Ο άνθρωπος ορχήστρα!

ΟΙ ΦΙΛΟΙ του, θέλοντας προφανώς να τον πειράξουν, του λένε πως έφθασε αισίως
τα 102 χρόνια! Ο λόγος; Έχει καλύψει 13 Ολυμπιακούς Αγώνες. Και αυτός απαντά
αυστηρά, «βάζω μέσα και τις Χειμερινές Ολυμπιάδες»…

Ο Γιώργος Καραγεωργίου, όντως είναι ξεχωριστή περίπτωση. Μέσα στους τρεις
κορυφαίους σκηνοθέτες του κόσμου, επιστρατεύθηκε για την κάλυψη των Αγώνων της
χρονιάς. Του έκτου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου.

Και όταν λέμε «επιστρατεύθηκε», το εννοούμε. Σκεφθείτε ότι από το ’55 έχει
εγκαταλείψει την Ελλάδα, είναι δηλαδή Έλληνας της διασποράς, αλλά τον
τελευταίο καιρό έφθασε μια ανάσα από τον επαναπατρισμό.

«Από τον περασμένο Οκτώβριο βρίσκομαι δέκα ημέρες κάθε μήνα στην Αθήνα. Και
από τον Ιούνιο μόνιμα. Πώς αλλιώς θα τα μάθαινα όλα, πώς θα έβγαινε τόσο
μεγάλη διοργάνωση με επιτυχία;».

Αν δεν το καταλάβατε ­ ή αν δεν έχετε ακούσει, κάτι δύσκολο διότι μιλάμε για
διασημότητα ­ ο Γ. Καραγεωργίου (θα) είναι ο «μπος» της διοργάνωσης.
Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα τηλεοπτικά. Ανέλαβε εν λευκώ τα πάντα! Σε
συνεργασία με τους Έλληννες τεχνικούς και φυσικά τους ξένους, θα αποφασίζει
για όλα. Τι θα βλέπουν δηλαδή οι «φίλαθλοι της πολυθρόνας», η συντριπτική
πλειοψηφία όσων απολαύσουν ζωντανά το έκτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (ανοιχτού)
Στίβου. Για ποιον όμως μιλάμε;

«Μετά το αντίο στην Ελλάδα το ’55 πήγα στην Ιταλία. Και για τέσσερα χρόνια
σπούδαζα Χημεία. Δεν προχώρησε όμως η προσπάθεια… Αργότερα, στο Μιλάνο
σπούδασα δημοσιογραφία. Κάτι απαραίτητο. Μετά, πήγα στη Στοκχόλμη ­ φοίτησα σε
δραματική σχολή για σκηνοθεσία τηλεόρασης. Δεν είμαι όμως ο Φελίνι, έτσι;»,
καταλήγει γελώντας…

Γιώργος Καραγεωργίου. Έτοιμος να… πατήσει τα κουμπιά για την έναρξη του Αθήνα ’97

Γεύση από στούντιο παίρνει ανελλιπώς από το ’65. Όπως όμως ομολογεί, «η
διεθνής αναγνώριση ήρθε μόλις τα τελευταία 17 χρόνια. Με την απαραίτητη φυσικά
βοήθεια της τύχης».

Η διευκρίνιση, ασφαλώς, ήταν αναγκαία: «Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου
της Σουηδίας με είδαν οι Αμερικανοί. Παρακολούθησαν τη δουλειά και αμέσως με
κάλεσαν για την Ολυμπιάδα της Ατλάντα»!

­ Στα καθ’ ημάς τώρα. Ποιος ο βαθμός δυσκολίας της τηλεοπτικής κάλυψης;

«Σε τέτοια διοργάνωση οι απαιτήσεις είναι αυξημένες. Τεράστιες. Κυρίως
αναφορικά με τα τεχνικά μέσα και το προσωπικό που χρειάζεται. Μόνο για τα
συγκεκριμένα είμαι αρμόδιος να μιλήσω. Χρειάζονται λοιπόν περί τα 450-500
άτομα. Μόνο για τον κλασικό αθλητισμό».

­ Το νούμερο είναι σίγουρα μεγάλο.

«Και αναλογιστείτε, ότι αν πάρουμε τους Ολυμπιακούς, τόσα άτομα θα
αντιπροσωπεύουν μόνο το 5%! Η σύγκριση είναι απολύτως αληθινή»!

­ Ο αριθμός των Ελλήνων;

«Ενδεικτικά λέω ότι θα έρθουν από το εξωτερικό περί τα 70-75 άτομα. Από τη
Σουηδία, την Αγγλία και την Ολλανδία».

­ Υφίσταται ξεχωριστός λόγος;

«Ασφαλώς! Οι Ολλανδοί για παράδειγμα θα ασχοληθούν με τον Μαραθώνιο δρόμο. Την
εναέρια κάλυψη. Θα είναι υπεύθυνοι για τις εξωτερικές λήψεις και φωτογραφίες.
Οι Σουηδοί με κάποιους δρόμους εντός Σταδίου και έλεγχο παραγωγής. Και οι
Άγγλοι με το τρενάκι των 100 μέτρων».

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΡΕΝΑΚΙ

Το τρενάκι που τρέχει πιο γρήγορα από τους αθλητές θα είναι το «κλου» των αγώνων, μαζί φυσικά με τις εναέριες λήψεις

­ Εδώ στεκόμαστε…

«Πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε στο Παγκόσμιο του Γκέτεμποργκ. Μετά στους
Ολυμπιακούς της Ατλάντα. Εκεί, μου είπαν οι Αμερικανοί “να σου κλέψουμε την
ιδέα;” και έγινε. Δεν ήταν σπουδαίο» (γέλια).

­ Ο ακριβής χειρισμός του τρένου ποιος είναι;

«Ασχολούνται δύο άτομα. Σε ένα, ας το πούμε, τραπέζι, ένας καλύπτει τον αγώνα
και ο δεύτερος ρυθμίζει την ταχύτητα. Αυτό βέβαια γίνεται και σε άλλες
αποστάσεις. Μικρές ή μεγάλες. Και όταν οι αθλητές φθάσουν στα τελευταία 120
μέτρα, τότε τους ακολουθεί η κάμερα. Στην ευθεία. Να σημειώσουμε ότι στο
κατοστάρι, στα 200, στα ψηλά εμπόδια (τα 110 μ.) και στο δρόμο των τετρακοσίων
δίνουμε μόνο ριπλέι. Στις μεγάλες αποστάσεις δείχνουμε και ζωντανά
στιγμιότυπα, διάφορα πλάνα».

­ Ο λόγος που επιβάλλει την, ας το πούμε, «απαγόρευση»;

«Απλά, αν δείξεις τον τελικό των 100 μέτρων από την κάμερα στο τρενάκι, ο
κόσμος δεν θα καταλάβει πολλά. Τουλάχιστον όσα έχει συνηθίσει να βλέπει τόσα
χρόνια. Πρέπει να δίνουμε στον θεατή αυτό που γνωρίζει καλά, ακόμη καλύτερα!
Αυτή είναι η φιλοσοφία μου, όπου και αν δουλεύω. Ο κλασικός αθλητισμός είναι
σπορ από τη φύση του συντηρητικό. Ο θεατής όπως έμαθε από το σχολείο, έτσι
επιθυμεί να τον παρακολουθεί. Να του τον δίνεις με τον ίδιο τρόπο. Ο σκελετός
υπάρχει, μετά βάζεις το… χέρι σου, το μηχάνημα και προχωράς σε καινοτομίες».

­ Μιλά η εικόνα κατά βάση, συνεπώς…

«Σωστά, αυτή είναι η φιλοσοφία και η σκέψη μου. Να μιλά, να σχολιάζει η
εικόνα. Να διηγείται τι έγινε, ακόμη και αν κάποιος δεν γνωρίζει τη γλώσσα ή
αν συμβεί κάτι στον σχολιαστή! Να κατανοεί ο τηλεθεατής τι συμβαίνει».

ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

­ Ο στίβος είναι τηλεοπτικά… δυσκολότερος από το ποδόσφαιρο;

«Θα έλεγα όχι. Ο κλασικός αθλητισμός είναι ελεγχόμενος, γνωρίζεις περίπου τι
θα γίνει, τον χώρο που θα κινηθούν οι αθλητές. Στα 400 μέτρα έχεις τον Μάικλ
Τζόνσον και άλλους τρεις-τέσσερις αθλητές. Απλά τους παρακολουθείς. Στο
ποδόσφαιρο όμως, ποτέ δεν ξέρεις εκ των προτέρων πώς θα αντιδράσει ο παίκτης.
Κυριαρχεί το απρόβλεπτο».

­ Κάποια δυσκολία ή λεπτομέρεια που αξίζει να προσέξει ο σκηνοθέτης;

«Θα φέρω παράδειγμα από το ύψος. Όταν δεν περνά τον πήχυ ο αθλητής, δεν πρέπει
να τον χάνεις από την οθόνη. Επιπλέον, τι υπάρχει από πίσω, το λεγόμενο
μπακγκράουντ, είναι σημαντικό. Τι χρώματα παίζουν, τι βλέπει ο θεατής. Το μάτι
πρέπει να ξεκουράζεται, να περνά η ώρα ευχάριστα και να μη δυσκολεύεται κανείς».

­ Ποιο άθλημα σας φέρνει… πονοκέφαλο στην κάλυψη;

(Σκέπτεται ένα-δύο λεπτά). «Ίσως το βάδην. Μπορεί και γιατί ο πολύς κόσμος δεν
το κατέχει. Εκεί προσπαθείς περισσότερο να το κάνεις κατανοητό. Και ακόμη, μην
ξεχνάμε ότι χρειάζονται εξωτερικές λήψεις. Ή να σκεφθείς τι θα γίνει όταν
ξεφύγουν ένας ή δύο αθλητές».

Ο Γιώργος Καραγεωργίου αποκαλύπτει τα μυστικά της τηλεοπτικής κάλυψης στον συντάκτη της «ΟΜΑΔΑΣ» Κώστα Κοφινά

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΣ για όλα είναι ο Γιώργος Καραγεωργίου. Σε τέτοιο βαθμό που να
δηλώνει: «Όλα τα απρόοπτα θα τα αντιμετωπίσουμε επιτυχώς ­ κανείς δεν πρέπει
να ανησυχεί για διακοπή της μετάδοσης.

Μόνο… βόμβα αν πέσει στο Στάδιο θα μας σταματήσει»!

Και εξηγεί: «Σε ανάλογες περιπτώσεις ο σκηνοθέτης σκέπτεται μόνο τη διακοπή
ρεύματος.

Και η μικρότερη, μπορεί να είναι για εμάς πέντε λεπτά! Ίσως αναγκαστούμε να
καθυστερήσουμε μια κούρσα. Ωστόσο, όλα τα έχουμε σκεφτεί και γνωρίζουμε πώς να αντιδράσουμε».

Αξίζει να πούμε ότι οι αλλαγές στο Στάδιο είναι συνεχείς, η τελική δοκιμή θα
γίνει στις 30 Ιουλίου και να προσθέσουμε ότι κάμερες θα υπάρχουν και…
κρεμασμένες από τις πάνω κερκίδες: «Έτσι ώστε να μην ενοχλούν τους θεατές που
θα βρίσκονται στις εξέδρες».

­ Τελικά, μήπως όσοι πάνε στο Μαρούσι θα είναι οι άτυχοι, με δεδομένη την
άριστη μετάδοση;

«Όχι, διότι τη μαγεία και την αίσθηση που δίνουν το γεμάτο Στάδιο δεν τις
συναντάς στην τηλεόραση. Αυτό θέλω να επιτύχω κάποτε, ξέρω όμως καλά ότι δεν
θα τα καταφέρω», κατέληξε γελώντας ο κ. Καραγεωργίου.

ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ

Τι κρύβεται μέσα σε ένα σπίτι; Ίσως όχι κάποιος… θησαυρός ούτε μυστικό, αλλά
σίγουρα για τον Γιώργο Καραγεωργίου «ένας σκηνοθέτης»! Και εξηγεί:

«Μετά τους αγώνες η κάποιο πλάνο, όλοι λένε αρκετά. Γιατί έδειξε αυτό, γιατί
εκείνο… Όταν όμως χτυπά το καμπανάκι στα 1.500 μ. και παράλληλα πηδά κάποιος
στο μήκος, τι πρέπει να γίνει; Αν μπορέσω να “κλέψω” έστω και 10” θα το κάνω.
Ωστόσο, έως τα 1.500 μ. οι δρόμοι έχουν προτεραιότητα.

Και δεν γίνεται καμιά διακοπή. Αν, πάντως, διαπιστώσω ή δω πως συμβαίνει κάτι
σοβαρό στην κερκίδα, ε, τότε εκεί θα πάει η κάμερα. Γινόμαστε αυτόματα δημοσιογράφοι»!

ΠΟΥ ΘΑ είναι τοποθετημένες οι μικρότερες κάμερες στους αγώνες του 6ου
Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου; Στο ύψος και το επί κοντώ! Θα βρίσκονται στην
ευθεία του πήχυ και το μέγεθός τους θα μοιάζει με μικρό… αναπτήρα.

Σχεδόν δεν θα φαίνονται! Ωστόσο, οι δυνατότητές τους είναι τεράστιες.

Την ομάδα του Γιώργου Καραγεωργίου αποτελούν περίπου 15 άτομα. Ο «Σουηδός» θα
είναι υπεύθυνος για όλα, ενώ τέσσερις σκηνοθέτες θα αναλάβουν τα επί μέρους:
τα κάθετα αγωνίστατα, τα οριζόντια, τις ρίψεις και τους δρόμους. Θα υπάρχει
κάμερα (και) στην Ακρόπολη, ενώ άλλη πάνω σε γερανό και σε ύψος 80 μέτρων που
θα δείχνει… λοξά το Ολυμπιακό Στάδιο, δύο κάμερες που θα ακολουθούν και θα
αναζητούν διασημότητες στην εξέδρα των επισήμων, ενώ ξεχωριστή μνεία έχει
γίνει για την τελετή έναρξης και τον μαραθώνιο δρόμο. Ο μαραθώνιος θα καλυφθεί
συνολικά με 25 κάμερες.

Μεγάλο ατού, το σούπερ σλόου μόσιον! Δίνει περί τις 75 εικόνες το
δευτερόλεπτο. Αντιλαμβάνεστε…

Μόνο σε μία ερώτηση δεν θέλησε να απαντήσει ο Γιώργος Καραγεωργίου:

­ Πόσο θα κοστίσει η τηλεοπτική κάλυψη;

­ Α, σε αυτά δεν αναφέρομαι ποτέ. Ρωτήστε καλύτερα τον κ. Φούρα, κοντά είναι.

Σύμφωνα, πάντως, με τους υπολογισμούς, το νούμερο θα πλησιάσει τα τρία δισ. Με
αγορές μηχανημάτων που θα μείνουν στην Ελληνική Τηλεόραση, κάμερες που θα
ενοικιαστούν και αμοιβές προσωπικού.

200 ΚΑΜΕΡΕΣ

Ένα Στάδιο γεμάτο κάμερες θα είναι το Ολυμπιακό Στάδιο στο Παγκόσμιο
Πρωτάθλημα Στίβου! Περί τις 45 μέσα, ίσως φτάνουν τις 90 με όσες
χρησιμοποιηθούν για τις εκτός Σταδίου λήψεις, ενώ αν υπολογίσουμε και τις
κάμερες των ξένων, ε, τότε ο αριθμός φτάνει στο (δυσθεώρητο) νούμερο των 200 μηχανών!

Τι σημαίνει όμως το «κάμερες των ξένων»; Απλά, ότι ορισμένες χώρες θα βλέπουν
διαφορετική εικόνα από κάποιες άλλες! Ο Γιώργος Καραγεωργίου είναι σαφής:

«Εγώ δεν ξεχωρίζω κανέναν αθλητή. Ξένο ή Έλληνα. Σε όλους θα αφιερώνω τον ίδιο
χρόνο, θα είμαι δίκαιος ­ στην παρουσίαση των 100 μέτρων ας πούμε, κάθε
αθλητής πριν από την κούρσα θα παρουσιάζεται για περίπου 15′. Κάποιες όμως
χώρες έχουν ξεχωριστές απαιτήσεις. Οι Αμερικανοί ενδιαφέρονται για δρόμους. Οι
Φινλανδοί για ρίψεις. Πληρώνουν και ζητούν το εξτρά. Με τις κάμερές τους,
ακολουθούν συγκεκριμένους αθλητές. Και στη χώρα τους, ίσως βλέπουν μόνο έναν ή
δύο αθλητές στην παρουσίαση! Να το πω διαφορετικά: μετά τον τελικό των 100 μ.
γυναικών, αν έχει νικήσει η Ότι, η κάμερά μου θα την ακολουθεί. Οι Αμερικανοί
όμως μπορεί να δώσουν στιγμιότητα από τις αντιδράσεις της ηττημένης Τόρενς!