ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Το χασίς

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Αύγ. Εμπειρίκος, Κιμώλου 9, Αθήνα, γράφει:

«Αναφέρομαι σε όσα είπε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών κ. Γεώργ. Α.
Παπανδρέου για τη χρήση της ινδικής κάνναβης (χασίς) ­ βλ. “ΤΑ ΝΕΑ” 24.5.97.
Σύμφωνα με αυτά, πρέπει ο χρήστης του χασίς να έχει το δικαίωμα να καλλιεργεί
για δική του χρήση μικρή ποσότητα του προϊόντος αυτού, ώστε να απεμπλακεί από
την ολέθρια σχέση με τους εμπόρους. Ζητεί, δηλαδή, την ελεύθερη διακίνηση του
χασίς. Δεν συμφωνώ με την άποψή του ­ νομίζω ότι δεν συμφωνεί και το ευρύτερο
κοινό ­ για τους παρακάτω κυρίως λόγους:

1. Το χασίς μπορεί να θεωρείται από τα μαλακά ναρκωτικά, δεν παύει όμως
να είναι ναρκωτικό, αφού, όπως είναι γνωστό, η χρήση του προκαλεί ειδική μέθη
με ευχάριστες οπτασίες. Υπό την επήρειά του, δηλαδή, ο χρήστης ζει σ’ έναν
φανταστικό κόσμο. Επίσης, η χρονία χρήση του χασίς μπορεί να οδηγήσει σε
διάφορες ψυχοπάθειες ­ βλ. Εγκυκλ. Λεξ. “ΗΛΙΟΥ” και Νεωτάτη Ιατρική Εγκυκλοπαίδεια.

2. Από πολλούς θεωρείται ότι το χασίς αποτελεί τον πρόδρομο για τη
χρήση των σκληρών λεγομένων ναρκωτικών, όπως είναι η ηρωίνη και άλλα.

3. Στην περίπτωση κατά την οποία επικρατήσει η άποψη του κ. υπουργού,
πώς θα εξασφαλισθεί ότι αυτοί που καλλιεργούν μικρή έστω ποσότητα χασίς για
δική τους χρήση, δεν θα βρουν τρόπο να το προμηθεύουν και σε άλλους, αφού η
χρήση του θα έχει αποποινικοποιηθεί;

4. Η ελεύθερη διακίνηση του χασίς θα έχει επιβλαβή επίδραση στη
νεολαία, γιατί μπορεί πολλοί νέοι να θελήσουν να το δοκιμάσουν, έστω και από
απλή περιέργεια. Και τα ναρκωτικά δεν είναι παιχνίδι, που όποτε θέλει το
σταματά κανείς. Δεν πρέπει ΠΟΤΕ, μα ΠΟΤΕ, να γίνει αρχή της χρήσης και του πιο
μαλακού θεωρουμένου ναρκωτικού, γιατί ύστερα μπορεί να αρχίσει ο δρόμος χωρίς
επιστροφή, με συνέπειες τρομακτικές.

Βέβαια, ο κ. υπουργός εξέφρασε τις προσωπικές του θέσεις. Δεν είναι όμως ένας
απλός ιδιώτης και οι προσωπικές έστω θέσεις ενός υπουργού, που δηλώνονται
δημόσια, ιδίως σ’ ένα τόσο φλέγον θέμα, αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα και μπορεί
να προξενήσουν σύγχυση στον αγώνα καταπολεμήσεως των ναρκωτικών, ο οποίος μόνο
με μια εθνική στρατηγική είναι δυνατόν να επιτύχει».

Η Μυρσίνη Ζορμπά, διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, γράφει:

«Στη στήλη σας, στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, δημοσιεύθηκε επιστολή της κας Εύης
Γλυνίδου, η οποία αναφερόταν στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.

Όπως γνωρίζετε, πραγματοποιούμε προγράμματα, αρχεία, έρευνες και πλήθος άλλων
δραστηριοτήτων για τους Έλληνες συγγραφείς και, ειδικότερα, τους νέους.
Στηρίζουμε και επαινούμε τις προσπάθειές τους και θεωρούμε ανεπίτρεπτο να μην
απαντήσουμε σ’ οποιαδήποτε πρόσκληση ή αποστολή βιβλίου.

Στην περίπτωση της κας Εύης Γλυνίδου ακολουθήσαμε την ίδια διαδικασία και
καμία εξαίρεση δεν έγινε, καθώς της απαντήσαμε με επιστολή στις 31/3/1997 (αρ.
Πρωτ. 1018) για το βιβλίο που μας έστειλε. Ως εκ τούτου, θεωρούμε τη
διαμαρτυρία της αβάσιμη και τους χαρακτηρισμούς της, “αγενείς και
απολίτιστοι”, τουλάχιστον προσβλητικούς και κακόπιστους!».