[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΒΑΡΕΛΙ με τρύπιο πάτο θα αποτελέσουν οι όποιες διοικητικές, αλλά στην ουσία
πολιτικές, αποφάσεις για την καταγραφή, νομιμοποίηση κ.λπ. των παράνομα
ευρισκομένων στη χώρα αλλοδαπών (π.χ. Αλβανών) από τη στιγμή που δεν θα
ληφθούν ­ και κυρίως να εφαρμοσθούν με αυστηρότητα και χρονική διάρκεια ­
μέτρα για τη φύλαξη των συνόρων και μάλιστα όχι μόνο από την ελληνική πλευρά.

Η Αθήνα ­ η οποία βρίσκεται τώρα ως Επιμηθεύς μπροστά σε μια ανησυχητική και
ενοχλητική πραγματικότητα λόγω της ανεξέλεγκτης παρουσίας αλλοδαπών ­ θα
πρέπει πριν από κάθε άλλη ρύθμιση για το πρόβλημα αυτό να συνεννοηθεί σε
σοβαρή βάση με τις όμορες χώρες για να αναλάβουν και αυτές τις ευθύνες τους
για τη φύλαξη των συνόρων. Και να τεθεί το ζήτημα αυτό ως αυστηρή προϋπόθεση
για οποιαδήποτε συμφωνία για την αντιμετώπιση του προβλήματος της
λαθρομετανάστευσης και της «μαύρης» εργασίας, η οποία, σε καμία περίπτωση, δεν
τιμά την «πολιτισμένη» Ελλάδα. Γιατί άφησε να δημιουργηθεί το πρόβλημα κάτω
από το βάρος διπλωματικών, πολιτικών, οικονομικών κ.λπ. σκοπιμοτήτων και τώρα
που ο κόμπος έφθασε στο χτένι κινδυνεύει να κατηγορηθεί από διάφορους
επιλεκτικά και ευκαιριακά «ευαίσθητους» μέχρι και για… ρατσισμό, επειδή
επιχειρεί να εφαρμόσει τα αυτονόητα σε κάθε ευνομούμενη πολιτεία: να μην είναι
τα σύνορα ξέφραγο αμπέλι και ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κοινωνικό κ.λπ. επίπεδο.

Ανεξάρτητα από τα όποια μέτρα εσωτερικής τάξης (από την καταγραφή,
νομιμοποίηση μέχρι την εκκαθάριση των εστιών ανωμαλίας και την επαναπροώθηση
των παρανόμων) το πρόβλημα πρέπει να αντιμετωπισθεί στη ρίζα του, στα σύνορα.
Οι διοικητικές ρυθμίσεις, που θα πρέπει να γίνουν με ιδιαίτερη όμως προσοχή
και εθνική υπευθυνότητα και θα αφορούν στην παραμονή και εργασία των
αλλοδαπών, έπονται.

Το πρώτο βήμα θα πρέπει επιτέλους να είναι η θωράκιση της επικράτειας από την
παράνομη είσοδο αλλοδαπών και το δεύτερο η καταγραφή των πραγματικών αναγκών
της ελληνικής οικονομίας, ώστε ανάλογα να διαμορφωθούν και οι διμερείς
συμφωνίες με τις οποίες η Αθήνα φιλοδοξεί να δρομολογήσει λύσεις.

Όσο το πρόβλημα των συνόρων ­ κυρίως από την άλλη πλευρά τους ­ δεν ρυθμίζεται
τότε η σημερινή απαράδεκτη κατάσταση θα διαιωνίζεται, με τις γνωστές ήδη
συνέπειες σε όλα τα επίπεδα.