Κεντροαριστερά χαμόγελα…

Χέρι-χέρι. Λαλιώτης – Δαμανάκη χαμογελούν στη χθεσινή εκδήλωση

Τα κεντροαριστερά χαμόγελα ­ αλλά και οι αιχμές ­ συνοδεία ενός
«αναρχοφιλελεύθερου» και ο Πρωθυπουργός… ωσεί παρών, σημάδεψαν τη χθεσινή
παρουσίαση του βιβλίου «Ποια Ευρώπη Θέλουμε;» ­ το οποίο φιλοξενεί άρθρα του
Ζακ Ντελόρ, του Τόνι Μπλερ, του Όσκαρ Λαφοντέν, του Λιονέλ Ζοσπέν, του Μάσιμο
ντ’ Αλέμα και του Κώστα Σημίτη.ΟΚΩΣΤΑΣ Λαλιώτης και η Μαρία Δαμανάκη πόζαραν
αγκαλιά για τους φωτογράφους, πλαισιωμένοι από τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο και
τον Νίκο Μουζέλη, υπό τα… επιδοκιμαστικά βλέμματα των στελεχών του
Πρωθυπουργικού Γραφείου, το οποίο παρέστη σχεδόν σύσσωμο. Ο ίδιος ο Κώστας
Σημίτης ­ ο οποίος επρόκειτο επίσης να παραστεί στην παρουσίαση του βιβλίου,
που «συν-συνέγραψε» με τους άλλους πολιτικούς της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς ­
τελικώς απουσίασε λόγω του δείπνου προς τιμήν του Βούλγαρου Προέδρου κ. Στογιάνοφ.

Οι «κοσμικότητες», όμως, γρήγορα αντικαταστάθηκαν από τις τοποθετήσεις ­ οι
οποίες δεν εστιάσθηκαν τόσο στο περιεχόμενο του βιβλίου (Εκδόσεις Σιδέρη ­
επιμέλεια Ινούς Αφεντούλη) όσο στην κεντροαριστερά (με ολίγον ευρωπαϊκό χρώμα).

Ο Κώστας Λαλιώτης αναφέρθηκε εκτενώς σε αυτό που ονόμασε «κοινωνικό κέντρο» ­
έναν χώρο που μπορεί «να μαγέψει και να τυφλώσει» και τα αριστερά και τα δεξιά
κόμματα, και τα μεγάλα και τα μικρά, κι αυτά που μετέχουν σε μια συγκυβέρνηση
κι αυτά που δεν μετέχουν ­ αλλά που όλοι οι φορείς της κεντροαριστεράς έχουν
χρέος να εκφράσουν.

Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ άφησε και κάποιες αιχμές, λέγοντας ότι όταν ανέπτυσσε αυτές
τις απόψεις (σ.σ. περί Ευρώπης και Αριστεράς), το 1988, με δυο άρθρα στην
εφημερίδα «Επικαιρότητα», «λιθοβολήθηκα από κάποιους συντρόφους μου, που
σήμερα σηκώνουν τη σημαία της κεντροαριστεράς». Σε άλλο σημείο, είπε πως «και
πρέπει και μπορεί» τα κόμματα της κεντροαριστεράς να είναι ενωμένα ­ ωστόσο τα
εμπόδια είναι τόσα ώστε να καταλήγουν να διεκδικούν απλώς νομή της εξουσίας.

Η Μαρία Δαμανάκη, μιλώντας για το εγχείρημα της κεντροαριστεράς, τόνισε ότι
στόχος είναι η «πολιτική ανασύνθεση και όχι απλή συνεργασία των κομματικών
κεκτημένων». Υπογράμμισε επίσης τον ρόλο του Πρωθυπουργού, ο οποίος «σήμερα
έχει αντικειμενικά την ευθύνη της πρωτοβουλίας προκειμένου ο προγραμματικός
διάλογος να λάβει συγκεκριμένη μορφή και περιεχόμενο». Όπως είπε
χαρακτηριστικά, «ιδού πεδίον δόξης λαμπρό».

Σε… μάλλον ευθεία αντίθεση με τις θέσεις του προέδρου του ΣΥΝ πρότεινε για
μια σειρά θέματα (αναθεώρηση Συντάγματος, Ευρώπη κ.ά.), «εδώ και τώρα
αντίστοιχες επιτροπές από στελέχη των δύο χώρων, επιστήμονες, εκπροσώπους
κοινωνικών οργανώσεων και πρωτοβουλιών», που «μπορούν να αναζητήσουν τα σημεία
σύγκλισης και να διαμορφώσουν θεματικές προγραμματικές συμφωνίες».

Με έντονα τα στοιχεία της ειρωνείας, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος είπε ότι «δεν
είναι τυχαίο πως μονάχα στην Ελλάδα, καθώς και στο κόμμα των Ζαπατίστας στο
Μεξικό εξοβελίζουν οι περισσότεροι τον νεοφιλελευθερισμό από την πολιτική τους
ταυτότητα. Ο καθηγητής Νίκος Μουζέλης, τέλος, τόνισε ότι παρά τα φαινόμενα
ουσιαστικά δεν υπάρχει πρόταση για την κεντροαριστερά. Τη συζήτηση συντόνισε ο
δημοσιογράφος Ριχάρδος Σωμερίτης.