ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ Παρτ τάιμ και στο Δημόσιο

Χρήστος Πρωτόπαπας: Και το κεφάλαιο έχει ευθύνες και οφείλει να τις αναλάβει

Τρία μέτρα – φωτιά για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, την επέκταση της
μερικής απασχόλησης στο Δημόσιο και τη λήψη μέτρων για τη μείωση της
απασχόλησης των μεγαλοσυνταξιούχων ρίχνει σήμερα η κυβέρνηση στο τραπέζι του
κοινωνικού διαλόγου για την απασχόληση. Μέτρα που προκαλούν την αντίδραση των
συνδικαλιστών και αν εφαρμοστούν θα δημιουργήσουν ένα νέο τοπίο στην αγορά
εργασίας στη χώρας μας.

Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Χρήστος Πρωτόπαπας σε
συνέντευξη που παραχώρησε στα «ΝΕΑ» ανοίγει τα χαρτιά της κυβέρνησης για τις
προτάσεις που θα καταθέσει στον κοινωνικό διάλογο. Ο κ. Πρωτόπαπας:

* Παρατηρεί ότι στόχος της κυβέρνησης είναι το νέο πρότυπο εργασίας που θα
δημιουργεί απασχόληση.

* Σημειώνει ότι η πρόταση για διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε 9μηνη ή ετήσια
βάση θα είναι μέσα στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Το μέτρο θα συνοδευτεί
με την κατάργηση της υπερεργασίας και τη μείωση των υπερωριών.

* Υπογραμμίζει ότι θα υπάρξει πρόταση να τεθούν όρια στη μερική απασχόληση των
εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα αλλά και να επεκταθεί σε ειδικές εποχικές
θέσεις στο Δημόσιο, στα ΝΠΔΔ και στους ΟΤΑ χωρίς να θιγούν οι υφιστάμενες θέσεις.

* Ανακοινώνει ότι θα τεθούν όρια και αντικίνητρα στην απασχόληση των
συνταξιούχων που έχουν μεγάλες συντάξεις.

* Δηλώνει ευχαριστημένος από την πορεία του κοινωνικού διαλόγου, σημειώνοντας
ότι όλοι οι φορείς δείχνουν ωριμότητα και ευθύνη.

* Αναφέρει ότι η έκθεση Σπράου για τα εισοδήματα και τον πληθωρισμό έχει
ενδιαφέρουσες προτάσεις.

ΕΡ.: Ποιες θα είναι οι προτάσεις της κυβέρνησης για την απασχόληση;
Τι θα πείτε για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, τη μερική
απασχόληση στο δημόσιο τομέα, τους όρους απασχόλησης των συνταξιούχων;

ΑΠ.: Σήμερα καταθέτουμε επίσημα τις προτάσεις μας. Στόχος μας, είναι το «νέο
πρότυπο εργασίας» που θα δημιουργεί απασχόληση.

Πρέπει όλοι να εκπροσωπήσουμε επιτέλους και τους ανέργους, που έχουν την
μεγαλύτερη ανάγκη.

Συγκεκριμένα στις ερωτήσεις σας τώρα:

α) Ναι, είναι αναγκαία πια η δυνατότητα «διευθέτησης» του χρόνου εργασίας σε
9μηνη ή ετήσια βάση ­ προσοχή ­ μέσα πάντα από συλλογικές συμβάσεις. Και αυτό
το μέτρο (και εφόσον το συνδυάζουμε με την κατάργηση της υπερεργασίας και τη
μείωση των υπερωριών) μπορεί να βοηθά και την επιχείρηση και τους
εργαζόμενους, αλλά και να συμβάλλει σε προοπτική νέων θέσεων εργασίας.

Την επιχείρηση για να τονώσει την ανταγωνιστικότητά της, τους εργαζόμενους για
να διασφαλίζουν τις θέσεις εργασίας αλλά και σε πολλές περιπτώσεις να
βελτιώνουν την ποιότητα ζωής τους.

β) Ναι, θα προτείνουμε και να τεθούν όρια στην μερική απασχόληση (για
προστασία του εργαζόμενου), αλλά και να επεκταθεί αυτό σε ειδικές εποχικές
θέσεις σε Δημόσιο, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ.

Δεν μιλάμε για αντικατάσταση υφισταμένων θέσεων αλλά για συμπληρωματικές
δραστηριότητες που μπορούν να εξυπηρετούν τον πολίτη (π.χ. σε περίοδο αδειών),
αλλά και να δίνουν την ευκαιρία σε νέους ανθρώπους ή μακροχρόνια άνεργους να
φύγουν από το «μαρασμό» του περιθωρίου, να μπουν στην παραγωγή, να αποκτήσουν
προϋπηρεσία και προσόντα που θα τους εξασφαλίσουν σταθερές θέσεις στη
συνέχεια. Το περιθώριο, είναι ο χειρότερος σύμβουλος.

γ) Ναι, θα θέσουμε όρια και αντικίνητρα για την απασχόληση των συνταξιούχων,
ιδιαίτερα εκείνων που έχουν μεγάλες συντάξεις και μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Διάλογος και αντιδράσεις

ΕΡ.: Είστε ευχαριστημένος από την μέχρι τώρα πορεία του κοινωνικού διαλόγου;

ΑΠ.: Απαντώ, ανεπιφύλακτα, ναι. Μη δίνετε υπερβολική σημασία στα λεγόμενα
μερικών που στην ουσία ονειρεύονται αποχές και αποχωρήσεις.

Ο διάλογος ξεκίνησε καλά. Καλά και ζωντανά, βέβαια με παράθεση και γιατί όχι
αντιπαράθεση απόψεων.

Και πρέπει να σας πω ότι όλοι οι φορείς δείχνουν μια ωριμότητα και ευθύνη.
Πράγματι είμαι πιο αισιόδοξος.

ΕΡ.: Τα εργατικά συνδικάτα βλέπουν με δυσπιστία το όλο εγχείρημα του
διαλόγου. Πώς το σχολιάζετε;

ΑΠ.: Πιστεύω ότι στην αρχή υπήρξαν έντονα προβλήματα για δύο λόγους. Ο πρώτος
γιατί με τις διαρροές κ.λπ. δημιουργήθηκε ένα αρνητικό κλίμα, ένα κλίμα φοβίας.

Ο δεύτερος, γιατί παρ’ ότι τα συνδικάτα ζητούσαν για 20 χρόνια «διάλογο» και
καταγγέλλουν τις κυβερνήσεις για την άρνησή τους, ορισμένοι ξεχνούσαν ότι ο
διάλογος δεν είναι μόνο διεκδίκηση για δικαιώματα αλλά και ανάληψη ευθυνών.

Το κλίμα βελτιώθηκε στη συνέχεια σημαντικά. Και εμείς ανοίγουμε τα χαρτιά μας
και η ηγεσία των συνδικάτων διακρίνεται από στάση ευθύνης.

Υπάρχουν βέβαια πάντα οι εραστές της αποχής, της εύκολης ­ δηλαδή κατ’ εμέ
άκρως συντηρητικής ­ λύσης, που πιέζουν αρνητικά. Τους βλέπουμε και
αντιλαμβανόμαστε τα αδιέξοδά τους.

ΕΡ.: Δεν μας είπατε τίποτε για τους φορείς όμως. Δεν ακούσαμε τίποτε
για τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας, παρ’ ότι από
πολλούς συζητείται.

ΑΠ.: Πράγματι, στο θέμα αυτό δεν υποβάλλαμε προτάσεις. Όχι όμως γιατί δεν
έχουμε. Αλλά γιατί έπρεπε να τηρηθεί η δεοντολογία, μια και τη συζήτηση για το
φορολογικό ζήτησαν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων και των μικρομεσαίων.

Δεσμευτήκαμε όμως να ακούσουμε τις προτάσεις τους. Και να είστε βέβαιοι ότι θα
δώσουμε θετικές απαντήσεις, τουλάχιστον όσον αφορά την προστασία του
εισοδήματος μισθωτών και συνταξιούχων.

Ευρωπαϊκή συζήτηση

ΕΡ.: Με την πρόταση για το 35ωρο τι θα κάνετε; Ειδικά εσείς είστε
και εκ των «πατέρων» της πρότασης αυτής για τη χώρα μας.

ΑΠ.: Πράγματι είχαμε προχωρήσει τις πρώτες συζητήσεις και μελέτες για τις
επιπτώσεις της εφαρμογής του. Πιστεύω πως η μείωση του χρόνου εργασίας
αποτελεί τον ιστορικό εκείνο παράγοντα που οδήγησε στη μείωση της ανεργίας και
συνδύασε τις αναπτυξιακές επιτυχίες με την ποιότητα ζωής.

Θυμίζω όμως ότι ποτέ δεν ζητήθηκε νομοθετικά γενικευμένη ρύθμιση. Το θέμα
πρέπει να προχωρήσει όπως είχαμε επιλέξει. Μέσα από τη συνεννόηση και τον
κοινό πειραματισμό των κοινωνικών εταίρων. Σχετική ήταν και η πρόβλεψη της
Σύμβασης του 1996. Προσωπικά στηρίζω κάθε τέτοια κοινή πρωτοβουλία. Πιστεύω
όμως ότι είναι ώρα να τονωθεί η συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να
αναληφθούν διεθνείς πρωτοβουλίες ώστε να εξαλειφθούν οι προβαλλόμενοι φόβοι
για απώλεια ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων και να αξιοποιηθεί η νέα τεχνολογία
και για βελτίωση της ποιότητας ζωής και δημιουργία απασχόλησης.

ΕΡ.: Η Έκθεση Σπράου όσον αφορά τα εισοδηματικά σάς εκφράζει;

ΑΠ.: Γιατί μόνο όσον αφορά τα εισοδηματικά; Περιέχει μια πολύ πιο συνολικότερη
θεώρηση των οικονομικών εξελίξεων στη χώρα μας. Τη λογική που θέλει μια
πολιτική συμφωνία για τις αυξήσεις των μισθών (ώστε να υπάρξουν πραγματικές
αμοιβές, αλλά οι αυξήσεις να μην κινηθούν έξω από το άθροισμα του πληθωρισμού
και της αύξησης της παραγωγικότητας) την έχουμε ήδη φέρει ­ εισηγηθεί ­ στον
κοινωνικό διάλογο.

Όμως για μένα παραμένει και ένα άλλο ζητούμενο, ώστε να μη διαταραχθούν οι
ισορροπίες στη διανομή εισοδήματος ή επί το λαϊκότερον να μην πληρώνουν το
«μάρμαρο» μόνο οι εργαζόμενοι. Το τι και πώς θα συμβάλλουν και οι άλλες
πλευρές της κοινωνίας στην επίτευξη των οικονομικών στόχων. Και το κεφάλαιο
έχει ευθύνες και οφείλει να τις αναλάβει. Η προσπάθεια δεν μπορεί να είναι μονόπλευρη.

Η Έκθεση Σπράου έχει ενδιαφέρουσες προτάσεις. Είμαστε σήμερα στο στάδιο της
μελέτης τους. Η κυβέρνηση θα πάρει τις αποφάσεις της, συνεκτιμώντας όλες τις
επιπτώσεις στην οικονομία.

ΟΧΙ «ΧΑΜΕΝΟΙ» – «ΚΕΡΔΙΣΜΕΝΟΙ»

ΕΡ.: Πότε εκτιμάτε να ολοκληρώνεται ο διάλογος για την απασχόληση –
ανάπτυξη – ανταγωνιστικότητα και τι θα γίνει στη συνέχεια;

ΑΠ.: Η α’ φάση του τον Σεπτέμβριο. Μετά θα ξεκινήσουν οι Ολομέλειες των φορέων
που θα κληθούν να τοποθετηθούν στα εισηγητικά κείμενα της Συντονιστικής
Γραμματείας. Πιστεύω ότι η όλη διαδικασία θα έχει ολοκληρωθεί εντός του 1997,
οπότε το τελικό σχέδιο θα έρθει στη Βουλή και την ΟΚΕ. Στη συνέχεια οι
νομοθετικές πρωτοβουλίες και οι Συλλογικές Συμβάσεις θα έχουν το λόγο.

Πρόθεσή μας πάντως είναι να μην υπάρχουν «χαμένοι» και «κερδισμένοι». Γιατί οι
εργαζόμενοι θα διατηρήσουν τις βασικές κατακτήσεις τους περιορίζοντας την
ανεργία και οι εργοδότες να δημιουργήσουν πιο ανταγωνιστικά προϊόντα στη
διεθνή αγορά.

ΕΡ.: Πώς κρίνετε αντιδράσεις που υπήρξαν ακόμη και από την ΠΑΣΚΕ;

ΑΠ.: Η ΠΑΣΚΕ δεν είναι εξάρτημά μας. Είναι μια συσπείρωση συνδικαλιστικών
στελεχών με κοινή ιδεολογία, αναφορά και πρόταση για την πορεία του
συνδικάτου. Λογικό είναι να στέκεται και κριτικά στην κυβέρνηση. Απαραίτητο
όμως είναι ­ και επιτρέψτε μου το θάρρος γιατί υπήρξα επικεφαλής της ­ να
επιλέγει σταθερά το δρόμο της δημιουργίας, του κοινωνικού ρόλου, της συμβολής
στις νέες εξελίξεις.

Είμαι αισιόδοξος όμως γιατί πιστεύω στα στελέχη που την αποτελούν και στη
δύναμη και ευθύνη της ηγεσίας του.