθλήτρια στην ιστορία των παγκοσμίων πρωταθλημάτων που θα έχει
συμμετάσχει και στα έξι παγκόσμια πρωταθλήματα.

Η 37χρονη βασίλισσα της Τζαμάικα, η «μαύρη γαζέλα» (που θα λάβει μέρος στα
100, 200 και 4Χ100) μίλησε στην «ΟΜΑΔΑ» γι’ αυτό της το κατόρθωμα, αλλά και
για τα μετάλλια που στοχεύει να πάρει εδώ στην Αθήνα.

­ Δεκατρία μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα. Είσαι καθόλου προληπτική;

«Το αντίθετο. Μπορεί για κάποιους το 13 να είναι γρουσούζικος αριθμός, αλλά
ίσως σε μένα φέρει τύχη».

­ Άρα δεν θα μείνεις στα 13 μετάλλια.

«Θα έχω τρεις ευκαιρίες να τα αυξήσω, αλλά πιστεύω ότι θα πάρω κάποια και θα
ανεβάσω τον συνολικό αριθμό. Πάντως ποτέ δεν μετράω τα μετάλλια μου και ούτε
τώρα πρόκειται να το κάνω. Ό, τι έρθει ας έρθει».

­ Το μετάλλιο είναι το παν για σένα;

«Ειλικρινά, όχι πια. Παλαιότερα ζούσα πιο έντονα το συναίσθημα να πάρω ένα
μετάλλιο, αλλά τώρα ακόμα και ένα προσωπικό μου ρεκόρ θα μετρήσει πολύ για
μένα. Δεν ζω μόνο για το μετάλλιο, αφού πλέον έχω μία συνεχή παρουσία στους
στίβους σε επαγγελματικό επίπεδο για 23 χρόνια και αυτό είναι μεγάλη υπόθεση».

­ Το Στάδιο το είδες καθόλου;

«Δεν έχω προλάβει να προπονηθώ σ’ αυτό, αλλά ειλικρινά ποτέ δεν με ενδιαφέρει
το στάδιο. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι η γραμμή του τερματισμού».

­ Πόσο δύσκολο είναι να ξεχάσεις την Ατλάντα και τις δεύτερες θέσεις πίσω
από την Γκέι Ντίβερς στα 100 ή την Ζοζέ Περέκ στα 200;

«Αυτό που δεν μπορώ να ξεχάσω είναι το φωτο-φίνις, κάτι που δεν θα ήθελα να
ξαναζήσω με τίποτα. Είναι η χειρότερη εμπειρία να χάνεις ένα χρυσό μετάλλιο
στο φωτο-φίνις».

­ Πάντως, αυτή τη φορά η Ντίβερς θα απουσιάζει.

«Δεν μου λέει τίποτα αυτό διότι και πάλι θα υπάρχουν πολλές δυνατές αθλήτριες,
τις οποίες πρέπει να κερδίσεις».

­ Πώς βλέπεις την Κατερίνα Κόφφα;

«Η Κατερίνα πήγε καταπληκτικά στον κλειστό στίβο και είναι ικανή για το
καλύτερο. Θεωρώ ότι θα πάει πολύ καλά».

­ Αγαπημένο σου αγώνισμα είναι τα 100 ή τα 200;

«Θα μπορούσα να πω τα 400 (γέλια), αφού σχεδόν τόσο τρέχω συνολικά. Δεν έχω
ιδιαίτερη προτίμηση, πάντως».

­ Πρόλαβες να δεις καθόλου την Ακρόπολη;

«Μόνο σε προσπέκτους στο λόμπι του ξενοδοχείου! Είναι η δεύτερη φορά που
έρχομαι στην Ελλάδα μετά το 1990 όπου είχα τρέξει στο γκραν πρι της IAAF και
ακόμα δεν έχω πάει στην Ακρόπολη. Μου αρέσει πολύ η αρχαία Ελλάδα και η
ιστορία και θέλω, αν μπορέσω αυτή τη φορά, να την επισκεφτώ. Αν το κάνω
βέβαια, θα είναι μετά από κάποιο μετάλλιο».

«Ποτέ πια άγχος», δηλώνει η Μέρλιν Ότι στον συντάκτη της «ΟΜΑΔΑΣ» Γιάννη Λαμπίρη

ΣΤΑ 37 της χρόνια έχει κερδίσει σχεδόν τα πάντα. Στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα
είναι η κορυφαία σε συγκομιδή μεταλλίων, αλλά της λείπει ένα χρυσό στα 100,
κάτι που ίσως το πετύχει στην Αθήνα.

­ Και μετά θα σταματήσεις;

«Πριν από τρία χρόνια είχα πει ότι θα σταματήσω και δεν το έκανα. Γιατί να το
κάνω τώρα; Όσο αντέχω θα με βλέπετε μπροστά σας και ίσως να είμαι και στο
επόμενο Παγκόσμιο».

­ Έχεις φανταστεί τον εαυτό σου εκτός στίβων;

«Ούτε να το σκέφτομαι δεν θέλω. Όταν φτάσει αυτή η δύσκολη στιγμή θα ψάξω να
βρω κάτι να κάνω που θα με ικανοποιεί για να περνώ πιο ανώδυνα τις ώρες».

­ Μετάνιωσες ποτέ για τις επιλογές σου;

«Όχι και όποτε ρίχνω μια ματιά στο παρελθόν μου βλέπω ότι έκανα αυτό που
ένιωθα ότι είναι σωστό. Δεν μετανιώνω για τίποτα και αν νιώσω κάποτε
κουρασμένη, την άλλη ημέρα θα σταματήσω αμέσως».

­ Άγχεσαι πριν από τους αγώνες;

«Μετά την Ατλάντα και τη δοκιμασία που πέρασα στο φωτοφίνις είπα ότι δεν θα
φορτώσω ξανά με άγχος τον εαυτό μου. Το παν είναι να έχω υγεία και ευτυχώς
ουδέποτε είχα κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Απλά εφέτος ένιωσα μια μεγάλη κόπωση
και γι’ αυτό οι γιατροί της ομάδας μού έδωσαν ειδικό πρόγραμμα ξεκούρασης και προπόνησης».

­ Και όταν σταματήσεις τον στίβο, θα ασχοληθείς με το να διδάξεις
μικρά παιδιά;

«Θα με ενδιέφερε να δημιουργήσω ινστιτούτα για προπονητές. Στις χώρες της
πρώην Σοβιετικής Ένωσης ή ακόμα και στην Ελλάδα, αν έχω κάποια τέτοια πρόταση.
Απλά δεν μπορώ να κάνω τον προπονητή για πολύ καιρό».

­ Όμως σχεδιάζεις πλέον και ρούχα;

«Ναι και είμαι ενθουσιασμένη. Εκτός από την αθλητική σειρά της Πούμα που έχω
σχεδιάσει, θέλω να ασχοληθώ και με τον σχεδιασμό άλλων ρούχων, που να τονίζουν
το γυναικείο σώμα. Θα ασχοληθώ πιο επαγγελματικά στο μέλλον».

­ Νιώθεις μόνη στο σπίτι σου στο Μόντε Κάρλο;

«Έτσι είναι η ζωή των αθλητών, αλλά εξαρτάται από το πώς θα οργανώσεις τη ζωή
σου. Πάντως εγώ στην Τζαμάικα δεν έχω πλέον τίποτα, αφού πούλησα και το σπίτι μου».

­ Ποιος θα είναι ο πρώτος που θα φιλήσεις αν κατακτήσεις ένα χρυσό
μετάλλιο; Μήπως ο γιατρός της Τζαμάικα;

«Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς θα αντιδράσω αν πάρω ένα χρυσό μετάλλιο. Γι’ αυτό
πρέπει να περιμένουμε πρώτα να το πάρω και τότε θα δούμε».