Το νέο πρόσωπο του Άκη

Όταν ο κ. Ά. Τσοχατζόπουλος σηκώθηκε από τα έδρανα του Εκτελεστικού Γραφείου
για να μιλήσει στην τελευταία σύνοδο της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ στο
Ναύπλιο, στη σχεδόν γεμάτη αίθουσα του «Αμαλία», έπεσε σιωπή…

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ Άμυνας πρέπει να παραξενεύτηκε: Σε παλαιότερες συνόδους της
Κεντρικής Επιτροπής, επί Ανδρέα Παπανδρέου, οι περισσότεροι από τους ακροατές
του προτιμούσαν να συνομιλούν μεταξύ τους, επειδή γνώριζαν ότι θα περιοριζόταν
να εκφράσει την επίσημη «γραμμή του κόμματος»· στο Ναύπλιο, οι πάντες ήθελαν
να ακούσουν τη «γραμμή του Άκη».

Η σιωπή έδωσε τη θέση της στα σχόλια, αμέσως μετά το τέλος της ομιλίας
Τσοχατζόπουλου ­ κι αν οι περισσότεροι έλεγαν ότι «ο Άκης μίλησε σαν πρόεδρος
του κόμματος», κάποιοι, εμφανώς δυσαρεστημένοι, θυμήθηκαν την εικόνα που τον
συνόδευε παλιότερα: «Μια ζωή άνθρωπος του προέδρου ο Άκης»… ­ και το
«περίεργο» είναι ότι οι «κάποιοι» προέρχονταν από τις τάξεις εκείνων που «τα
‘δωσαν όλα» για την εκλογή του στο συνέδριο του περασμένου Ιουνίου.

Η ΑΛΛΑΓΗ

Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Ά. Τσοχατζόπουλος δεν είναι πια ο άνθρωπος που
ηττήθηκε σ’ εκείνο το 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ: Από αρχηγός των «πιστών» του
κομματικού μηχανισμού, μεταβάλλεται αργά, αλλά σταθερά, σε πόλο σταθερότητας
και αξιοπιστίας για (σχεδόν) ολόκληρο το κυβερνών κόμμα. Με τον τρόπο αυτό,
μπορεί να προσδοκά στο συνέδριο του ’99, αν οι τότε περιστάσεις αποδειχθούν
ευνοϊκές γι’ αυτόν. Είναι δε βέβαιο ότι αν οι περιστάσεις το επιτρέψουν, ο κ.
Τσοχατζόπουλος θα διεκδικήσει και πάλι την προεδρία του ΠΑΣΟΚ.

Βέβαια, στην πορεία αυτή ο κ. Τσοχατζόπουλος δεν πηγαίνει με όλους τους
συμμάχους του συνεδρίου: Οι λεγόμενοι «προεδρικοί» έπαψαν ­ κυρίως μετά τη
στάση που κράτησε για τη συμφωνία της Μαδρίτης ­ να προσβλέπουν στον υπουργό
Άμυνας ως ένα στέλεχος που θα μπορούσε να πολλαπλασιάσει τις συνέπειες της
δικής τους αντίδρασης. Έτσι, ακολούθησαν οι πρώτες λοιδορίες, σε ανεπίσημες
συζητήσεις ­ αν και ο κ. Στ. Παπαθεμελής φρόντισε να εκφράσει την πικρία του
και δημοσίως, με ραδιοφωνικές δηλώσεις, στις οποίες, με καθαρά ειρωνικό ύφος,
δήλωνε ότι «δεν καταλαβαίνει» τις θέσεις του υπουργού Άμυνας για τη συμφωνία.

Παράλληλα, μια σειρά στελεχών της νεώτερης γενιάς, που είχαν στηρίξει τον κ.
Α. Τσοχατζόπουλο στο συνέδριο, «βιάστηκαν» να θεωρήσουν δεδομένη την
εγκατάλειψη των σχεδίων του και να προχωρήσουν στη διαμόρφωση νέων συμμαχιών,
στο πλαίσιο της αναζήτησης του εσωκομματικού «αντι-Σημίτη» για το συνέδριο του
’99, πράγμα που εξόργισε τον υπουργό Άμυνας.

«Ο κ. Τσοχατζόπουλος έχασε αυτούς που δεν είχε ποτέ, αλλά κερδίζει αυτούς που
δεν είχε ποτέ», απαντούν βουλευτές του «στενού πυρήνα» του υπουργού Άμυνας.

Σημειώνεται ότι στην πλευρά της μειοψηφίας του συνεδρίου συναθροίστηκαν, κάτω
από την «ομπρέλα Τσοχατζόπουλου», στελέχη και τάσεις που δεν είχαν ποτέ
ιδιαίτερη σχέση (ή διατηρούσαν ακόμη και σχέσεις εσωκομματικής αντιπαλότητας)
με τον κ. Τσοχατζόπουλο.

Η «ΓΡΑΜΜΗ»

Μετά το συνέδριο, ο κ. Ά. Τσοχατζόπουλος επέλεξε (ύστερα από περίοδο
περισυλλογής), τη γραμμή που ακολουθεί σήμερα: Δεν είναι «δεδομένος» για τον
κ. Κ. Σημίτη, πράγμα που φάνηκε και με την εσπευσμένη συνάντηση που του ζήτησε
ο Πρωθυπουργός πριν από τη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τη
συμφωνία της Μαδρίτης, αλλά και δεν έχει καμιά πολιτική σχέση με τις ενέργειες
των περισσοτέρων από τους «22», αν και είχε πληροφορηθεί τις προθέσεις τους.

Η στάση αυτή ταιριάζει άλλωστε και στην πολιτική κουλτούρα του υπουργού
Άμυνας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, παρά τις αντίθετες εισηγήσεις, ο κ.
Τσοχατζόπουλος δεν θέλησε ούτε να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι δεν είχε εκ των
προτέρων ενημερωθεί για τη συμφωνία ­ φέρεται δε να είπε σε συνεργάτη του ότι
θα εκτιμούσε ιδιαίτερα μία τέτοια κίνηση του Πρωθυπουργού, αλλά του
αναγνωρίζει πλήρως το δικαίωμα να προχωρεί σε κινήσεις, εφ’ όσον κρίνει ότι
είναι για το συμφέρον της χώρας.

Είναι σαφές ότι με τις τελευταίες του κινήσεις, ο κ. Τσοχατζόπουλος κέρδισε
στο εσωκομματικό ισοζύγιο ­ αλλά οι στενοί του συνεργάτες δεν παραβλέπουν τον
μεγάλο κίνδυνο: «Όταν προσπαθείς να κατακτήσεις τον χώρο του κέντρου στο
κόμμα, υπάρχει πάντοτε ό κίνδυνος είτε να θεωρηθείς εχθρός του ενός άκρου είτε
να θεωρηθείς πιόνι του άλλου άκρου».

Θα τα καταφέρει ο κ. Τσοχατζόπουλος στην εσωκομματική σκακιέρα; «Ακόμα κι αν
δεν τα καταφέρει, θα έχει την ικανοποίηση ότι για πρώτη φορά θα έχει
παρουσιάσει το πραγματικό του πολιτικό πρόσωπο, χωρίς τις δεσμεύσεις,
πολιτικές ή συναισθηματικές, που είχε στο παρελθόν», λένε στον «στενό πυρήνα»
του ­ και μερικές φορές, ένα τέτοιο κέρδος αξίζει όσο πολλά συνέδρια…