30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Τι είπα στους «μεγάλους»

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 30 Ιουλίου του 1980 στην Καβάλα.

ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ: Για ένα καλύτερο μέλλον.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τα ανειλικρινή άτομα.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Να σπουδάσει και να κάνει οικογένεια.

ΑΝΑΠΟΛΕΙ: Τα χρόνια του Δημοτικού Σχολείου.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στις γνήσιες ανθρώπινες σχέσεις.

Πρέσβειρα της χώρας μας στο Ευρωκοινοβούλιο μια 17χρονη μαθήτρια από την
Καβάλα. Η Βικτωρία Ζυρίδου, που πηγαίνει στη Β’ Τάξη του 1ου Λυκείου της
πόλης, επέστρεψε πρόσφατα από το Στρασβούργο, όπου ανέπτυξε μπροστά στους
ευρωβουλευτές το θέμα: «Ανοιχτά σύνορα: θρίαμβος ή τραγωδία». Το σχολείο της
συμμετείχε στη συνδιάσκεψη μαθητών, στο πλαίσιο του Europan Community Project,
που διοργανώνει κάθε χρόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη συνάντηση αυτή πήραν μέρος
25 χώρες. Η ελληνική συμμετοχή απέσπασε το Α’ βραβείο στην κατηγορία «ηχοράματος».

ΕΡ.: Πρέσβειρα της χώρας μας στο Ευρωκοινοβούλιο;

ΑΠ.: Σημαίνει υπευθυνότητα και μεγάλο βάρος, αφού αντιπροσώπευσα την Ελλάδα
μας, εγώ μια κοπέλα 17 χρόνων.

ΕΡ.: Ανοιχτά σύνορα, θρίαμβος ή τραγωδία;

ΑΠ.: Ούτε θρίαμβος ούτε τραγωδία. Ένα θέμα ακανθώδες.

ΕΡ.: «Παράθυρο στο φως»;

ΑΠ.: Ομαδική εργασία του Α’ Λυκείου Καβάλας και βράβευσή μας στο Europan
Community Project. Παρουσιάσαμε ηχόραμα για τη Θάσο.

ΕΡ.: Συνδιάσκεψη μαθητών. Άμιλλα ή συνένωση δυνάμεων, για κάτι καλύτερο;

ΑΠ.: Και τα δύο συγχρόνως.

ΕΡ.: Τι παρουσίασες στους «μεγάλους» της Ευρώπης;

ΑΠ.: Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των «ανοικτών συνόρων».

ΕΡ.: Πώς βλέπετε την καλύτερη Ελλάδα εσείς οι νέοι;

ΑΠ.: Πρέπει να αλλάξει το γενικό τοπίο με στόχο την ανέλιξη του βιοτικού
επιπέδου του λαού μας.

ΕΡ.: Πώς αισθάνεσαι για την επιτυχία σου;

ΑΠ.: Χαρούμενη, πολύ χαρούμενη.

ΕΡ.: Ποια τα μηνύματα που μετέφερες στο Ευρωκοινοβούλιο;

ΑΠ.: Τόνισα την ανάγκη της ένωσης και αλληλεγγύης μεταξύ των χωρών της Ευρώπης.

ΕΡ.: Ιούνιος, μήνας σημαδιακός για σένα;

ΑΠ.: Αρκετά. Πρωτόγνωρη εμπειρία για μένα…

ΕΡ.: Πώς σε αντιμετώπισαν οι συμμαθητές σου, μετά την επιτυχία της επιλογής σου;

ΑΠ.: Χάρηκαν το ίδιο με μένα.

ΕΡ.: Τι θα έλεγες στον κ. Ζακ Σαντέρ αν τον συναντούσες;

ΑΠ.: Θα του ζητούσα να προσέξει περισσότερο την Ελλάδα μας, σε όλους τους
εφικτούς τομείς.

ΕΡ.: Με ποια όπλα αγωνίσθηκες στο Ευρωκοινοβούλιο;

ΑΠ.: Μόνο με τον σωστό και τεκμηριωμένο λόγο.

ΕΡ.: Δείλιασες;

ΑΠ.: Όχι, καθόλου.

ΕΡ.: Υπερηφανεύθηκες και γιατί;

ΑΠ.: Αρκετά. Αισθάνθηκα περισσότερο Ελληνίδα.

ΕΡ.: Πώς πάλεψες στο Ευρωκοινοβούλιο για το μεγάλο πολιτιστικό μας παρελθόν
και παρόν;

ΑΠ.: Είχα όλα τα απαραίτητα εφόδια του πολιτισμού μας.

ΕΡ.: Γονείς. Τι σημαίνουν για σένα;

ΑΠ.: Το μεγαλύτερο στήριγμα στη ζωή.

ΕΡ.: Προβλήματα της νεολαίας;

ΑΠ.: Αμέτρητα κι όλα το ίδιο σοβαρά.

ΕΡ.: Αν συναντούσες τον Πρωθυπουργό κ. Κώστα Σημίτη τι θα του ζητούσες;

ΑΠ.: Μείωση της ανεργίας των νέων κι αν είναι δυνατόν μηδενική.

ΕΡ.: Σκέπτεσαι να ενταχθείς στο διπλωματικό σώμα, αφού ήδη πήρες το «βάφτισμα»
της πρέσβειρας;

ΑΠ.: Δεν το έχω σκεφθεί ακόμα.

ΕΡ.: Αντιπαθείς;

ΑΠ.: Την ανειλικρίνεια.

ΕΡ.: Οι σχέσεις σου με τους καθηγητές;

ΑΠ.: Άριστες.

ΕΡ.: Ποιον ή ποια θα καλούσες σε δείπνο;

ΑΠ.: Με όλο τον σεβασμό, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

ΕΡ.: Τι θα συζητούσες με τον υπουργό Παιδείας;

ΑΠ.: Να αλλάξει όλο το εκπαιδευτικό σύστημα.

ΕΡ.: Οι σημερινοί νέοι και νέες έχουν οράματα;

ΑΠ.: Αλίμονο αν δεν έχουν.

ΕΡ.: Κώστας Καραμανλής;

ΑΠ.: Είναι νέος στην πολιτική. Θα δούμε.

ΕΡ.: Ανθρώπινα δικαιώματα;

ΑΠ.: Τουρκία: παράδειγμα προς αποφυγή.

ΕΡ.: Φιλία;

ΑΠ.: Είναι αμφίβολο αν υπάρχει.

ΕΡ.: Ειρήνη;

ΑΠ.: Το πολυτιμότερο αγαθό μαζί με την υγεία.

ΕΡ.: Αθλητισμός, τέχνη;

ΑΠ.: Στοιχεία του πολιτισμού μας.