Πικρή γεύση

Ο Ζέλικο Ρεμπράτσα ήταν ο φόβος και ο τρόμος κάτω από τα καλάθια. Ούτε ο Φάνης Χριστοδούλου κατάφερε να τον περιορίσει

ΜΟΝΑΧΟ 1993, Τορόντο 1994, Αθήνα 1995, Βαρκελώνη 1997. Άλλος ένας χαμένος
ημιτελικός για το ελληνικό μπάσκετ που σε επίπεδο ανδρών από το 1989 στο
Ζάγκρεμπ και έπειτα δεν μπορεί να μπει σε έναν μεγάλο τελικό κάποιας
διοργάνωσης. Και αν τόσο στα δύο προηγούμενα Ευρωμπάσκετ (Μόναχο και Αθήνα)
αλλά και στο Τορόντο (όπου με Ντριμ Τιμ γνωρίζαμε από πριν το αποτέλεσμα) οι
ήττες είχαν θεωρηθεί πιο φυσιολογικές, εδώ στη Βαρκελώνη αυτή η ήττα είχε
εξαιρετικά πικρή γεύση.

Και αυτό διότι εδώ στην Ισπανία η νέα Εθνική είχε αφήσει πολλές υποσχέσεις και
έδειχνε ικανή ακόμα και για το απίστευτο σερί των 8/8 νικών. Ακόμα και κόντρα
στη μεγάλη Γιουγκοσλαβία, η οποία μετά το 1987 πάντα στέκεται σαν τείχος
μπροστά μας και μας κόβει τον δρόμο προς την υπέρτατη διάκριση, ένα ακόμα
χρυσό μετάλλιο.

Το τελικό 80-88 σίγουρα θα μπορούσε να ήταν διαφορετικό, όχι μόνον εάν ο
Πολωνός Κοραλέφσκι και ο Λιθουανός Μπραζάουσκας ήταν πιο δίκαιοι με την Εθνική
μας (σε καθοριστικά σημεία του αγώνα, συνήθως όταν πλησιάζαμε, μας έκοβαν τα
φτερά και εκνεύρισαν αρκετές φορές τους παίκτες μας με τα ανάποδα σφυρίγματα),
αλλά και αν:

1 Στο τελευταίο τρίλεπτο του αγώνα είχαμε το καθαρό μυαλό που δείξαμε
σε προηγούμενα παιχνίδια. Την ώρα που έχουμε μειώσει από 50-65 (29′) σε 68-74
(2.40 πριν από το τέλος) και απομένει χρόνος, ο Γιώργος Σιγάλας χωρίς λόγο
κάνει ένα αψυχολόγητο και πολύ άστοχο τρίποντο και στον αιφνιδιασμό δέχεται
καλάθι από τον Μποντίρογκα, ενώ προσπαθώντας να επανορθώσει χάνει και λέι απ
στην επόμενη φάση. Δεν χρειαζόταν τόση βιασύνη και ενώ ήδη πριν από τον Σιγάλα
είχε αστοχήσει σε δίποντο ο Αλβέρτης. Την ώρα μάλιστα που οι Γιουγκοσλάβοι
έδειχναν σημάδια πανικού στον πάγκο. Ίσως το σουτ θα είχε καλύτερη τύχη με τον
Μυριούνη, που βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση.

2 Δεν χάναμε καθοριστικές βολές, ιδιαίτερα στο β’ ημίχρονο. Εννέα συνολικά
χαμένες βολές, πολλές από τις οποίες ήταν σε σημείο όπου θα παίρναμε το
προβάδισμα στο σκορ. Έστω και με έναν πόντο, θα βοηθούσε πολύ ψυχολογικά.

3 Δεν χάναμε τα αμυντικά μας ριμπάουντ. Οι Γιουγκοσλάβοι πολλές φορές
έβαζαν καλάθι με τη 2η και 3η επίθεση, αφού συνολικά πήραν 11 επιθετικά.

4 Είχαμε λίγο καλύτερο ξεκίνημα. Ο Ρεντζιάς δεν μπορούσε να
αντεπεξέλθει στο μαρκάρισμα του Ρεμπράτσα και μέχρι να μπει ο Γιαννούλης είχε
γίνει σημαντική ζημιά, αφού ο Ρεμπράτσα είχε πετύχει όλους τους πόντους του
(8) παίρνοντας και 3 επιθετικά. Καλύψαμε τελικά μία διαφορά 13 πόντων, αλλά
βρεθήκαμε να χάνουμε στο ημίχρονο, ενώ θα μπορούσαμε με καλύτερο ξεκίνημα να
είμαστε μπροστά.

5 Ήμασταν λίγο πιο συγκεντρωμένοι στην άμυνα. Με τη ζώνη που εφάρμοσε ο
Γιαννάκης στα μέσα του ημιχρόνου περιορίσαμε πολύ τους αντιπάλους μας, που
όπως νωρίτερα αλλά και στο δεύτερο ημίχρονο έκαναν πολλά ελεύθερα σουτ, με τον
Ντανίλοβιτς και τον Μποντίρογκα να σημειώνουν μόνο στο δεύτερο ημίχρονο
συνολικά 29 πόντους (15 και 14 αντίστοιχα). Πάντως, ο Ντανίλοβιτς
τραυματίστηκε στο τέλος στο ίδιο σημείο που είχε χτυπήσει και στην αρχή του
τουρνουά και έδειξε για μια ακόμα φορά το αν και μεγάλος παίκτης, είναι μικρός
ως άνθρωπος, πετώντας ό,τι έβρισκε μπροστά του, προκειμένου να ξεσπάσει τον
θυμό του. Νωρίτερα μας είχε κάνει και άσεμνη χειρονομία σε τρίποντο που έβαλε. Κρίμα…

«ΠΑΙΔΙΑ, μπράβο. Είμαστε περήφανοι για σας. Έχουμε πολύ καλή ομάδα.
Συνεχίζουμε, δεν τελείωσε τίποτα».

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης και ο Νίκος Σταυρόπουλος, παρά την πίκρα τους για την
ήττα από τη Γιουγκοσλαβία στον ημιτελικό (88-80), όταν μπήκαν στα αποδυτήρια,
έδωσαν συγχαρητήρια στους Έλληνες παίκτες και προσπάθησαν να τους εμψυχώσουν
εν όψει του μικρού τελικού, που θα ακολουθούσε την επόμενη ημέρα, ενώ το ίδιο
κλίμα υπήρχε και στο ξενοδοχείο το βράδυ και το πρωινό της Κυριακής, με τους
Έλληνες παίκτες να νιώθουν έντονα το αίσθημα της αδικίας.

«Παίξαμε κόντρα σε μία από τις καλύτερες ομάδες του κόσμου και σταθήκαμε ως
ίσος προς ίσο. Χάσαμε στις λεπτομέρειες, αλλά δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε
και στα λάθη των διαιτητών, τα περισσότερα από τα οποία ήταν εις βάρος μας».

Ο Παναγιώτης Γιαννάκης δεν έκρυψε και αυτός τη δυσφορία του για τις αποφάσεις
των διαιτητών, κάνοντας πάντως αναφορά και στα λάθη της ελληνικής ομάδας:
«Όταν παίζεις με τέτοιους αντιπάλους, πρέπει να είσαι συγκεντρωμένος και στα
40 λεπτά και να κάνεις όσο το δυνατόν λιγότερα λάθη. Εμείς σε κάποια σημεία
κάναμε λάθη, ενώ είχαμε πρόβλημα στα ριμπάουντ και στις βολές».

Για την επιλογή του να μη χρησιμοποιήσει καθόλου τον Ρεντζιά στο δεύτερο
ημίχρονο, ο ομοσπονδιακός προπονητής υπογράμμισε: «Είχαμε πρόβλημα στο
μαρκάρισμα δύο παικτών της Γιουγκοσλαβίας, που έπαιζαν περισσότερο ως
τεσσάρια. Τα δικά μας τεσσάρια μπορούσαν να τους αντιμετωπίσουν καλύτερα, ενώ
παράλληλα να βοηθήσουν και στο σκοράρισμα. Ο Ρεντζιάς είναι πολύ μεγάλος
παίκτης και πάντα υπολογίζουμε σ’ αυτόν. Θα μας βοηθήσει πολύ και στο μέλλον».
Όσο για το πόσο κοντά είμαστε να νικήσουμε μία ομάδα, όπως η Γιουγκοσλαβία, ο
«Δράκος» ήταν κατηγορηματικός: «Χρειάζεται ακόμα δουλειά. Ήδη, τους κοντράραμε
στα ίσια, ας μη βιαζόμαστε λοιπόν στις επιτυχίες. Χρειάζεται χρόνος και αρκετά
παιχνίδια. Η ομάδα μας μπορεί να πρωταγωνιστεί τουλάχιστον για άλλα δέκα
χρόνια και ίσως ενσωματωθούν σ’ αυτήν και άλλα παιδιά, ώστε να γίνει ακόμα πιο
δυνατή, αφού και τώρα είναι πολύ δυνατή. Αν, πάντως, στο μέλλον ξαναβρεθούμε
αντίπαλοι με τη Γιουγκοσλαβία, θα πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί… γενικότερα».

Ομπράντοβιτς

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς μπορεί να μην είπε πολλά για το παιχνίδι («Είχαμε λίγο
πρόβλημα στο α’ ημίχρονο με την άμυνα ζώνης της Ελλάδας, αλλά το ξεπεράσαμε
στο δεύτερο ημίχρονο και θέλω να δώσω συγχαρητήρια στους παίκτες μου.
Ιδιαίτερα στον Τζόρτζεβιτς, που έπαιξε 27 λεπτά έχοντας πρόβλημα στο πόδι
του»), αλλά ο Ντούσαν Ίβκοβιτς παραδέχθηκε ότι: «Έπρεπε να παίξουμε στον
τελικό, αφού είχαμε τις καλύτερες ομάδες. Πάντως, στο τέλος δεν περίμενα να
κερδίσουμε τόσο εύκολα. Και οι δύο προπονητές προτίμησαν το χαμηλό σχήμα, αλλά
οι περιφερειακοί μας παίκτες πήγαν πάρα πολύ καλά. Ακόμα και όταν
αντιμετωπίσαμε πρόβλημα στη ζώνη, με έξυπνες κινήσεις καταφέραμε να φθάσουμε
στη νίκη».