ΠΡΟΣΩΠΑ Ένα βιβλίο σαν αρχιτεκτόνημα

Αρουντάτι Ρόι. Το πρώτο της μυθιστόρημα έγινε λογοτεχνικό γεγονός της χρονιάς

Αρχιτέκτονας και σεναριογράφος από την Κεράλα της Ινδίας, η Αρουντάτι Ρόι
έγραψε ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύεται σε λογοτεχνικό γεγονός της χρονιάς.

«ΟΘΕΟΣ των Μικρών Πραγμάτων» είναι ο τίτλος του βιβλίου που έκανε την 37χρονη
Αρουντάτι Ρόι διάσημη στη Δύση. Το μυθιστόρημά της εκδόθηκε στα μέσα Απριλίου
στην Ινδία, σε πέντε εβδομάδες έκανε πέντε εκδόσεις και μέσα στους έξι
επόμενους μήνες θα έχει εκδοθεί σε 19 χώρες και μεταφραστεί σε 16 γλώσσες. Με
σκηνικό την Κεράλα, το κρατίδιο της Νοτιοδυτικής Ινδίας στο οποίο μεγάλωσε, η
περίπλοκη αφήγηση της Ρόι για οικογενειακές σχέσεις, διακρίσεις καστών και
κοινωνικά ταμπού χαιρετίστηκε από τους κριτικούς ως το καλύτερο ντεμπούτο
Ινδού συγγραφέα μετά τα «Παιδιά του Μεσονυκτίου» του Σαλμάν Ρούσντι.

Μολονότι η Αρουντάτι Ρόι δεν επανέρχεται ποτέ σε όσα γράφει γιατί, όπως
εξηγεί, «θα ήταν σαν να επέστρεφα σε μιαν αναπνοή», χρειάστηκε συνολικά
τεσσεράμισι χρόνια για να ολοκληρώσει το μυθιστόρημά της. Η γρήγορη
ανταπόκριση των ξένων εκδοτών την αιφνιδίασε. «Στις πιο αισιόδοξες στιγμές μου
έλεγα ότι θα ενδιαφερόταν, ίσως, κάποιος μικρός εκδότης», λέει στο «Τάιμ».
Αντί γι’αυτό, έγινε διάσημη από τη μια ημέρα στην άλλη, όταν οι εφημερίδες
ανακοίνωσαν ότι ο βρετανικός εκδοτικός οίκος Harper & Collins τής έδωσε
προκαταβολή σχεδόν 250.000 δολάρια και ο αμερικανικός Random House 160.000
δολάρια. Η Ρόι δέχθηκε τα χρήματα αλλά, έως πρόσφατα, αρνιόταν τις
συνεντεύξεις· ήθελε οι δημοσιογράφοι να περιμένουν ώσπου να είναι σε θέση να
μιλήσουν για το ίδιο το βιβλίο.

Η Αρουντάτι Ρόι σπούδασε αρχιτεκτονική και, μολονότι δεν έχει κτίσει ούτε ένα
σπίτι (αντίθετα, έχει κερδίσει χρήματα από κινηματογραφικά σενάρια), οι
σπουδές της επηρέασαν το γράψιμό της ­ «Το βιβλίο μου είναι ένα αρχιτεκτόνημα»
λέει στο «Νιούζγουϊκ». «Ο μόνος τρόπος για να το περιγράψω είναι να το
συγκρίνω με τον σχεδιασμό ενός κτιρίου, σε επίπεδα». Η Αρουντάτι μπόρεσε να
σπουδάσει γιατί η μητέρα της, η οποία κατάγεται από συριακή χριστιανική
οικογένεια, προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, όταν χώρισε από τον ινδουιστή πατέρα
της, κατά των ινδικών νόμων περί κληρονομιάς που αποκλείουν τα κορίτσια και
κέρδισε την υπόθεση. Γιατί αρχιτεκτονική; «Για πρακτικούς λόγους. Ήθελα να
φύγω από το μέρος όπου μεγάλωνα και γι’ αυτό έπρεπε να είμαι οικονομικά
ανεξάρτητη: είναι ο μοναδικός τρόπος για να σώσεις το μυαλό σου όταν είσαι
γυναίκα στην Ινδία». Άραγε τα πράγματα έχουν τώρα βελτιωθεί στη χώρα; Αναλόγως
ποιον ρωτάει κανείς, απαντά η συγγραφέας: «Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση το 90%
των ανδρών που ρωτήθηκαν απάντησαν πως ο γάμος τους είναι ευτυχισμένος και το
90% των γυναικών ότι δεν είναι…».