[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]
![[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]](https://www.tanea.gr/app/uploads/2026/11/Default-3-600x400.jpg?v=1794330133)
![]() |
ΟΤΑΝ η Ελλάδα ξεκίνησε για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Άμστερνταμ, είχε δύο
βασικές επιδιώξεις που θα ήθελε να αποτυπωθούν στο νέο κείμενο της Συνθήκης
που θα προέκυπτε με το κλείσιμο των εργασιών της Διακυβερνητικής Διάσκεψης
(Δ.Δ.) για την αναθεώρηση της Συνθήκης του Μάαστριχτ για την Ευρωπαϊκή Ένωση:
(α) την αναφορά στην προστασία των εξωτερικών συνόρων και ακεραιότητας στους
στόχους της κοινής εξωτερικής πολιτικής (ΚΕΠΠΑ), μαζί με δέσμη άλλων αιτημάτων
για την ανάπτυξη των νησιών, την ανάδειξη της «κοινωνικής διάστασης» της Ε.Ε.
κ.ά., (β) να διασφαλίσει «αλώβητη» τη θεσμική της θέση σε οποιαδήποτε νέα
διαμόρφωση θεσμικών σχέσεων και ισορροπιών. Η Ελλάδα επέστρεψε από το
Άμστερνταμ έχοντας πετύχει απόλυτα και τους δύο αυτούς βασικούς στόχους. Και
τούτο είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Η αναφορά στις ρυθμίσεις (στόχους) της ΚΕΠΠΑ
των «εξωτερικών συνόρων» αποτελεί κατάκτηση πολιτικού στόχου υψηλής εμβέλειας.
Με βάση τη ρύθμιση αυτή και την αξιοποίησή της, η Ελλάδα έχει τώρα τις
καταστατικές βάσεις και δυνατότητες να πιέσει για τη διαμόρφωση πλέγματος
πολιτικών, δράσεων και μέτρων για ένα αποτελεσματικότερο ρόλο της Ένωσης στην
αντιμετώπιση του προβλήματος ανεξαρτησίας και ασφάλειας της χώρας. Όσοι
ασχολούνται με την ευρωπαϊκή ενοποίηση, γνωρίζουν τη δύναμη των λέξεων που
υπάρχουν στη Συνθήκη και πώς μπορούν να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη
πολιτικών. Πρόκειται, συνεπώς, για μια τεράστια πολιτική επιτυχία της χώρας με
πολιτικές συνέπειες στο βάθος του χρόνου.
Στον θεσμικό τομέα η Ελλάδα, σε στενή συνεργασία με άλλες χώρες, απέτρεψε
προσπάθειες για την υποβάθμιση του θεσμικού της ρόλου (απώλεια Επιτρόπου,
αναστάθμιση ψήφων κ.ά.). Αναμφίβολα, η πετυχημένη έκβαση της Δ.Δ. για την
Ελλάδα αντανακλά το αποτέλεσμα της συστηματικής εργασίας που έγινε, αλλά και
το υψηλό κύρος που απολαμβάνει η σημερινή Ελλάδα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Σε
γενικότερο επίπεδο, η νέα Συνθήκη του Άμστερνταμ δεν πρόκειται να καταγραφεί
ως η «ιστορική καμπή» στην πορεία της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αποτελεί όμως ένα
σημαντικό βήμα για τη βελτίωση/διόρθωση του «Μάαστριχτ» με άνοιγμα προς την
ευρωπαϊκή κοινωνία.
Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών














