ΕΥΡΩΠΗ Στο χρηματιστήριο των μεταγραφών

Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ μέτρηση για να ανοίξει η αυλαία στα περισσότερα ευρωπαϊκά
πρωταθλήματα έχει αρχίσει και οι μεταγραφικές κινήσεις βρίσκονται στο ναδίρ
τους. Τα πλάνα των ομάδων έχουν καταστρωθεί, οι προετοιμασίες βρίσκονται εν
εξελίξει και τα φιλικά παιχνίδια γίνονται όλο και πιο δυνατά.

Εκατοντάδες παίκτες για μία ακόμη φορά μετακινήθηκαν σε άλλες ομάδες, οι
οποίες δαπάνησαν και πάλι αρκετά δισ. για να πάρουν τον «αφρό». Φέτος, η
Ιταλία ήταν αυτή που στέφθηκε πρωταθλήτρια στην πιο ακριβή μεταγραφή (πέρυσι
ήταν η Αγγλία με τον Σίρερ) με την απόκτηση του Ρονάλντο από την Ίντερ.

Η επίσημη ανακοίνωση των «νερατζούρι» αναφέρει πως η μεταγραφή του Βραζιλιάνου
άσου στοίχισε 8,26 δισ. δρχ. Ωστόσο, το ποσό αναμένεται να ξεπεράσει τα 10
δισ., αφού η Ίντερ συμπεριέλαβε στο επίσημο ποσό μόνο τα χρήματα που έδωσε
στην Μπαρτσελόνα για να σπάσει το συμβόλαιο του Ρονάλντο και όχι τις αποδοχές
του παίκτη.

Ένας Ιταλός, ο Κριστιάν Βιέρι, ακολουθεί τον Ρονάλντο στη λίστα των πιο
ακριβών μεταγραφών, αλλά με μεγάλη διαφορά. Ο Βιέρι πουλήθηκε από τη
Γιουβέντους στην Ατλέτικο Μαδρίτης 5,79 δισ. δραχμές.

Η Ατλέτικο Μαδρίτης πραγματοποίησε και την τρίτη πιο ακριβή μεταγραφή στην
Ευρώπη. Η ισπανική ομάδα απέκτησε τον Βραζιλιάνο Ζουνίνιο από τη Μίντλεσμπρο
έναντι 5,4 δισ. δραχμών.

Συνολικά, η Ατλέτικο Μαδρίτης έχει ξοδέψει μέχρι στιγμής 13,6 δισ. δραχμές για
να ενισχυθεί τη νέα περίοδο, ενώ ο πρόεδρος της Χεσούς Χιλ υποσχέθηκε στους
οπαδούς της ομάδας που θα κάνει δυο τρεις ακόμη σπουδαίες μεταγραφές.

Ο Χιλ εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο τα χρήματα που εισέπραξε η Ατλέτικο
από τη συμμετοχή της στο τελευταίο Τσάμπιονς Λιγκ.

Αν η Ατλέτικο ξόδεψε 13,6 δισ. για μεταγραφές, η Γιουβέντους έβαλε στα ταμεία
της 12,4 δισ. δραχμές από τους παίκτες που πούλησε!

Είναι η δεύτερη συνεχόμενη χρόνια, που η «Μεγάλη Κυρία» εισπράττει τεράστια
ποσά από πωλήσεις παικτών, μετά την περυσινή.

Αξίζει να σημειωθεί, πως φέτος στην Ευρώπη δεν δαπανήθηκαν τα χρήματα που
ξοδεύτηκαν την περυσινή περίοδο για μεταγραφές, λόγω κυρίως της σφιχτής
οικονομικής πολιτικής που ακολούθησαν οι αγγλικές και οι ισπανικές ομάδες.