Ένας «σεισμός» θα σώσει το ποδόσφαιρο

«Μόνο ένας… σεισμός με πολλά Ρίχτερ θα σώσει το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Διαφορετικά, δεν θα γίνει τίποτα. Στα γήπεδα θα πηγαίνουμε εμείς κι εμείς. Οι
ίδιοι και οι ίδιοι».

Ο Γιάτσεκ Γκμοχ είναι κατηγορηματικός για το ποδόσφαιρο που παίζεται στην
Ελλάδα και προβλέπει:

«Έρχονται δυσκολότερες μέρες. Σε δυο χρόνια θα χρεοκοπήσουν οι περισσότερες
ομάδες. Θα βουλιάξουν οικονομικά, καθώς ούτε η πολιτεία, πολύ δε περισσότερο
οι ποδοσφαιρικές εταιρείες, δεν έχουν αντιληφθεί και δεν έχουν μελετήσει καλά
την υπόθεση Μπόσμαν. Πολλά συμβόλαια ποδοσφαιριστών λήγουν, οι απαιτήσεις τους
πλέον είναι υψηλές και βεβαίως θα επιλέξουν τις ομάδες που έχουν χρήμα».

Μήπως, όμως, ο Γιάτσεκ υπερβάλλει; «Άκουσε, ο λιμός, η πείνα δηλαδή, είναι
μπροστά μας» λέει ο προπονητής του Ιωνικού. «Είναι μαύρη, αλλά συγχρόνως
ρεαλιστική εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν κρύβεται. Ο πλανήτης έχει
αλλάξει. Τα δεδομένα επίσης. Εδώ τι έγινε; Από το 1979 που περάσαμε δήθεν στον
επαγγελματισμό, φάγαμε τα λεφτά και δεν κάναμε τίποτα. Ούτε προγραμματίσαμε
ούτε οργανωθήκαμε ούτε προβλέψαμε. Και να το αποτέλεσμα. Το ποδόσφαιρο, από
χαϊδεμένο παιδί της πολιτικής και των φιλάθλων, κατάντησε αποπαίδι. Ο κόσμος
σήμερα έχει πολλές επιλογές και καλύτερες. Το μπάσκετ, ας πούμε, που δουλεύει
έξυπνα και προβάλλει πολύ έξυπνα το προϊόν του».

­ Άρα, και φέτος θα δούμε μια από τα ίδια…

«Ίσως και χειρότερα» λέει ο Γκμοχ. «Τι άλλαξε; Τίποτα. Το πολύ πολύ να παίζουν
στις ομάδες έξι μη κοινοτικοί ποδοσφαιριστές και σε λίγα χρόνια και έντεκα
ξένοι. Και με τους Έλληνες, με την εθνική ομάδα, τι θα γίνει; Οι συσχετισμοί
αλλάζουν, αλλά σκέψη και προβληματισμός γι’ αυτή την αλλαγή στο διεθνές
ποδόσφαιρο ούτε που υπάρχουν».

­ Τι προτείνει ο Γιάτσεκ Γκμοχ;

«Το ελληνικό ποδόσφαιρο πρώτα απ’ όλα δεν αντέχει τρεις επαγγελματικές
κατηγορίες. Το πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής με δυσκολία μπορεί να συντηρήσει 12
ομάδες. Από εκεί και πέρα, όλες οι άλλες κατηγορίες, πρέπει να γίνουν
ερασιτεχνικές. Έτσι μόνο θα αποκτήσει ενδιαφέρον το ποδόσφαιρο, κάποια
ποιότητα, κάποιο θέαμα. Εμείς, πάντως, και με μπαστουνάκι θα πηγαίνουμε στο
γήπεδο για να βλέπουμε αυτά που δεν θέλουν να βλέπουν τα παιδιά».