Στάδιο Ειρήνης κι… αγώνας για ένα σπίτι

Οικογένεια Σουλελέ. Η εξαμελής οικογένεια ελπίζει σε ένα από τα χίλια κι ένα σπίτια του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας

«Σ’ αυτήν τη γειτονιά, την αγαπημένη», έπαιζαν τα μεγάφωνα. Και οι χιλιάδες
μαζεμένοι είχαν αφεθεί στο όνειρο… Μονομιάς, η μουσική σταμάτησε. Κόπηκε η
ανάσα όλων. Τα βλέμματα, σαν μαγνητισμένα. Στραμμένα στην κληρωτίδα. Που
ξεκίνησε να γυρνάει. Και να γυρνάει. Ενώ οι ευχές και τα σπίτια, κουδούνιζαν
στα σπλάγχνα της…

ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ Ειρήνης και Φιλίας ήταν κατάμεστο. Η αγωνία «εκτοξευόταν» από
χιλιάδες πρόσωπα. Και η ώρα δεν έλεγε να περάσει. Ήταν όλοι τους εκεί. Και δεν
επρόκειτο για αθλητικό γεγονός. Χθες το πρωί, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας
κληρώθηκαν 1.001 σπίτια, αξίας περίπου 30 δισ. δραχμών, στην περιοχή της
Αθήνας. Έναντι σχεδόν συμβολικού μηνιαίου αντιτίμου. Δικαιούχοι, περίπου
18.000 εργατοϋπάλληλοι και συνταξιούχοι του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας
(ΟΕΚ). Τυχεροί, μονάχα χίλιοι και ένας.

«Σπίτι δικό μου να ‘ναι, κι ό,τι να’ ναι!», λέει ο πολύτεκνος κυρ Γιώργης
Δουρίδας, ο οποίος ήρθε στην Αθήνα, από την Τρίπολη, πριν από σαράντα χρόνια,
«γυρεύοντας ένα καλύτερο μέλλον». Σήμερα, «ύστερα από μία ζωή μόχθο, που συχνά
πήγε χαμένος, ας μου χαμογελάσει και μένα ­ έστω και μια φορά ­ η τύχη», λέει,
με λίγο παράπονο.

Η ώρα πάει δέκα και μισή. Η κλήρωση αργεί να ξεκινήσει. Και ο κόσμος ολοένα
και καταφθάνει. Κατάκοπες μητέρες, με ένα μωρό στην αγκαλιά, και δυο τρία
μικρά παιδιά από πίσω. Πρόωρα γηρασμένοι άνδρες. Εργάτες, με σκαμμένα πρόσωπα
και χέρια. Καθώς και νέα ζευγάρια, γεμάτα ελπίδα και προσμονή. Στην εξέδρα των
«επισήμων», ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ

«Σήμερα θα γίνει πραγματικότητα, για 1.001 από σας και τις οικογένειές σας, το
όνειρο για μια καλύτερη, ανετότερη και πιο δημιουργική ζωή», είπε ο κ.
Παπαϊωάννου. Ο ηλεκτρονικός πίνακας από πίσω του, προβάλλει: «Η κατοικία είναι
θεμελιώδες δικαίωμα». Η νεαρή δικαιούχος, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, σφίγγει στην
αγκαλιά της τον μικρό ανύποπτο γιο της, Βασίλη. «Ναι. Αλλά, για ποιους;»,
σιγοψιθυρίζει, «μακάρι, και για μας…». Ο κ. Παπαϊωάννου εξαγγέλλει ορισμένες
από τις κυριότερες ρυθμίσεις για τον ΟΕΚ, που θα ισχύσουν εντός του έτους, με
νέο νομοσχέδιο. «Μακάρι, κάποτε, να μπορέσει να αποκτήσει δική της στέγη κάθε
οικογένεια» λέει, νοσταλγικά, ο κ. Πολυζωγόπουλος…

«Ας γίνει κάτι αυτή τη φορά». Ο κ. Γιώργος Κριτσοτάκης, πατέρας επτά παιδιών,
σφίγγει τα χέρια του. Σαν έκκληση, σχεδόν. «Βρισκόμαστε σε υπερβολικά άθλια
κατάσταση», συνεχίζει, «από το ’80 συμμετέχω σε όλες τις κληρώσεις του ΟΕΚ,
αλλά τίποτε. Απολύτως. Μακάρι να μπορέσουμε αυτή την φορά να βάλουμε κεραμίδι
πάνω από τα κεφάλια μας…». Τα ονόματα των δικαιούχων, που, βάσει κοινωνικών
και οικονομικών κριτηρίων του Κανονισμού, παίρνουν κατοικία χωρίς κλήρωση,
αρχίζουν να γεμίζουν τον μεγάλο χώρο. Ο κ. Ανδρέας Λεμπέσης, οικοδόμος και
πατέρας πέντε παιδιών σηκώνεται, λάμποντας από χαρά, μόλις ακούει το όνομά
του. «Αισθάνομαι σα να μου έπεσε το πρώτο λαχείο! Απολύτως απαραίτητο μου ήταν
αυτό το σπίτι», λέει, «τώρα μάλιστα, που η γυναίκα μου περιμένει και έκτο παιδί».

Ένα βουητό ακούγεται στα μικρόφωνα. Και οι τύχες αρχίζουν να «παίζουν».
«Μακάρι να τύχει ένα από τα χίλια και ένα σπίτια και σε μας. Αναγκαζόμαστε να
φύγουμε από το σπίτι που νοικιάζουμε τώρα, και το έχουμε μεγάλη ανάγκη», λέει
γεμάτη ελπίδα, η Βάσω Σουλελέ. Ο άντρας της, και δικαιούχος του ΟΕΚ, Μανώλης,
κουνάει το κεφάλι του, μην μπορώντας να μιλήσει από την αγωνία. Στην αγκαλιά
της η Βάσω κρατάει τον δίχρονο γιο της, Αλέξανδρο. Και στα πόδια της, τα άλλα
τρία τους παιδιά: ο Θανάσης, η Χριστίνα, και η Ελένη…

ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

Ο κόσμος, ανασηκωμένος, στις κερκίδες. Στριφογυρίζουν οι μπάλες μέσα στην
αστραφτερή κληρωτίδα. Και οι τύχες συγκρούονται. Οι εκρήξεις χαράς των τυχερών
αρχίζουν να διαδέχονται η μία την άλλη. Μικρά παιδιά κλαίνε. Η νευρικότητα, η
απογοήτευση και η ξαφνική ευτυχία, συνυπάρχουν. Σχεδόν σαν υλικά σώματα. Και
τα πρώτα σπίτια, αρχίζουν να αποκτούν ιδιοκτήτες…

«Εύχομαι σε όλον τον κόσμο να αποκτήσει, κάποτε, αυτό που εγώ “κέρδισα”
σήμερα», είπε δακρύζοντας από χαρά ο «νικητής» ενός σπιτιού, οδηγός στη ΔΕΗ,
κ. Παναγιώτης Γεωργιόπουλος, πατέρας τεσσάρων παιδιών. Συνεχίζει, «αλλάζει τη
ζωή μου αυτό το σπίτι που μας κληρώθηκε. Στην οικογένειά μου».