Σε 27 σελίδες τα μυστικά της

Η οικογένεια. Οποιαδήποτε γυναίκα θα ήταν πολύ ευτυχισμένη αν είχε στο πλευρό της έναν τέτοιο άνδρα με τόσο ψυχικό μεγαλείο, όπως του συζύγου μου, και έναν τόσο δυνατό γιο όπως ο Φώτης, είπε κατά την έξοδό της από τον ανακριτή

Η σκέψη ότι βρισκόταν μόλις ένα βήμα πριν από τη φυλακή, εκεί που με
μαθηματική ακρίβεια την οδήγησε η εγκληματική της πράξη, δεν τη φόβιζε, ούτε
καν την απασχολούσε..

ΜΕΣΑ ΣΕ εννέα ώρες απολογίας, σε είκοσι επτά δακτυλογραφημένες σελίδες, η
42χρονη Κάτια Γιαννακοπούλου προσπάθησε να στριμώξει τα μυστικά της ψυχής της,
τα συναισθήματά της για τον αρχιμανδρίτη Άνθιμο Ελευθεριάδη, τις ενοχές
απέναντι στα αφανή θύματα της ιστορίας, που δεν είναι άλλα από το σύζυγο και
τον μονάκριβο γιο της.

Διηγείται τα γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή της με τρόπο χειμμαρώδη.Οι
περιγραφές της είναι παραστατικές. Τα μάτια της πετούν σπίθες, όταν μιλάει για
τον «επίγειο θεό» της, τον πατέρα Άνθιμο, όπως συνηθίζει να τον αποκαλεί.
Προσπαθεί να συνθέσει κομμάτι-κομμάτι το παζλ του παρελθόντος. Δεν λυγίζει
ούτε για μία στιγμή. Δεν κλαίει για τα χαμένα όνειρα και τις ελπίδες της.
Αντίθετα μάλιστα, κάποιες φορές χαμογελά στη θύμηση των στιγμών εκείνων που
όχι μόνο δεν ξέχασε, αλλά ξαναζούσε μέσα από την απολογία της..

Μιλάει ασταμάτητα για τη σχέση της με εκείνον. Είναι ικανή να πιαστεί από μία
μόνο ερώτηση του ανακριτή κ. Κων. Γκανιάτσου για να αρχίσει να εξιστορεί ένα
κεφάλαιο της ζωής της. Για το λόγο αυτό χρειάστηκε αρκετές φορές ο δικαστικός
λειτουργός να την επαναφέρει, ζητώντας της να του απαντά μόνο σε ό,τι εκείνος
τη ρωτούσε.

«Περιμένω από τη Δικαιοσύνη ­ είπε απολογούμενη στον ανακριτή ­ να κάνει το
καθήκον της. Αλλά ο μεγαλύτερος τιμωρός και ο πιο αυστηρός εισαγγελέας είναι ο
εαυτός μου. Αναρωτιέμαι μόνο ποια θα είναι η μεγαλύτερη τιμωρία. Αυτή που θα
μου επιβάλει η Δικαιοσύνη ή αυτή που επέβαλα εγώ στον εαυτό μου, όταν σκότωσα
τον επίγειο Θεό μου;».

Η Κάτια Γιαννακοπούλου ξαφνιάζεται και αντιδρά στην εκδοχή που της θέτει ο
δικαστικός λειτουργός: «Αφήστε με να πιστεύω ­ απάντησε σε έντονο τόνο ­ ότι
δεν υπήρχε άλλη γυναίκα στη ζωή του Άνθιμου. Δεν ξέρω, αλλά δεν θέλω να
πιστεύω ότι συνέβαινε κάτι τέτοιο».

Δεν ήθελε να πιστέψει πως είχε φτάσει το τέλος της σχέσης τους για την οποία
είχε κάνει τόσα πολλά πράγματα. Εκείνη που αγαπούσε τα χρήματα και ήταν
«σφιχτή» στις οικονομικές της συναλλαγές δεν δίστασε να του δώσει όσα της
ζητούσε κάθε φορά για να τον ευχαριστήσει.

Και χθες το πρωί, πριν πάρει το δρόμο για τις γυναικείες φυλακές του
Κορυδαλλού, η Κάτια Γιαννακοπούλου ψύχραιμη μίλησε για τελευταία φορά πριν
ακούσει να κλείνει πίσω της η πόρτα του κελιού. «Εύχομαι και ελπίζω ­ είπε ­ ο
Θεός να δίνει φώτιση στην ψυχή, την καρδιά και το μυαλό μου. Οποιαδήποτε
γυναίκα θα ήταν πολύ ευτυχισμένη αν είχε στο πλευρό της ένα τέτοιον άνδρα, με
τόσο μεγάλο ψυχικό μεγαλείο, όπως του συζύγου μου, και ένα τόσο δυνατό γιο,
όπως ο Φώτης».

Ο συνήγορός της κ. Αλεξ. Κατσαντώνης από την πλευρά του, μελετώντας τα
στοιχεία της δικογραφίας, σκέφτεται εάν θα προχωρήσει στην υποβολή αιτήματος
για τη διενέργεια ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης.